Wereldvluchtelingendag: Holebi's en transgenders op de vlucht verdienen bescherming

Protection now

Op Wereldvluchtelingendag vraagt çavaria aandacht voor de situatie van holebi’s en transgenders op de vlucht. België moet internationale bescherming garanderen aan personen die hun land ontvluchten omwille van hun seksuele oriëntatie of genderidentiteit. Çavaria pleit ook voor een menswaardige opvang die rekening houdt met de bijzondere opvangnoden van LGBT-asielzoekers.

Onveilige landen

België heeft een zeer progressieve wetgeving op vlak van holebi- en transgenderrechten. Elders in de wereld is de situatie vaak anders. In verschillende landen is seks hebben met iemand van hetzelfde geslacht strafbaar. Ook in landen waar dat niet is, wordt holebi’s en transgenders het leven vaak onmogelijk gemaakt door discriminatie, geweld en maatschappelijke verstoting.

Vluchten

“Asielzoekers vluchten niet voor hun plezier. Hun thuissituatie werd onhoudbaar en ze doorstonden veel moeilijkheden op hun tocht naar België”, zegt çavaria-woordvoerder Jeroen Borghs. “Eens aangekomen in ons land moeten we hen dan ook zo goed mogelijk opvangen, begeleiden en op weg helpen in een nieuw hoofdstuk in hun leven.” Holebi- en transgender asielzoekers hebben vaak moeite om asielinstanties te overtuigen van hun seksuele oriëntatie of genderidentiteit. “We vragen om LGBT’s het voordeel van de twijfel te geven. Het kan niet dat mensen worden teruggestuurd naar gevaarlijke situaties”, aldus Borghs.

Safe Havens

Çavaria zet zich met het project Safe Havens in voor LGBT-vluchtelingen. “We organiseren gezamenlijke activiteiten zodat ze hun (hopelijk) nieuwe thuisland en de holebi- en transgendergemeenschap leren kennen”, legt Borghs uit. “Ze leren ook elkaar kennen en bouwen een netwerk van vrienden uit. Dat is heel belangrijk omdat gevluchte holebi’s en transgenders vaak niet kunnen terugvallen op ondersteuning van landgenoten.”

Kleinschalige opvang

Daarom betreurt çavaria ook de afbouw van kleinschalige opvanginitiatieven zoals die van Vluchtelingenwerk Vlaanderen. “In grote asielcentra zijn mensen vaker een nummer, ondanks de grote inspanningen van het personeel. Dat maakt het moeilijk om problemen te detecteren die specifiek zijn voor holebi’s en transgenders. Gevluchte LGBT’s zeggen in eerste instantie niet altijd dat ze holebi of transgender zijn. Soms uit schrik, soms uit schaamte of soms omdat ze andere woorden gebruiken om te beschrijven hoe ze zich vanbinnen voelen”, verklaart Borghs. “In kleinschalige opvanginitiatieven zijn deze signalen makkelijker te detecteren. Er is ook minder sociale druk om te conformeren aan een hetero- en cisgendernorm en individuele opvang waarborgt het best de autonomie, de zelfredzaamheid en de privacy van asielzoekers.”

Mensen zijn geen conserven

De sluiting van verschillende opvanginitiatieven heeft als neveneffect ook dat mensen van de ene naar de andere plaats worden verscheept. “Mensen zijn geen conserven die je zomaar van magazijn naar magazijn kan verplaatsen”, stelt Borghs. “Ergens een netwerk uitbouwen, vrienden maken, scholen zoeken voor je kinderen, kortom een nieuw leven opbouwen en dan opeens weer opnieuw moeten beginnen is zeer ontmoedigend.”

Wil je zelf je steentje bijdragen aan het welzijn van holebi’s en transgenders op de vlucht? Je kan een gift doen of vrijwilliger worden.

 

19389764_10154698895348297_1435061376_n_1.jpg

Protection now

Alt Text : 

Protection now

Title Text: