ZiZo: werkvloer

Diversiteit en inclusie in het bedrijfsleven: De gelauwerde aanpak van Procter & Gamble

In oktober 2018 won P&G de KliQ Works Most Inclusive Employer of 2018 Award. KliQ Works is het programma van de vzw KliQ, die inclusie op de werkvloer promoot. Door middel van een inclusiescan kunnen bedrijven een analyse maken van hun beleid en praktijk. Politiezone Antwerpen en het Agentschap Overheidspersoneel van de Vlaamse Overheid eindigden respectievelijk op de tweede en derde plaats.

Procter & Gamble company (P&G) is een multinational, en het kan haast niet anders of je gebruikt regelmatig een van hun producten – Van Ariel tot Vicks, van Always tot Pampers. In België is P&G vooral actief in het Brussels Innovation Center. Het is een van de belangrijkste innovatiecentra van de groep, gelegen in Strombeek-Bever, waar meer dan duizend mensen tewerkgesteld zijn.
 
ZIZO spreekt met twee P&G-medewerkers die mee voor dat goede resultaat tekenen. Lieven Meganck is HR sitemanager en Walter Nuyts, werkzaam in R&D, leidt mee het regenboognetwerk GABLE.

Blije gezichten toen P&G de KliQ Works Most Inclusive Employer of 2018 Award won. © ZIZO

Met deze prijs vormen jullie een voorbeeld voor andere bedrijven. Wat kunnen zij van jullie leren?

Meganck: “Onze bedrijfscultuur is gestoeld op waarden en principes waarin het respect voor elk individu ingebakken zit: ‘do the right thing’. Dat is een eerste punt, een sterke ethische bedrijfscultuur. Ten tweede: diversiteit en inclusie komen niet automatisch, maar door er constant en doelbewust hard werk van te maken.”

De eerste keer dat we met P&G meeliepen in de Belgian Pride was in 2015. We waren er niet met een praalwagen en deelden geen gratis producten uit, maar we stapten mee op met onze vlaggen en ballonnen en op onze T-shirts stond de slogan 'Labels are for Products, not People'. De respons die we kregen was overweldigend! - Sergio Barbarino

Daartoe is een regenboognetwerk opgericht?

 Nuyts: “Binnen P&G bestaat het GABLE-netwerk, wat staat voor Gay Ally Bisexual Lesbian and Transgender Employees. In België hebben we dat opgestart in 2012, na enkele landen zoals de VS en Groot-Brittannië. GABLE is al sinds de opstart een groot succes. Naar aanleiding van ons netwerk kreeg het navolging in andere Europese landen. Met de term ‘Ally’ geven we aan dat we ook sympathisanten zoeken, collega’s die zelf niet LGBT zijn maar die zich willen inzetten voor diversiteit. Voor hen is het namelijk vaak makkelijker om anderen te bereiken. De focus ligt op de brede community binnen P&G.”

Wat zijn de activiteiten rond diversiteit en in het bijzonder voor LGBT?

Meganck: “Wereldwijd staan diversiteit en inclusie binnen P&G centraal gedurende twee weken. Het is belangrijk om daar gedurende een moment in het jaar op te focussen. Dat kan op allerlei manieren: via training, bewustwording, communicatie, ...”

Nuyts: “Met het GABLE-netwerk organiseren we het hele jaar door activiteiten. Regelmatig is er een uiteenzetting tijdens de lunch. Onlangs was het thema daarvan transgenders. We nemen ook sinds enkele jaren deel aan de Belgian Pride. Nieuwe ‘allies’ nodigen we uit op een trainingssessie om hen te informeren en aan te geven wat ze kunnen doen zonder dat het hen veel werk kost. Bijvoorbeeld een GABLE-sticker op hun computer kleven of je steun tonen met een vermelding in je elektronische handtekening.”

In P&G hebben veel mensen over een lange periode belangrijke inspanningen geleverd. Daardoor zijn we geraakt tot waar we nu staan. De KliQ-award is de kers op de taart en bevestigt dat het de moeite waard is. Blij en ook wel een beetje trots om deel te kunnen uitmaken van dit succesverhaal! - Lucresse Van Wonterghem

Wordt er aandacht besteed aan diversiteit bij sollicitaties?

Meganck: “Ja, dat hangt samen met de waarden en principes die we al van in het begin wilden invoeren. Die zijn dan ook al jarenlang vertaald in ons rekruteringsbeleid. We geloven erin om via rekrutering diversiteit in ons bedrijf binnen te brengen. De interviewers krijgen een training om de selectie van kandidaten zo objectief mogelijk te maken. Via software en artificiële intelligentie toetsen we het taalgebruik in onze vacatures af. Onbewust kan een omschrijving immers meer mannen aantrekken dan vrouwen. Hetzelfde geldt voor LGBT+-personen.”

Gaat de sensibilisering nog verder dan het eigen personeel, dus naar derden? Klanten en leveranciers bijvoorbeeld?

Meganck: “P&G heeft er in de laatste paar jaar doelbewust voor gekozen om de kracht van onze merken te gebruiken als forces for goodness in the world. De waarden waar we intern voor staan, willen we ook communiceren via onze producten. Zo is er een campagne met Always, die #LikeAGirl heet, om gelijke kansen voor meisjes en jongens te benadrukken. Met Ariel deden we een campagne om de man-vrouwgelijkheid te promoten.”

Nuyts: “Er is een opmerkelijke campagne van Vicks in India. Het filmpje toont het waargebeurde verhaal van een meisje dat werd geadopteerd. Haar moeder was transgender en zo kwam de inclusie van transgenders aan bod. In het Verenigd Koninkrijk was er een actie van Tom Daley en zijn echtgenoot Dustin Lance Black die een kindje adopteerden en brand ambassadors werden voor Pampers.”

Meganck: “Dat is deel van het P&G Corporate Citizenship Program. De boodschap is dat we alle mensen als gelijk zien en iedereen dezelfde kansen willen geven.”

Atleet Gus Kenworthy is Olympisch medaillewinnaar freestyle skiën, en openlijk LGBT+ . Met zijn reclame voor Head & Shoulders kwam voor het eerst de regenboogvlag in een P&G-spot in beeld op de Amerikaanse tv. © Procter & Gamble

Werken jullie samen met de vzw KliQ of andere regenboognetwerken?

Nuyts: “We zijn al van bij het prille begin bij KliQ betrokken. Eind 2017 hebben we het KliQ-charter ondertekend. Er is ook samenwerking met andere bedrijven zoals via de [email protected] events. Daarnaast staan we binnen P&G in verbinding met GABLE-netwerken uit andere landen. Zo krijgen we binnenkort alle GABLE-netwerkleiders uit Europa en zelfs Zuid-Afrika op bezoek.”

Binnen P&G is diversiteit en inclusiviteit een van de belangrijkste pijlers van ons beleid en de relevantie ervan lijkt vandaag wel groter dan ooit. Ik dacht vroeger dat alle LGBT+-rechten in België reeds verworven waren, maar integratie en respect blijven helaas een echte uitdaging. Daarom ben ik blij dat P&G die belangen zowel intern als extern verdedigt. Bedankt KliQ! - Bill Mahieu

Wat zijn jullie toekomstplannen?

Nuyts: “We wachten nu op de resultaten van de inclusiescan van KliQ voor mogelijke punten om verder te groeien. Wellicht kunnen we biseksuelen en transgenders meer benadrukken, want daarover is nog minder bekend.”

Meganck: “Ik was aanwezig bij de laatste trainingssessie over genderfluïditeit. Zelfs voor doorgewinterde collega’s binnen GABLE was dat een eye opener. Er is nog heel wat materiaal om mee aan de slag te gaan. ‘Diversiteit en inclusie’ is een constant werkpunt, iedereen moet dat ontdekken. Bijvoorbeeld: wat betekent het omgaan met gender? Zijn genderneutrale toiletten nodig? Is het nodig om bij een formulier te vragen of iemand man of vrouw is?"

Ik merk dat het management het diversiteitsbeleid sterk ondersteunt.

Nuyts: “Ja, wij hebben die cultuur al. Globaal is GABLE erkend binnen P&G, al is er nog geen netwerk in elke afdeling wereldwijd. Binnen P&G worden daarvoor tijd en middelen vrijgemaakt. Echt alle chefs – en ik zeg dat niet omdat Lieven hier naast mij zit – zijn pleitbezorgers van het ‘diversiteit en inclusie’-programma.”

Meganck: “Het management steunt GABLE omdat ze inzien dat diversiteit en inclusie een winnende businessstrategie is. Een diverse organisatie is een betere organisatie op alle gebieden. Het helpt bijvoorbeeld om meer innovatie te realiseren die relevant is voor de consument.”

De titel ‘Most Inclusive Employer’ is een mooie erkenning voor alle inspanningen die we doen binnen ons bedrijf en toont hoe belangrijk het is om een werkplek te hebben waar iedereen zichzelf kan zijn. Ik ben trots op die prijs en kijk ernaar uit om verder te kunnen groeien op vlak van diversiteit en inclusie. - Aurelie Merzari

Wat betekent de award van KliQ voor jullie?

Nuyts: “Binnen P&G loopt een uitgebreid programma over diversiteit en inclusie, zodat het voor ons haast vanzelfsprekend wordt. De prijs binnenhalen heeft me wel doen realiseren dat het allemaal niet zo evident is. Ik ben blij dat ik daaraan mag bijdragen.”
 
Meganck: “Ik ben trots dat we externe erkenning kregen en ik wil daarvoor ons GABLE-netwerk bedanken. Het heeft al enorm veel verwezenlijkt. Er is over de prijs gecommuniceerd, niet alleen in België maar wereldwijd. We zijn een groot bedrijf en we winnen geregeld prijzen, maar deze titel ligt ons zo na aan het hart dat het groot nieuws was voor onze organisatie.”

KliQ Works is de vormingspartner van çavaria en richt zich voornamelijk op inclusie van seksuele diversiteit en genderdiversiteit op de werkvloer. Meer weten over hoe P&G haar waarden in de praktijk brengt? Dat kun je terugvinden op de website onder de tab ‘Our Impact’. Daar vind je meer info over hun leuze, doing what’s right.

Bron: 

Eigen verslaggeving

KliQ vzwKliQ WorksProcter & GambleGus KenworthydiversiteitinclusiewerkvloerGerelateerd nieuws: Mister Gay Belgium Jaimie Deblieck en KLiQ promoten LGBT-inclusie op het werkProcter & Gamble meest inclusieve werkgever van 2018

Gay zijn en hiphopfan, geen voor de hand liggende match

We droegen in die tijd onze liefde voor hiphop nog erg zichtbaar, pijnlijk zichtbaar, uit: er waren bandana’s. Merkkledij was voor ons geen Tommy Hilfiger of Timberland zoals voor de hogere middenklassers op de colleges en instituten waar we naar school gingen. Nee meneer, doe ons maar G-Unit, Ecko Unltd, Enyce. De nieuwste shit uit Amerika!

Door de ghettoblaster die een van ons geheel in thema gekocht had, klonken die dag, zoals alle andere dagen die zomer, de extraverte tonen van 'The Documentary'. Dat album was eerder dat jaar uitgebracht door toenmalig 50 Cent-poulain en (eveneens toen nog) hiphopprodigy The Game. Met de typische cabriobeats en rauwe rap die zo kenmerkend is voor West-Coast-hiphop was 'The Documentary' de ultieme zomersoundtrack. Een soundtrack die zo hard California ademde dat het ook in de Kempen eeuwig zonnig was - voor even toch.

Stralende dagen

Het is hét beeld dat me van mijn tienerjaren bijblijft. Wij met z’n allen tijdens barbecues op stralende dagen - zijn zomers altijd zonniger als je jong bent? - met steeds weer een dikke, niet zelden plat commerciële hiphopplaat op de achtergrond. 50 Cents 'Get Rich or Die Tryin’'. 2Pacs 'Until the End of Time'. Eminems 'The Marshall Mathers LP'.

Het (faux) gangsta machismo werd als toppunt van mannelijkheid lijnrecht tegenover de homo geplaatst, die per definitie verwijfd was

Een jaar of twee na die zomer van 2005 kwam ik - in stappen, zoals dat dan gaat - uit de kast. Er is sindsdien veel veranderd. Niet in het minst mijn vestimentaire overtuigingen, ook al durf ik mijn hagelwitte Rocawear-trainingspak nog weleens vanonder het stof te halen. Maar iets dat wel gebleven is, naast de vriendengroep, is mijn liefde voor hiphop.

Mannenmannen

Gay zijn en hiphopfan, het is niet de meest voor de hand liggende match. Homofobie is lang schering en inslag geweest in de hiphopwereld. Het (faux) gangsta machismo werd als toppunt van mannelijkheid lijnrecht tegenover de homo geplaatst, die per definitie verwijfd was. Ook die vriendengroep van me was en is in zekere zin een verzameling macho’s. Niet de hatelijke soort die geen greintje zelfrelativering hebben. Eerder in de zin van wat een Brit 'lads’ zou noemen. 'Mannenmannen' vind ik in Van Dale als vertaling, maar wat is dat zelfs? Kerels dus, jongensachtig 'met een gezonde dosis testosteron'.

De grenzen van mannelijkheid blijken niet altijd onwrikbaar en eenduidig te zijn

Ik weet dat mijn vrienden hun mannelijkheid hoog in het vaandel dragen, en dat vind ik goed, ook al omdat ik zelf voor een deel zo ben. Maar ik weet ook dat ze het niet altijd even makkelijk vinden wanneer die mannelijkheid op de een of andere manier in een spanningsveld terechtkomt. Waar de grenzen van mannelijkheid niet onwrikbaar en eenduidig blijken. Mijn outing is nooit een probleem geweest voor hen - iets waar ik nog altijd heel dankbaar voor ben. Misschien was het anders geweest als ik, om het maar even zo binair te verwoorden, 'vrouwelijker' was geweest. Of als ik met mijn gender in de knoop had gelegen. In die zin verschillen mijn vrienden niet zo hard van de hiphopwereld of vergelijkbare male-dominated biotopen. Voetbalploegen. De corporate werkvloer. Politiekorpsen. Plekken waar doorgaans een traditioneler beeld geldt van 'de man'.

Frank Ocean

Maar wat is mannelijkheid? Is het stoer zijn en onverschrokken, zoals de gangsta rappers? Mag een man toegeven dat hij iets niet weet? Dat hij bang is geweest? Moet een man actie ondernemen? Dingen dóén in plaats van ze te ondergaan? Penetreren, maar zeker niet gepenetreerd worden? Betekent het beschermen? En is beschermd worden dan per definitie zwak? Zijn mannen nog mannen in het waskot? Met make-up op? Voor een kleuterklas? In tranen?

Eind 2017 doken er op internet filmpjes op van het dertigste verjaardagsfeestje van Frank Ocean. De even coole als gevoelige artiest had in 2011 de hiphop en R&B-scène bestormd met zijn mixtape 'Nostalgia, Ultra' en genoot van de spotlight dankzij zijn samenwerking met Jay-Z en Kanye West voor 'Watch The Throne', het immens populaire gezamenlijke album van die twee. Een jaar later bracht Ocean zijn debuutalbum 'channel 'ORANGE' uit, dat de hoge verwachtingen rond hem volledig inloste. Aan de vooravond van de release had hij een tekst op zijn Tumblr-pagina gezet waarin hij ingetogen vertelde over zijn verliefdheid op een man.

Ook al heeft Frank Ocean beslist niet in zijn eentje het tij gekeerd, zijn invloed valt niet te miskennen

Ik geloof doorgaans niet in grote watershed moments, zoals de Amerikanen ze met gevoel voor drama noemen, maar ik denk oprecht dat dat er een was voor de rapmuziek. Ook al heeft Frank Ocean beslist niet in zijn eentje het tij gekeerd, zijn invloed valt niet te miskennen. Zeker nadat hij in 2016 op de proppen kwam met 'Blonde'. De titel op de hoes wordt geschreven als Blond, maar de officiële naam is wel degelijk 'Blonde', een detail dat eigenlijk alles zegt.

Langzaamaan worden 'vrouwelijkheid' en kwetsbaarheid in de hiphop en R&B niet meer per definitie als iets bedreigends gezien, en dat is hoog tijd. Het is nog wachten op Frank Oceans in het voetbal, in de zakenwereld, bij de politie. Maar we zijn op de goede weg.

O ja, en het verjaardagsfeestje van Ocean? Het thema was Paris Is Burning. De rapper droeg hakken en een glinsterende panty.

Maybe I'm a fool
Maybe I should move and settle
Two kids and a swimming pool
I'm not brave
I'm not brave

Frank Ocean, Seigfried

Raf Njotea is scenarist. Hij schreef twee jaar mee aan de scenario's van Familie en helpt nu fictie ontwikkelen voor media- en storylab Zie Ze Doen. 

Bron: 

Eigen verslaggeving

columnhiphopFrank Oceanmannelijkheidgenderstereotypen

Toronto Pride overweegt ban op praalwagens van bedrijven en het leger

De reden voor de oproep tot ban van militaire deelnames (het leger, het gevangeniswezen…) gaat om het feit dat queer en trans personen in het bijzonder gecriminaliseerd en vervolgd worden binnen het gevangenissysteem. Militaire interventies wereldwijd zijn dan weer onevenredig gericht op mensen van kleur. Wat indruist tegen de boodschap van inclusie en verdraagzaamheid van de Pride.

Daarnaast vinden de activisten dat bedrijven ook op een andere manier dan een Pride-deelname hun steun kunnen tonen. De Pride is wat hen betreft te lang geworden. Door onder meer praalwagens van bedrijven te bannen, is er meer plaats voor de gemeenschap en de activisten, waar de Pride tenslotte echt om draait.

© ideas_dept (Wikicommans) Nood aan diversiteit

Politieagenten in uniform waren de voorbije twee edities van de Toronto Pride al niet langer welkom. Zonder uniform konden ze natuurlijk wel deelnemen aan de optocht. 

Dat er geen politie in uniform meer meeloopt tijdens de Toronto Pride is een direct gevolg van de oproep van Black Lives Matter Toronto in 2017 om de Pride inclusiever te maken voor queer en trans personen van kleur. 

Alexandria Williams liet toen optekenen dat het vieren van de politie tijdens een Pride onverantwoordelijk en respectloos is voor een gemeenschap die geconfronteerd wordt met zware controles en extreem politiegeweld. 

Daarnaast vroegen ze om meer diversiteit te hebben in de organisatie van Pride Toronto en ook meer budget voor LGBT+-organisaties die zich focussen op mensen van kleur.

Als deze ban realiteit wordt, is ze in ieder geval nog niet van toepassing op de Pride van 2019, het gaat om toekomstige events.

© The Belgian Pride Hoe zit het in België

Ook in België is er sinds een aantal jaar toenemend protest over wie er deelneemt aan de prides. Het deelnemen met een praalwagen wordt door een deel van de LGBT+-gemeenschap beschouwd als een marketingstunt die niet duidt op een werkelijk inclusief beleid binnen het bedrijf of de politieke partij in kwestie.

“The Belgian Pride vindt dat elke vereniging/overheid/groep/individu... kan deelnemen indien die de waarden en boodschap van de Pride onderschrijven en zich daar ook actief voor inzetten”, zegt Cyrille Prestianni, de voorzitter van The Belgian Pride aan ZIZO.

“The Belgian Pride verwelkomt bedrijven met open armen als inclusie en diversiteit echt leeft in hun bedrijfscultuur. LGBT+-welzijn is belangrijk is op de werkvloer”, benadrukt Prestianni, “Ook helpen bedrijven daarnaast de gemeenschap door de The Belgian Pride financieel te steunen. Met die middelen kunnen we ervoor zorgen dat andere organisaties en verenigingen voor een toegankelijk bedrag kunnen deelnemen aan de Pride.”
 

Bron: 

Eigen verslaggeving, Queerty*, De Standaard, Out, Vice

prideThe Belgian PrideToronto PrideinclusieGerelateerd nieuws: Prides in België: voor elk wat wils

"Het is een moedige stap voor queer mensen van kleur om uit de kast te komen"

ZIZO ontmoette Gurchaten Sandhu eind oktober 2018 toen hij op de eerste KliQ Works Workplace Conference in Brussel een inspirerende keynote speech gaf. De conferentie wilde inclusieve aanwervingspraktijken bevorderen en gaf hands-on voorbeelden en best practices. Sandhu is een drukbezet man maar enkele maanden later kon ZIZO hem toch voor een interview strikken.

Laten we starten bij het begin. Was het moeilijk om in het reine te komen met het feit dat je homo bent?

Gurchaten Sandhu: "Ik begon te realiseren dat ik me tot mannen aangetrokken voel toen ik twaalf was, maar ik wist niet wat het was. Toen ik daarachter kwam, wist ik dat ik geen homo wou zijn, omdat ik dacht dat dit niet kon omwille van veel verschillende redenen. Bijgevolg ontkende ik te zijn wie ik werkelijk was toen ik opgroeide. Ik zou mezelf altijd beschermen door verschillende vormen van geïmiteerde mannelijkheid te doorlopen, tot het punt waarop het giftig werd. Het werd een deel van mij. Het grootste ding voor mij was dat ik mezelf bleef ontkennen, ook al wist ik dat ik homo was.”
 
"Aanvaarden wie ik werkelijk was, was een geleidelijk proces. Maar ik was niet in staat om mijn seksualiteit te ontdekken omdat ik voortdurend over mijn schouder moest kijken in angst dat ik betrapt zou worden of dat iemand het zou ontdekken. Het was niet totdat ik was verhuisd naar Genève dat ik mezelf de vrijheid gaf om mijn seksualiteit volledig te verkennen en begon met mezelf te zijn.”

Mijn eerste ervaring met discriminatie was niet vanwege mijn seksualiteit, maar vanwege mijn ras, etniciteit en geloof

Op welke schaal ervaar je discriminatie op deze kruispunten, een homoseksuele Brits-Indische, Sikh man zijnde?
 
“Mijn eerste ervaring met discriminatie was niet vanwege mijn seksualiteit, maar vanwege mijn ras, etniciteit en geloof. Deze delen van mij zijn zichtbaar en kan ik niet verbergen, in tegenstelling tot mijn seksualiteit. Ik herinner me dat, toen ik kind was, werd gezegd ‘ga terug naar waar je hoort’ of ‘Paki, ga naar huis!’ Een voorval dat ik me duidelijk herinner was toen ik samen met mijn neven en nichten vanuit het park naar huis wandelde en mijn tulband werd afgetrokken. Ik voelde me zo aangevallen en beschaamd. Alsof het mijn schuld was dat ik Indisch was, van kleur... omdat ik een Sikh-jongen met een tulband was. De enige plek waar ik mij veilig voelde was thuis bij mijn ouders. Maar als het over mijn seksualiteit ging, veranderde dit en ik was niet zeker of ik nog veilig zou zijn bij mijn familie en of ze me zouden accepteren zoals ik ben.”
 
"Wat ik heb gezien in de homogemeenschap, een Indische man van kleur met een tulband zijnde, is veel racisme en stereotypen. Mensen stellen vaak vragen zoals: 'wat zit er onder uw tulband?' of ik wordt gehyperfetisheerd vanwege mijn tulband en lang haar. Er is ook het tegenovergestelde, wanneer je helemaal niet als aantrekkelijk wordt gezien, alleen vanwege de kleur van je huid of omdat ik een tulband draag."

Toen ik uit de kast kwam moest ik werken aan het niveau van giftige mannelijkheid in me dat ik had geërfd van zowel de Punjabi als de Britse cultuur waarin ik ben opgegroeid

"Je leeft in het midden van deze twee parallelle universums en wordt constant van het ene naar het andere geduwd. Je wordt gehyperseksualiseerd aan de ene kant en aan de andere kant wordt je gewoon gezien als lelijk of walgelijk, als gevolg van racisme. Er is een soort van een standaard van hoe homoseksuele mannen er moeten uitzien en je moet erbij horen en dat doe ik niet.”
 
"Ik denk dat het belangrijk is om te beseffen dat we allemaal vooroordelen hebben, ook ikzelf. Heb ik ook gediscrimineerd? Toen ik uit de kast kwam, had ik dit niveau van giftige mannelijkheid in me dat ik had geërfd van zowel de Punjabi als de Britse cultuur waarin ik ben opgegroeid. Ik moest hieraan werken én aan mijn eigen vooroordelen. Voordat we naar andere mensen wijzen, moeten we nadenken over onszelf.”

© Gurchaten Sandhu Vloeibare identiteiten

“Het geweldige ding aan het feit dat ik een verdediger ben van LGBTI-rechten is dat het me heeft geholpen met mijn eigen reis in het leren over de verschillende delen van mijn identiteit. Het is zeer bevrijdend. Ik heb mijn eigen vooroordelen kunnen erkennen en waar ze vandaan komen. Ik zag ook in hoe die geïmiteerde mannelijkheid zo ingebakken zat in mezelf. Ik moest daar eerst aan werken, evenals aan mijn eigen onbewuste bevooroordeeldheid. Ik denk dat dat een van de moeilijkste delen van mijn reis was en nog steeds is."

Mijn identiteiten zijn fluïde en kruisen elkaar. Ze leven en zijn niet statisch

"Ik worstelde ook met mijn eigen culturele identiteit: ben ik Brits of ben ik Indisch? Welnu, dankzij dit concept van spectrums en continuïteiten die ik heb geleerd, kan ik beide zijn. Op sommige dagen ben ik hier meer van en op sommige dagen ben ik daar minder van. Het is wie ik ben. En het is oké. Mijn identiteiten zijn fluïde en kruisen elkaar. Ze leven en zijn niet statisch. Ik wil niet gevangen zitten in een hokje.”
 
Wat is de positieve invloed van het leven op deze verschillende kruispunten? Geeft het je een andere visie op bepaalde dingen?
 
"Dat doet het zeker. Ik voel me nu zeer bevoorrecht om deze kruisende identiteiten te hebben van waaruit ik kan spreken. Ik kan mijn twaalf jaar oude zelf zien zeggen: 'Nee, die kunnen niet samenleven.' Toen ik opgroeide, wilde ik altijd wit zijn, toen wilde ik hetero zijn, dan wilde ik niet gelovig zijn. Ik wilde geen lange haren hebben en een tulband dragen. Dat waren allemaal onderdelen die ik mezelf probeerde te ontzeggen, maar nu kunnen ze, tot op zekere hoogte, in harmonie leven.”

© Gurchaten Sandhu Dappere stap

Je begon je stage bij de International Labour Organisation in Genève in 2006, maar was pas jaren later open over je seksuele geaardheid. Was je in eerste instantie van plan om uit de kast te komen tijdens je stage?
 
"Binnen een paar weken na het starten van mijn stage waarschuwde een collega me om niet uit de kast te komen en dat door het bekendmaken van mijn seksuele geaardheid ik het risico kon lopen om geen contract te krijgen. Dat was het enge deel omdat het invloed kon hebben op mijn carrière binnen de VN. Ik was ook enigszins verrast omdat de perceptie van de VN er een is van een inclusieve werkplek, wanneer in feite dit niet de realiteit was.”  
 
"Ik denk dat mijn innerlijke homofobie en angst ook een belangrijke rol hebben gespeeld. Ik hoorde ook vaak veel homofobe opmerkingen. Samen stapelde dit zich op bij de angst van zelfonthulling en zelfidentificatie. Ik was erg bang. Ik moest constant liegen tegen collega's over het geslacht van mijn partners en met wie ik tijd doorbracht in mijn privéleven. Uit de kast komen in een grote organisatie als de VN is niet gemakkelijk, vooral voor mensen van kleur. Het is een moedige stap voor queer mensen van kleur om uit de kast te komen en het moet niet als vanzelfsprekend worden beschouwd.”

Ik besprak een intern LGBTI-onderzoek met een collega die verklaarde dat er geen LGBTI-collega's waren op de afdeling waar we werkten. Ik antwoordde: ‘Jawel. Ik!’

Wat was een keerpunt?

"Hoewel ik dacht dat ik geaccepteerd had dat ik homo ben en uit was tegenover goede vrienden, worstelde ik nog steeds met diepe niveaus van interne homofobie. Ik moest dit afhandelen omdat het invloed had op mijn relatie met mijn toenmalige partner en op mijn productiviteit op het werk. Na veel nadenken besloot ik om in 2011 een psycholoog te bezoeken en met therapie te beginnen. Mijn therapeut was geweldig en met haar werken was gewoon fantastisch. Ze hielp me omgaan met mijn interne homofobie en werkte samen met mij naar een punt waar ik alle delen van mezelf kon accepteren. Het heeft me echt vooruit geholpen.”
 
“In 2013 begon ik langzaam bij collega's op het werk uit de kast te komen. Ik ben begonnen met mijn manager, die extreem behulpzaam geweest is. Een paar maanden later besprak ik een intern LGBTI-onderzoek met een collega die verklaarde dat er geen LGBTI-collega's waren op de afdeling waar we werkten. Ik antwoordde: ‘Jawel. Ik!’”
 
In 2014 werd je lid van het UN-Globe-bestuur. Waarom heb je besloten om dit te doen?
 
"Ik denk dat het idee was om terug te willen geven, om ervoor te zorgen dat niemand anders daar nog een keer door moet. Dat was de sleutel. Het feit dat we de situatie voor het LGBTI-personeel in het VN-systeem beter kunnen maken, was erg belangrijk voor me.”

© Gurchaten Sandhu Vooroordelen wegwerken

Hoe belangrijk is het werk van UN-Globe in het algemeen?
 
"Het werk van UN-Globe is essentieel om van de VN een meer diverse en inclusieve werkplek te maken. Zonder UN-Globe zou het proces een stuk langzamer zijn geweest. We hebben niet enkel het beleid veranderd, maar we hebben ook culturele veranderingen teweeggebracht."

"Wat er vaak gebeurt in de VN is dat, bijvoorbeeld, mensen uit culturen komen waar wordt verteld dat LGBTI’ers niet gelijk zijn of ze denken dat ze nog nooit een LGBTI-persoon hebben ontmoet. We werken aan het wegnemen van eventuele negatieve vooroordelen op de VN-werkplek. Enkel omdat het de VN is, wordt het als extra speciaal beschouwd. Op een bepaalde manier is het dat wel, maar net zoals elke andere organisatie, hebben we onze uitdagingen.”  

We proberen vooroordelen te doorbreken en een omgeving te creëren die accepterend is

Voor wie is dit werk het belangrijkst?
 
“Het is belangrijk voor LGBTI-personeel, en zeker voor degenen die werkzaam zijn in culturen of landen waar de VN is gebaseerd en homoseksualiteit gecriminaliseerd is of als er anti-crossdressing wetten zijn. We proberen vooroordelen te doorbreken en een omgeving te creëren die accepterend is.”
 
"Er is nog veel werk aan de winkel voor LGBTI-medewerkers, van internationaal tot nationaal niveau. We moeten dit doen door op alle niveaus van de VN te werken, van het management tot het internationale en nationale personeel; van de directeuren tot de chauffeurs. Het is niet alleen homoseksueel en lesbisch personeel, maar ook biseksueel en trans. En ja, we moeten meer doen voor intersekse personen. Ik denk dat dit een van onze belangrijkste prioriteiten zal worden.”
 
"We helpen bondgenoten ook. Als wij als stafgroep kunnen helpen om onze collega's het best voor te bereiden om te begrijpen wat seksuele geaardheid, genderidentiteit, genderexpressie en geslachtskenmerken zijn. Onze collega’s kunnen een sleutelrol spelen voor LGBTI-begunstigden. Het is een golfbeweging die helemaal naar buiten uitbreidt.”
  
 ---
Disclaimer: dit interview is alleen gebaseerd op de mening van de geïnterviewde. Het weerspiegelt niet de mening van UN-Globenoch de mening van de International Labour Organisation.   

Bron: 

Eigen verslaggeving

Verenigde NatiesVerenigd KoninkrijkGurchaten SandhuwerkvloerSikhKliQ vzw