ZiZo Online - Laatste nieuws

Sensoa zoekt vrijwilligers voor The Belgian Pride op 20 mei

"Sensoa neemt deel aan The Belgian Pride op zaterdag 20 mei 2017 in Brussel", luidt de oproep. "We stappen en dansen mee voor gelijkheid, diversiteit en solidariteit. De Pride is een groot feest, ook voor mensen met hiv. Toch is zeggen dat je leeft met hiv niet evident. Voor veel mensen is het nog steeds een taboe."
 
Je kan meelopen als vrijwilliger voor een dag. 
 
"Je bent verzekerd en je vervoerskosten worden terugbetaald. Je kiest hoe je samen met Sensoa hiv zichtbaar maakt op de pride:

  • Je loopt mee in de parade en deelt condooms en stickers uit, of;
  • Je loopt mee in de parade en maakt door je aanwezigheid hiv zichtbaar

Schrijf je in.

Leve prinses Pompelien en Prinses Hadewijch!

Prinses Pompelien sliep in de hoogste toren van het kasteel. Op een dag komen haar hofdames kirrend en giechelend haar kamer in. Prinses Pompelien snapt het niet: valt er iets te vieren? Het is een bijzondere dag, volgens de koning, de koningin en de hofdames. Het is tijd voor de prins op het witte paard!

Waarom moet ik een prins kiezen?

Allerlei prinsen passeren de revue: dikke, dunne, prinsen met blauwe, groene of bruine ogen. Maar prinses Pompelien verveelt zich alleen maar. De grond wiebelt niet onder haar voeten en haar hart klopt heel gewoon. Ze vraagt of ze in plaats van een prins, een paard mag kiezen. Tot afkeuring van haar moeder.

De Prinses op het zwarte paard

Maar dan! Daar komt ze: de prinses, op een zwart paard. Nu gaat het hart van prinses Pompelien wel wild tekeer en de aarde schudt en beeft onder haar voeten… De prinses op het zwarte paard heet Hadewijch.Samen lachen ze heel hard om elkaars verhalen, kijken naar de vormen in de wolken, en ’s nachts naar de sterren. Dan stelt prinses Pompelien dé vraag: “wil jij met mij trouwen?”

Rolpatroon doorbroken

Niemand snapt er iets van: het hoort niet, een prinses moet met een prins trouwen! Zó hoort het. Er wordt gefluisterd, gefezeld, en de lelijke woorden die de prinses krijgt toegeworpen, blijven hangen. Prinses Pompeliens ouders vragen raad aan de wijze Sofia: “waarom zou het niet zo horen?", stelt zij. "Prins met prinses, prins met prins, prinsessen met prinsessen: het maakt helemaal niets uit”. En Pompeliens ouders draaien bij, al moeten ze wel hun personeel met een riedeltje tot de orde roepen: van elkaar houden, daar gaat het om.

Brigitte Minne en de Jeugdboekenmaand

Brigitte Minne schreef voor de Jeugdboekenmaand MVX ook al 'Gelukkige vaderdag, Silvie!' voor kinderen vanaf 8 jaar, over een kind met een transgenderouder. “Prinses Pompelien gaat trouwen” is een sprookje over twee prinsessen die op slag verliefd worden, en Brigitte Minne en Trui Chielens maakten er een rijk prentenboek van.

Heldere stijl

In een heldere stijl vertelt Minne het verhaal van Prinses Pompelien. Dat prinses Pompelien en Hadewijch elkaar verhalen vertellen, naar de sterren kijken, en dansen bij maanlicht: het is mooi verwoord. De bijbehorende prent is donker, en Pompelien en Hadewijch dansen. Trui Chielens laat tekst als “van elkaar houden, daar gaat het om” geregeld in haar illustraties zien. Ze experimenteert wel vaker met de tekst die geschreven staat in haar prenten. Het zorgt voor een heel aparte kijkervaring. 

Eigen verhaal in de prenten

De prenten kunnen op die manier een eigen verhaal vertellen. Omwille van haar wat grove tekenstijl is dit geen al te rozig boek geworden, en kan het misschien zelfs jongens over de streep trekken om dit boek te lezen. Ook wij lazen dit boek graag, omwille van het nieuwe dat voor jongere kinderen naar voor kan komen:  er hoeft niet altijd een prins op een wit paard een vrouw te komen halen: een prinses kan ook helemaal smoorverliefd worden op een prinses die op een zwart paard rijdt. Ook de koning kan de grond onder de voeten van zijn vrouw nog steeds doen beven. 

Nawoord

Het nawoord, dat volgt op het erg klassieke “ze leefden nog lang en gelukkig en kregen vele kindertjes” geeft summier uitleg over hoe twee prinsessen aan kinderen kunnen komen.

Mensenrechtencollege: wachttijd bloeddonaties homo's geen discriminatie

In Nederland moeten homo- en biseksuele mannen twaalf maanden zonder seks te hebben wachten vooraleer ze bloed mogen geven. Een man die seks heeft met mannen (MSM) trok naar het College voor de Rechten van de Mens.
 
Het College oordeelt dat deze wachttijd geen discriminatie is van homo's en bi's. Het College oordeelt dat deze eis is toegestaan vanwege de volksgezondheid. De wachttermijn van twaalf maanden is wetenschappelijk onderbouwd. "Op dit moment is er onvoldoende onderzoek om die termijn te verlagen, zonder het veiligheidsrisico te vergroten."
 
Sanquin, de instantie die de bloedbank in Nederland beheert, blijft onderzoeken of het mogelijk is om de wachttermijn te verkorten of zelfs af te schaffen.
 
Na een eerdere uitspraak van het College in 2015 is dit beleid bijgesteld. Het is nu voor deze groep mannen wel mogelijk om bloed te doneren als zij tenminste twaalf maanden geen seksueel contact hebben gehad met mannen. Volgens Sanquin geldt voor deze groep een verhoogd besmettingsrisico met ernstige via het bloed overdraagbare infecties, zoals hiv.

Homocafé Key West in Leven stopt

"De voornaamste factoren in deze beslissing zijn de absurde beleidskeuzes en pesterijen van stad Leuven, denk maar aan politiebezoek, decibelmeter en muziekvergunning, die het ons onmogelijk maakten om nog de deftige feestjes zoals vroeger te organiseren", klaagt Key West aan.
 
"Uiteraard moet ik niet vertellen dat het horecaklimaat in dit land er ook niet makkelijker op geworden is. Voor velen is Key West een plaats in Leuven waar ze ongetwijfeld veel hebben meegemaakt, geleerd, gefeest en gedronken hebben."
 
"Sommigen hebben er de liefde van hun leven ontmoet, soms ook iets korter. Vele woorden zijn over de toog gegaan, goede maar ook minder leuke. Samen met alle medewerkers, tooghangers, meubilair, hebben we steeds iedereen zo goed mogelijk proberen op te vangen, op te vrolijken, en zeker ook veel en goed gelachen."

Laatste weekends

"Heel graag willen we jullie uitnodigen om de laatste weekends van Key West met ons te vieren, herinneringen op te halen en een glas (of twee) te drinken op wat een mooie tijd geweest is."
 
Elke donderdag, vrijdag en zaterdag een happy hour tussen 23 uur en middernacht. Het laatste weekend wordt dat van 13 tot 16 april. 
 
"Bedankt aan iedereen die het de moeite gemaakt heeft om Key West 16 jaar uit te baten."

Voor het eerst holebiranger in Power Rangers

De film komt pas vrijdag uit in de zalen, maar verschillende media hebben hem al kunnen bekijken in avant-première. In de film heeft de gele ranger Trini, gespeeld door Becky G, girlfriend problems. Het is maar een kort fragment, maar het is wel groots dat een grote Hollywood-film een holebihoofdpersonage heeft.

De regisseur van de film, Dean Israelite, vertelde The Hollywood Reporter het volgende: “Trini stelt zichzelf in vraag. Ze weet nog niet helemaal wie ze is. Wat deze scene fantastisch maakt, is de boodschap die ze vertolkt: ‘Het is Ok’. De film zegt dat het oké is om het allemaal nog niet te weten en dat jongeren zichzelf moeten accepteren zoals ze zijn en waar ze thuishoren”

Power Rangers startte in de jaren negentig als een hitserie. Sindsdien zijn er ook al enkele films uitgekomen, maar het is de eerste keer dat er een openlijk LGBT-ranger in de franchise voorkomt.

Campagne succesvol: 51% meer aangiftes over discriminatie en haatmisdrijven

Hoeveel van die aangiftes gemaakt zijn door LGBT’s staat niet in het verslag, omdat de politie een algemeen beleid voert over diversiteit. De campagne ‘Meld het’ moedigde slachtoffers van haatmisdrijven en discriminatie aan om klacht neer te leggen. De politie koos om zich tijdens deze campagne te focussen naar de doelgroepen seksuele geaardheid, gender, huidskleur en handicap. Ook was er een algemene boodschap voor alle andere doelgroepen met een poster: “Slachtoffer omwille van wie je bent? Meld het!”.  Onderaan het artikel staat een van hun posters.

Oorzaken stijging?

De politie weet niet waardoor de stijging precies komt, omdat de campagne zich op meerdere interne en externe aspecten richtte. Er was onder andere de campagne die in de stad en op sociale media zichtbaar was, waardoor de politie  de bezoekers en bewoners van de stad aanspoorde om dit soort feiten te melden. Intern werden binnen het korps ook een aantal zaken uitgevoerd: dossiers worden beter opgevolgd door aangewezen referentiepersonen, de kwaliteit van de processen-verbaal wordt gemonitord en opgedreven, praktische ondersteuning wordt aangeboden, …

Aangifte

"Het is heel belangrijk dat je aangifte doet als je het slachtoffer wordt van discriminatie", zegt çavaria-woordvoerder Jeroen Borghs. "Zelfs als een feit niet strafbaar is, is het toch essentieel dat we weten waar mensen mee geconfronteerd worden en waar problemen zich voordoen. Zo kunnen we holebifobie en transfobie beter in kaart brengen en het beleid daarop afstemmen."

 

 

Op zoek naar een luisterend oor of informatie? Wil je meer weten over (veilig) vrijen? Maakte je discriminatie mee omwille van je seksuele oriëntatie, genderidentiteit of genderexpressie? Of ligt er iets anders op je lever? Je kan de Holebifoon bereiken op het gratis nummer 0800 99 533 of via chat op www.holebifoon.be, van 18.30 uur tot 21.30 uur op maandag, woensdag en donderdag. Je kan altijd mailen naar [email protected].

Wil je zelf het vrijwilligersteam van de Holebifoon versterken? Mail dan naar [email protected] voor meer info.

-1&&m>28){j=28+s;s='';if(j/g,'>');l[i].href='mailto:'+t.value}}catch(e){}}}catch(e){}})(document);/* ]]]]> */ //-->

School maakt komaf met meisjes- en jongensuniform

De Nieuw-Zeelandse school Dunedin North Intermediate maakt komaf met het meisjes- en jongensuniform. Leerlingen van alle genders mogen voortaan zelf beslissen of ze een lange broek, short of kilt dragen. Door het introduceren van verschillende uniformopties wil de school genderstereotypering tegengaan.

Wetsontwerp gratie veroordeelde homo's in Duitsland

Het wetsontwerp moet nog door het parlement en voorziet niet alleen in het schrappen van de veroordeling voor de ongeveer 50.000 mannen, maar ook in een schadevergoeding.
Tussen 15 mei 1871 en 10 maart 1994 was homoseks in Duitsland strafbaar op grond van Paragraaf 175 van het Strafwetboek. Onder het Derde Rijk werden homo's vervolgd en naar concentratiekampen gestuurd op basis van Paragraaf 175, die onder het naziregime aanzienlijk was verscherpt. Zowel voor als na de nazidictatuur zijn mannen onder Paragraaf 175 veroordeeld. 
Tussen 1945 en 1969 werden in West-Duitsland ongeveer 100.000 mannen vervolgd, van wie de helft effectief werd veroordeeld. In 1969 werd de wet afgezwakt. In Oost-Duitsland werd Paragraaf 175 al in 1957 flink afgezwakt. 
Minister van Justitie Heiko Maas (SPD) voorziet schadevergoedingen tussen 3000 en 9000 euro per veroordeelde. 

Xavier Bettel, sappige anekdotes van een gay premier

Eén van de opmerkelijke gasten vandaag op het internationale Pride And Prejudice congres van The Economist was de Luxemburgse eerste minister, Xavier Bettel. Hij was gevraagd om zijn ervaringen in de internationale politiek te delen als openlijk gay staatshoofd.
Zonder te vertellen over welk landen het ging vertelde hij vrijuit:
 
“Ooit werd ik uitgenodigd voor een officieel staatsbezoek . Ik zei dat ik graag op de uitnodiging zou ingaan maar wilde weten of mijn veiligheid wel gewaarborgd was in een land waar homo zijn verboden is.
Maar natuurlijk, meneer Bettel, u kan daar toch heel discreet over zijn tijdens uw bezoek aan ons land. Waarop ik antwoordde dat ik openlijk homo ben en dat ik hierover tijdens mijn officiele toespraak daar zelfs zal op ingaan.
Ik heb nooit nog een uitnodiging uit dat land gekregen.”
 
“Een andere keer woonde ik een internationaal politieke bijeenkomst bij in het gezelschap van mijn toenmalige partner (nu echtgenoot), Gauthier Destenay. Toen de dame bij de inschrijving zag dat ik hem als ‘mijn partner’ benoemde vroeg ze: bent u daar zeker van meneer?
Ja, natuurlijk!
Wilt u hem niet liever inschrijven als een stafmedewerker of desnoods als uw politiek adviseur?
Mevrouw, ik word liever beschouwd als homo dan als iemand die sex heeft met zijn stafmedewerkers!”

The Belgian Pride 2017 in teken van asiel en migratie

Hoever staat de Pride met de organisatie van het evenement?

Cyrille: “We zijn volop bezig met het uitrollen van de communicatie en de praktische organisatie. Samen met de stagiaires en de grafisch ontwerper zijn er een vernieuwde huisstijl en een slogan voor 2017 ontwikkeld: ‘Crossing Borders’. De slogan verwijst enerzijds naar de reële grenzen die vluchtelingen moeten oversteken, maar evengoed naar mentale grenzen en vooroordelen.”

“Verder begint het evenement steeds concreter vorm aan te nemen. Zo hebben we half februari de inschrijvingen voor de Parade en de Village geopend en hebben we een nieuwe actie op touw gezet om verenigingen en nieuwe partners aan te trekken. We hebben intussen ook de bevestiging voor de plaats van het evenement en zelfs een nieuw traject voor de Parade. We krijgen momenteel ook veel positieve antwoorden op onze vraag om prominente gebouwen of bekende plaatsen in Brussel in de Regenboogkleuren te hullen.”

Wanneer gaat alles van start ?
Cyrille: “Op 4 mei zal de MiniPride doorgaan. Dat is het moment waarop het Belgian PrideFestival officieel op gang wordt getrokken. Net als de voorbije jaren gaan we met een kleine parade van het stadhuis naar Manneken-Pis, terug naar de Grote Markt met de regenbooglichten om te dan eindigen in het Rainbowhouse Brussels.”

Is de locatie van de Pride zelf al bekend ?
Cyrille: “De Pride zelf, op 20 mei, zal ook dit jaar plaatsvinden op de Kunstberg. Dit is ons gevraagd omdat er de voorziene werken op de Anspachlaan in de maand mei volop aan de gang zullen zijn en wij daar dus niet terecht zouden kunnen. In tegenstelling tot vorig jaar zijn we er dit jaar wel in geslaagd om een paraderoute voor te stellen die volledig langs de Sint-Jacobswijk en het centrum van Brussel gaat. Zij vertrekt vanaf de Kunstberg, richting Muntplein, achter de Beurs om en dan via de Lombardstraat terug naar Centraal Station.”

Something special, in deze editie van 2017?
“Niet nieuw, maar beter uitgebouwd, zal ook de Women's Square in samenwerking met Velvet SixtyNine opnieuw aanwezig zijn op het evenement. Hier wordt een speciale Women's Stage voor voorzien, midden in het grote evenement.”

Crossing Borders

Het thema van dit jaar is Crossing Borders, over asiel en migratie. ZiZo-magazine vroeg tekst en uitleg aan Jeroen Borghs, woordvoerder van çavaria. 

Om met een dooddoener te beginnen: waarom is zo’n pride (nog) nodig?

Jeroen: “De pride krijgt vaak het verwijt dat het gewoon een groot openluchtfeest is. Enerzijds is het dat natuurlijk ook en daar is niets mis mee. Anderzijds is het zoveel meer dan dat. Een dag waarop holebi’s, transgenders en hun vrienden de straten van Brussel overnemen, is op zich al een behoorlijk politieke daad, maar ik denk dat we inderdaad niet altijd genoeg stilstaan bij het feit dat de pride twintig jaar geleden nog een echte protestmars was. Bovendien zijn er maar weinig plaatsen in de wereld waar zo’n optocht bijna probleemloos door de straten trekt.”

Blijft er nog iets over van de protestmarssfeer?

Jeroen: “Elk jaar is er een politiek strijdpunt waar de Belgische LGBT-organisaties aandacht voor vragen. In 2017 is dat asiel en migratie. Volgens de International Lesbian and Gay Association (ILGA) zijn er nog steeds 73 landen in de wereld waar homoseksuele handelingen gecriminaliseerd worden. Dat getal laat landen met ‘anti-propaganda’-wetten en dergelijke dus nog buiten beschouwing. Ook landen waar er geen wetten zijn die holebi’s en transgenders discrimineren, zijn daarom niet automatisch LGBT-vriendelijk. Sommige holebi’s en transgenders ontvluchten dan ook hun land, op zoek naar een beter leven.”

Op welke gronden verleent België asiel aan holebi’s en transgenders?

Jeroen: “Holebi of transgender zijn en uit een land komen waar de situatie slechter is dan in België, is op zich niet genoeg om asiel te krijgen. Je moet kunnen aantonen dat je een reëel risico loopt op vervolging omwille van je seksuele oriëntatie of genderidentiteit en dat je eigen overheid je niet kan of wil beschermen. Seksuele oriëntatie en genderidentiteit staan niet vermeld in de verdragen die aan de basis liggen van het asielsysteem, opgericht in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Er is wel sprake van het ‘behoren tot een sociale groep’. Dat wordt vandaag zo geïnterpreteerd dat holebi’s en transgenders er ook onder vallen.”

Zijn er nog veel regimes die holebi’s en transgenders actief vervolgen?

Jeroen: “In sommige gevallen gaat het inderdaad om actieve vervolging, het leven voor holebi’s en transgenders onmogelijk maken. In andere gevallen treedt de overheid gewoon niet op wanneer holebi’s en transgenders moeten beschermd worden. In een maatschappelijk klimaat dat vijandig staat tegenover holebi’s en transgenders zijn er meerdere factoren die een bedreiging kunnen vormen.”

Het lijkt me geen evidentie om dat te bewijzen?

Jeroen: “Nee, het is niet makkelijk om te bewijzen dat je recht hebt op asiel. Hoe toon je immers aan dat je risico loopt om vervolgd te worden? Er worden niet altijd doodsbedreigingen onder je deur geschoven zoals in een James Bondfilm. Voor de mensen die de interviews met asielzoekers afnemen, is het uiteraard ook niet makkelijk. Hoe weet je of de persoon voor je de waarheid spreekt? Al gaat dat natuurlijk op voor elke asielaanvraag. Vluchtelingewerk Vlaanderen beveelt aan om, bij twijfel, mensen het voordeel van de twijfel ook te gunnen.”

Hoe gaat de behandeling van zo’n aanvraag in de praktijk?

Jeroen: “Men tracht te achterhalen of iemand wel echt holebi of transgender is en vervolgens of men wel echt een risico op vervolging loopt. Wat dat eerste betreft, hebben ze in Tsjechië een tijdlang fallometrische testen gebruikt. Asielzoekers kregen er hetero- en homoporno te zien en er werd gemeten waarvan ze opgewonden raakten: mensonterende praktijken die in strijd zijn met de mensenrechten, wetenschappelijk onbetrouwbaar zijn en gelukkig door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens ondertussen verboden zijn. Wanneer ons gevraagd wordt hoe je kan nagaan of iemand holebi of transgender is, vragen we om uit te gaan van zelfidentificatie.”

Wordt daar nooit misbruik van gemaakt?

Jeroen: “Dat kan, al is het geen sinecure om dat vast te stellen. Er zijn gevallen bekend waarin iemands vluchtelingestatuut wordt ingetrokken omdat de persoon in kwestie een relatie aangaat met iemand van het andere geslacht. Enerzijds is dat een complete miskenning van biseksualiteit, anderzijds strookt het niet met het idee van fluïditeit van seksuele identiteit. In het algemeen merken we dat men moeilijk loskomt van de zeer westerse invulling van holebiseksualiteit en transgenderisme.”

Wat is de essentie van die westerse blik?

Jeroen: “Individuele vrijheid is in het westen het hoogste goed. Dat heeft geleid tot de emancipatie van individuele holebi’s en transgenders en de ontwikkeling van identitaire kenmerken verbonden aan seksuele oriëntatie en genderidentiteit. Het resultaat van die ontwikkeling is dat veel holebi’s en transgenders een coming-out doen of willen doen. We gaan er hier te makkelijk van uit dat holebi’s en transgenders die hier asiel aanvragen daar op dezelfde manier over denken, zich op dezelfde manier identificeren en er evenveel belang aan hechten. De antwoorden van veel asielzoekers komen dan ook niet overeen met wat je vanuit een westers perspectief zou verwachten. Dit leidt soms tot afwijzing van een asielaanvraag, terwijl de persoon in kwestie effectief gevaar loopt omwille van diens seksuele oriëntatie of genderidentiteit. Bovendien is de vaststelling van iemands seksuele oriëntatie of genderidentiteit in se niet altijd nodig.”

Hoezo?

Jeroen: “Het gaat erom dat je een risico op vervolging moet lopen omwille van je vermeende of gepercipieerde seksuele oriëntatie of genderidentiteit. Een bedreiging omdat iemand denkt dat je homo bent bijvoorbeeld, is dus genoeg om bescherming te krijgen. Ook al ben je in feite hetero. Andersom kan je ook perfect lesbisch zijn en toch geen asiel krijgen omdat men het niet bewezen acht dat je een reëel risico op vervolging loopt omwille van je seksuele oriëntatie.”

Tijdens de behandeling van hun aanvraag worden asielzoekers opgevangen in asielcentra. In sommige landen zijn er aparte (delen van) centra voor holebi- en transgender asielzoekers. Hoe zit het in België?

Jeroen: “Wij pleiten niet voor aparte asielcentra. We stellen ons wel vragen bij de idee van collectieve opvang op zich. Zeker voor bijzonder kwetsbare asielzoekers, zoals onze doelgroep. Internationale richtlijnen sturen trouwens ook aan op kleinschalige opvanginitiatieven voor de meest kwetsbaren onder de asielzoekers.”

Welke problemen ervaren holebi- en transgender asielzoekers in centra?

Jeroen: “Doorgaans groepeert met mensen die van hetzelfde land komen. Het is immers aangenaam om mensen om je heen te hebben die begrijpen uit wat voor situatie of context je komt. Voor holebi- en transgender asielzoekers is dit net het omgekeerde van wat ze nodig hebben. Ze komen terecht tussen mensen die misschien wel dezelfde vooroordelen hebben als de maatschappij die ze ontvlucht zijn. Voor wie België niet kent, kan dat genoeg zijn om te denken dat je in België ook beter je mond houdt over je seksuele oriëntatie of genderidentiteit.”

Wat kan er op dat vlak verbeteren?

Jeroen: “Çavaria zet in op het trainen van referentiepersonen in asielcentra. Dat zijn er ondertussen bijna twintig. Zij zijn aanspreekpunt over alles wat te maken heeft met seksuele oriëntatie en genderidentiteit en houden een oogje in het zeil. Ook het verspreiden van algemene informatie over holebi’s en transgenders helpt. Je geeft er onmiddellijk mee aan dat er niets mis is met holebi en transgender zijn.  

Heeft die aanpak resultaat?

Jeroen: “Het helpt, maar er blijven zich natuurlijk wel problemen voordoen. In dat geval kan je mensen ook overplaatsen naar een lokaal opvanginitiatief (LOI) georganiseerd door een stad of gemeente. Dat zijn meestal huizen of appartementen  waar asielzoekers in kleine groepen terechtkunnen. Uiteraard blijven er altijd andere asielzoekers die er holebifobe en transfobe gedachten op nahouden. Dat is problematisch, maar je mag niet vergeten dat veel asielzoekers uit maatschappijen komen waar het normaal is om je negatief uit te laten over holebi’s en transgenders. Dat praat holebifobie en transfobie niet goed, maar schetst wel een genuanceerder beeld. Vaak hebben ze nog nooit echt stilgestaan bij de thema’s holebiseksualiteit en transgenderisme. Ze herhalen gewoon wat ze heel hun leven gehoord hebben.”

Wordt er overwogen om aanvaarding van holebi’s en transgenders op te nemen als expliciete voorwaarde om asiel te kunnen krijgen in België?

Jeroen: “Ik ben geen jurist, maar ik denk dat het moeilijk en juridisch weinig zinvol is om die voorwaarde af te dwingen. Er is wetgeving die geweld, discriminatie en aanzetten tot geweld verbiedt. Die wetgeving moet door iedereen gerespecteerd worden. Dat betekent echter niet dat holebifobe of transfobe gedachten illegaal zijn. Je bent vrij om te denken wat je wil, zolang je niet oproept tot haat of geweld tegen anderen. Onder dwang een verklaring afleggen dat je geen problemen hebt met holebi’s en transgenders, lijkt me bovendien niet echt geloofwaardig. En wat te doen met de Belgen die holebifobe of transfobe gedachten hebben? Ik denk dat je op een respectvolle manier het debat moet aangaan. Wie zich niet gerespecteerd voelt, staat ook niet open voor wat je zegt.”

We hebben het al gehad over de situatie van asielzoekers binnen de centra zelf. Wat kan hen daarbuiten helpen of versterken?

Jeroen: “We kunnen het vormen van netwerken faciliteren. Tot eind 2017 loopt in dat verband het project Safe Havens, dat uitgaat van Fedasil. Eén van de doelstellingen daarvan is LGBT-asielzoekers, bijvoorbeeld via socioculturele activiteiten, met elkaar in contact te brengen. De lokale roze huizen spelen hierin een erg belangrijke rol. Er wordt ook een infopakket ontwikkeld in zes verschillende talen, waarmee asielzoekers zich zullen kunnen informeren over bijvoorbeeld hiv/soa en testmogelijkheden, uitgaansmogelijkheden, het rechten- en plichtenkader, etc.”

Gelukkige vaderdag, Silvie

Wat

Jeugdboekenmaand gaat dit jaar over rolpatronen, en jongens en meisjes. Waar dit vroeger misschien iets minder het geval was, verschijnen er nu ook in Vlaanderen boeken die met het thema van Jeugdboekenmaand aan de slag gaan, terwijl vroeger wat oudere boeken in de kijker konden of een tweede leven kregen. Dat de Jeugdboekenmaand er nu is resulteert ook in Vlaanderen, net als in Nederland tijdens hun kinderboekenweek, in het schrijven van "boeken in opdracht".

Brigitte Minnes Silvie

Brigitte Minne heeft met 'Gelukkige VADERdag, Silvie' een boek geschreven voor kinderen vanaf acht jaar, over een kind met een transgenderouder. Haar papa wil een vrouw worden.

Ferre en Zita

Ferre is de beste vriend van Zita, en hij heeft het algauw door dat er iets met haar aan de hand is. Ze maakt haar huiswerk niet meer, haar vader is al een tijdje grieperig, en dat wil niet overgaan volgens Zita. Maar misschien is er wel meer aan de hand? Iets wat niet mag ontdekt worden?

 

Zita neemt haar beste vriend niet helemaal in vertrouwen over wat er met haar vader aan de hand is. Heel expliciet laat Minne haar personages zich uiten: Zita wil haar papa terug. Haar moeder is overleden toen ze nog een baby was, en ze is alleen met haar vader opgegroeid. Dat haar vader rondloopt met oorbellen en schmink op, is iets wat Zita moeilijk kan plaatsen. Er is helaas weinig plaats gelaten voor een goed gesprek tussen Silvie, zoals Zita's vader als vrouw heet, en Zita. 'Gelukkige Vaderdag, Silvie' zou op die manier veel rijker kunnen zijn. Speculaties tussen de ouders van Ferre over het feit of  Thomas een vriendin heeft en of Thomas een vrouw wil worden om beter voor Zita te zorgen, komen zo tot stand, en dat verdienen mensen niet.

Niet helemaal negatief

Helemaal negatief is dit echter niet. Omdat vaak blijkt dat kinderen veel minder moeite hebben met rolpatronen tussen jongens en meisjes, en sneller iets aannemen dan volwassenen, doet Minne dat in 'Gelukkige VADERdag, Silvie' ook. Ferres ouders horen hem uit met open mond tijdens het eten van spaghetti. Ferre kan zijn ouders haarfijn uitleggen wat een transgender is. Dat zijn ouders uit de lucht komen vallen is vrij ongeloofwaardig neergezet. Alles komt zo op de schouders van een kind terecht.  De lezer krijgt intussen ook nog wat tafelmanieren mee.

Lessen in de omgang

Tussendoor zitten lesjes in de omgang met elkaar: pesten is nooit leuk, en jongens van 14 nemen het maar beter niet op tegen kinderen van acht. Dat de veertienjarige Leander Zita's vader een Barbiepapa noemt, en een hele roedel vrienden heeft die even gemeen zijn, kan er ook nog wel bij. Ook dit is allemaal zeer expliciet, dat oom Jasper, de oom van Ferre, hen moet komen redden, en tegen Leander brult dat hij zijn neefje en zijn vriendinnetje maar beter niet meer kan pesten.

Happy end

Het einde van dit boek is iets te veel een happy end, waarin alles goed moet komen, en waar Ferre ook nog eens een tekenwedstrijd heeft gewonnen.

Minne houdt haar personages iets te sterk aan de leiband. Ze komen ook niet in de blauwe/witte/gele illustraties van Isabelle Geeraerts tot leven. Geeraerts' getekende personages zijn vrij cartoonesk. Met de doelgroep van 8+ voor ogen kan ik me voorstellen dat zij zich wel kunnen vinden in hoe Ferre en Zita zich gedragen, maar ook dan maakt dit boek het de lezer vooral niet te moeilijk.

Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat Minne een wat genuanceerder boek had kunnen schrijven. 'Gelukkige VADERdag, Silvie' is iets te duidelijk maatwerk...

VIDEO | Fixt YouTube LGBT-censuur?

YouTube lanceerde bij de recentste update van de applicatie een 'beperkte modus', om gevoelige (jonge) kijkers te behoeden voor ongewenste inhoud. Dat lijkt oké, tot bleek dat video's met een holebi- en/of transgenderinhoud ook geblokkeerd werden.
 
Niet alleen video's over seksspeeltjes, maar ook over coming-out, bekende holebi's en transgenders, de video's met een gay plot van Troye Sivan, het volledige kanaal van Connor Franta zijn in deze beperkte modus geblokkeerd.
 
Reacties lieten niet op zich wachten. LGBT-YouTubers groot en klein protesteerden. YouTube zelf zegt nu het "niet zo bedoeld" te hebben en werkt nog aan de filter. Die zal echter "nooit perfect" zijn. 
 
Video's van YouTube zelf over LGBT-inclusiviteit krijgen alvast een wrange nasmaak…

Camp Z wint Prijs van het Hart

Camp Z is een holebi-jongerenkamp dat tijdens de zomermaanden georganiseerd wordt door de verenigingen Enig Verschil, &of, Verkeerd Geparkeerd, Inderdaad en Mixed met de steun van Wel Jong Niet Hetero. De eerste editie was in 2016, de volgende editie gaat door van 30 juli tot 5 augustus 2017.

“Iedereen van 18 t.e.m. 30 jaar mag mee. Dit jaar gaat Camp Z door in Gemert, Nederland. Het is een fantastische locatie op een boerderij en we gaan er het beste van maken. Onze inschrijvingen zijn pas een week gestart en we zitten al voor twee derde vol,” licht David Secci van Inderdaad toe. “Ook dit jaar is er weer een thema, en ik kan zeggen dat het magisch gaat worden. Helaas kan ik geen extra tips geven, maar Let the Games begin! ”

Bi-maand en Roze dag

De andere kandidaten waren de Bi-maand van Ertussenin en een gezamenlijke activiteit voor holebi’s en transgenders met een verstandelijke beperking van alle roze verenigingen.

De Bi-maand werd georganiseerd om biseksualiteit zichtbaar en bespreekbaar te maken en om het uit de taboesfeer te halen. Tijdens die maand was er een fototentoonstelling in het Regenbooghuis Limburg, maar ook verschillende verenigingen uit het huis organiseerden activiteiten rond biseksualiteit.

De holebi- en transgenderverenigingen voor mensen met een beperking organiseerden samen een activiteit in Gent. Op de activiteit van De Roze Wapper (Antwerpen), De Roze Ballon (Vlaams-Brabant) en De Roze Maks (West Vlaanderen), De Roze Joker (Oost-Vlaanderen) en De Roze Bink (Limburg) waren er 32 personen aanwezig. Er werd onder andere een stoelendans en een kennismakingswandeltocht georganiseerd. Luc Lenoor van De Roze Joker vertelde de zaal ook dat indien iemand een activiteit wenst te organiseren waarbij iemand met een beperking meedoet, er op de site van çavaria een lijst staat met concrete tips.

“Alle genomineerden verdienden de Prijs van het Hart maar er kan er maar één winnen natuurlijk”, zegt çavaria-woordvoerder Jeroen Borghs. “Het is elk jaar weer een hele opgave om drie activiteiten te selecteren uit alle geweldige initiatieven die er in Vlaanderen en Brussel worden georganiseerd. De aanwezigen stemden Camp Z naar de overwinning, en dat hebben ze dubbel en dik verdiend. Ze doen prachtig werk met jonge holebi’s en transgenders.”

 

Meer informatie over Camp Z vind je hier. Het kamp is al bijna volzet.

Polyamorie: een alternatief op monogamie

Dag Annabelle. Laat ik onmiddellijk met de deur in huis vallen: wat is polyamorie nu precies?

Annabelle: “Polyamorie is het openstaan voor en/of het hebben van één of meerdere intieme banden tegelijkertijd op een ethische manier, dus met toestemming van alle betrokken partijen.”

Wat is Polyamorie Belgium?

Annabelle: “Polyamory Belgium is een vereniging die drie doelen nastreeft. Ten eerste willen we een community bieden voor mensen die geïnteresseerd zijn in polyamorie of polyamoureus leven, ten tweede willen we die mensen ook informatie verstrekken. Tenslotte willen we ook meer naar buiten komen zodat de wereld iets meer weet over polyamorie en zo het taboe verkleinen.”

Ben jij degene die met Polyamory Belgium gestart is?

Annabelle: “Ik ben één van de mede-oprichters. We zijn begonnen als een groep vrienden die drieënhalf jaar geleden allemaal geïnteresseerd waren in polyamorie en dan een kleine Facebookgroep hebben gemaakt. Eerst hadden we een groepschat, maar dat werd te onoverzichtelijk. (lacht) De mensen die in de groep zaten voegden hun vrienden toe, en die nieuwe mensen voegden hun vrienden dan ook toe, en zo zijn we via mond-aan-mond reclame gegroeid. Ondertussen hebben we ook een publieke pagina, waarlangs we ook mensen binnenkrijgen. Zo zijn we van 4 naar wel 613 leden gegroeid!

Praatavonden

Wat organiseren jullie?

Annabelle: “We organiseren verschillende dingen. Momenteel hebben wij maandelijkse meet-ups. Dat zijn casual, informele praatavonden in Antwerpen, Gent en Brussel. In Antwerpen gaat het zelfs twee keer per maand door. Om de drie maanden hebben wij ook een meer formele discussienamiddag waarbij wordt ingezoomd op één bepaald aspect van polyamorie. Dat kan gaan over jaloezie, metamours (partners van je partners) en hoe daarmee om te gaan, open communicatie, dat soort dingen. Allemaal zaken die belangrijk zijn voor mensen die bezig zijn met polyamorie. We nemen ook deel aan publieke activiteiten zoals The Belgian Pride, Outvillage, L-Day, … Eigenlijk overal waar we maar een beetje relevant zijn met de groep, om zo dan maar weer het woord verder te verspreiden.”

"Dat kun je vergelijken met een rechtshandige die linkshandig wilt schrijven"

Hoe ben jij zelf met polyamorie gestart?

Annabelle: “Ongeveer vijf jaar geleden heb ik een serieuze ommezwaai gemaakt in mijn leven en heb ik van alles in vraag gesteld. Onder andere omdat ik mij openstelde tegenover die liefde was dat iets dat ik verder in vraag ging stellen, maar dat deed ik ook voor de meest random dingen: strijk ik omdat ik moet strijken, of omdat ik vind dat gestreken kleren leuker zijn? Zo van die zaken. Trouwens, strijken, neen, dat doe ik echt niet meer! (lacht) Maar op dat moment heb ik via een vriend over polyamorie gehoord en kwam ik op datingsites dat woord ook af en toe tegen, meestal bij mensen die mij wel leuk leken. Zo ging ik daar meer over lezen. Op het profiel van een bepaald persoon stond een link naar sexpressed.com, dat is een website van Scott. Op deze site legt hij heel zijn dagelijks leven bloot. Hij beantwoordde ook dagelijks vragen over seks en polyamorie. De site staat nu veel verder dan toen ik begon te lezen.  Hij leeft zelf polyamoureus en wil zo mensen educeren. Ik ben dan via die site op andere websites terechtgekomen en ik genoot van mijn vrijheid. Ik had geen relaties, maar wel wat losse connecties. Op dat moment had ik ook geen ruimte voor een relatie in mijn leven. Een jaar later wel. Toen kwam ik iemand tegen die net als ik geïnteresseerd was in polyamorie en het ook wou uitproberen. Dit kwam echt op het juiste moment voor mij en was enerzijds heel tof, maar anderzijds ook heel pijnlijk. We wilden wel een polyamorische relatie, maar we zaten nog in een monogame denkwereld. We moesten ineens helemaal anders beginnen denken.

Je kunt het vergelijken met als rechtshandige ineens alles met je linkerhand te doen: je wilt dat om de een of andere reden en dat is mogelijk, maar dat wil niet zeggen dat je vanaf de eerste keer kaligrafie kunt met je linkerhand. Dat is oefenen, en zo ben ik er dan ingerold. Die ene relatie is na een half jaar spaak gelopen om verschillende redenen, en dat was heel pijnlijk. Maar vanaf dat moment wist ik dat ik polyamorie wou. Ik heb nadien soms nog getwijfeld : op momenten dat het slecht ging met een van mijn vriendjes en ik dan dacht om misschien te vragen om toch monogaam te zijn. Maar de twijfel is nooit zo sterk geweest dat ik dat effectief heb gedaan. Nu ben ik ervan overtuigd dat ik niet meer monogaam wil zijn.”

Hoe zit het met je huidige partners?

Annabelle: “Ik heb een vriendin, Sara, waar ik al anderhalf jaar officieel mee samen ben. Die woont vrij dichtbij en zie ik meestal elke twee à drie weken. Ik heb nog een vriendje die tot voor kort hier in Antwerpen woonde, maar hij is een erasmusstudent en is een paar dagen geleden teruggekeerd naar Finland. Hij is nog altijd mijn vriendje, en we hebben afgesproken dat ik af en toe naar daar zal gaan en omgekeerd. Ik denk wel dat het lang gaat blijven duren want dit is een van de beste relaties met een man die ik tot nu toe heb gehad!

Dan heb ik ook nog mijn husband. Hij is een visser uit Ierland die ik op een festival in Noord-Spanje ontmoet heb. Hem kan ik niet zo vaak zien, om het half jaar ongeveer. Ik zie hem wel heel graag. We hebben op het festival waar we elkaar ontmoet hebben een kleine, korte huwelijksceremonie gehouden en ik heb er ook een met Sara gehad, vijf minuten daarvoor. Yeey, two spouses! Uiteraard waren dit geen legale huwelijken, onze vrienden waren niet aanwezig en er is ook geen huwelijkscontract getekend. Het is wel hetzelfde als een huwelijk in de zin dat er intenties zijn uitgesproken om dingen voor een lange tijd staande te houden.

Dan heb ik nog een komeet in Noorwegen. Een komeet is een polyamoureuze term die gebruikt wordt voor iemand die ver weg woont en die je niet vaak ziet, enkel ‘when the stars align’, om de metafoor verder te zetten. Die zie ik helemaal niet zo vaak, meestal een keer om de twee of drie jaar. Af en toe komt die een week naar hier of ga ik een week naar daar. Dat is iets raar, ik heb geen zicht op wat dat is. Maar dat is fijn.

Voor de rest zijn er een aantal mensen met wie ik een hele diepe vriendschap heb, vriendschappen met toch iets meer, wat ook niet per se gedefinieerd hoeft te worden en tegelijk niet zomaar binnen de monogame definitie van ‘enkel gewoon vrienden zijn’. Maar zijn dat dan ook mijn partners? Ik weet dat niet. Dat hangt ervan af hoe je partners definieert.”

Facebook

Waar kunnen mensen terecht die geïnteresseerd zijn in alles wat met non-monogamie te maken heeft?

Annabelle: “Bij ons! Onder andere. (lacht). Wij hebben een openbare Facebookpagina waar wij regelmatig interessante polyamorie-artikels posten. In onze groep wordt dat ook gedaan, er worden ook veel discussies gehouden. Daarnaast is ‘More than two’ een heel goed boek en een interessante website. ‘Opening up’ is een goed boek voor beginners die uit een monogame relatie komen omdat het vertrekt vanuit een relatie met twee mensen. ‘Non-violent communication’ is ook een heel goed boek, het gaat niet echt over polyamorie maar is toch zo nodig voor sommige mensen. Er zijn heel veel boeken waar je informatie kunt vinden, en op Google vind je zeker ook veel.”

Hoe geraken mensen bij Polyamorie Belgium?

Annabelle: “Via onze openbare Facebookpagina kun je ons bereiken, maar onze groep is geheim. Dat betekent dat enkel leden kunnen zien dat de groep bestaat en dat jij lid bent. Vrienden die geen lid zijn weten dus niet dat de groep bestaat en dat jij erin zit. Onze privacysettings zijn zo omdat sommige leden niet uit de kast zijn. Er zijn bijvoorbeeld mensen die leerkracht zijn, of in een echtscheiding zitten, of die om eender welke reden niet openbaar willen maken dat ze polyamorisch zijn. We willen dat graag respecteren, daarom dat we privacy heel belangrijk vinden in de groep en dat betekent ook dat als je iets leest in de groep je daar niet zomaar mee naar buiten mag komen, want er staan ook heel persoonlijke dingen in. Als je lid wilt worden kun je best een bericht sturen naar de Facebookpagina van Polyamorie Belgium. Als je geen Facebook hebt, hebben we ook maandelijkse nieuwsbrieven waar je ook de meet-ups op kunt zien die eraan komen.”

 

De Facebookpagina van Polyamorie Belgium vind je hier.
De maandelijkse nieuwsbrief vind je hier

Nieuwe verenigingen sluiten zich aan bij çavaria

Antwerpen

Diversiteitsnetwerk Lokale Politie Antwerpen  is een intern netwerk diversiteit met verschillende doelgroepen. Het netwerk is er niet enkel voor holebi's en transgenders, maar ook voor andere doelgroepen zoals bijvoorbeeld mensen met een migratieachtergrond of mensen met een beperking. Ze komen om de drie maanden samen en gaan samen naar interne en externe evenementen. Het netwerk staat open voor alle medewerkers van de Lokale Politiezone van Antwerpen.

 

Oost-Vlaanderen

VZW Joen staat voor Jongeren Onder Eén Noemer. De vereniging is een advies-, informatie- en doorverwijscentrum. Ze biedt een luisterend oor aan alle jongeren die met vragen zitten en indien nodige verwijst ze die jongeren ook door naar andere verenigingen.

Mali Medo is een vereniging opgericht om het aanbod aan culturele activiteiten in het Gentse LGBT-uitgaansleven uit te breiden. Hun activiteiten zijn toegankelijk voor alle geïnteresseerden en gaan van muziekoptredens tot toneelvoorstelling, en veel meer.

 

West-Vlaanderen

Go Out! Is een nieuwe vereniging in de regio Zuid-West-Vlaanderen met als uitvalstad Kortrijk. De vereniging is voor 25- tot 40-jarige LGBT's. Ze wilt mensen samenbrengen om zich te amuseren. Hun activiteiten zijn vrij toegankelijk - zonder lidgeld - om de drempel zo laag mogelijk te houden.

 

Limburg

OGWA (Ook Genks, Wel Anders) is ooit gestart als een vriendengroep, maar werkt ondertussen samen met de dienst diversiteit en gelijke kansen van de stad Genk en andere verenigingen. OGWA  is een holebi- en transgendernetwerk dat de LGBT-gemeenschap in hun stad wil verenigen en zichtbaar maken. Ze organiseert verschillende activiteiten en heeft ook een scholenwerking. De vereniging staat open voor iedereen.

 

Landelijk

Sex-Positive Belgium is een vereniging die openstaat voor iedereen en diversiteit belangrijk vindt. Ze brengt mensen samen in een safer space waar gesprekken worden gevoerd en workshops worden gegeven rond thema’s zoals (a)gender, oriëntatie, (a)seksualiteit, BDSM, … De vereniging wilt praten over seks, seksualiteit en gender in de breedste zin van het woord.

Belgium Bears is een groep voor Bears en liefhebbers van Bears. Homoseksuele, biseksuele en transmannen zijn welkom. De organisatie organiseert maandelijkse sociale activiteiten in heel België: naar de Prides gaan, museumbezoeken, een weekend, …

Trainbow Belgium heeft zijn naam ontleend aan onze Noorderburen. Het is een bedrijfsvereniging voor LGBT’s  die bij de Belgische spoorwegmaatschappijen en hun dochterondernemingen werken. Ze organiseren activiteiten voor collega’s en willen meewerken aan het diversiteitsbeleid van de spoorwegmaatschappijen.

Mix is de LGBT-werking binnen de PVDA. Mix wil samen met de PVDA bouwen aan een diverse samenleving waarin de rechten van iedereen gegarandeerd zijn, ongeacht seksuele geaardheid of genderidentiteit. Het is de werkgroep van de PVDA, en niet de partij zelf, die aansluit.

Jaroussky in de onderwereld

Het nieuwe project is een eigenzinnige muzikale interpretatie van de mythe van Orpheus en Eurydice. Jarrousky grijpt terug naar drie van de oudste operaversies ervan en maakt er een mini-opera van in kamerformaat. De referenties zijn de werken van respectievelijk Claudio Monteverdi (1607), Antonio Sartorio (1672) en Luigi Rossi (1647). De versie van Monteverdi was een van de allereerste barokoperas, terwijl Sartorio de zogenaamde opera seria inluidde.
 
Het idee om de drie te combineren is geweldig. Hoewel de opera van Rossi een ongekend succes was, duurde hij met zijn vijftig aria's meer dan zes uur en was de productie peperduur. De versie van Jaroussky duurt een gelukzalige vierenzestig minuten en is mede door deze gebaldheid een zegen voor het oor.
 

Kantate voor twee stemmen en koor

Alle nevenpersonnages worden geschrapt en de kameropera focust op de twee hoofdfiguren, Orpheus en Euridice. Daardoor wordt het een cantate voor twee stemmen en koor. De aria’s en koren van Sartorio en Rossi worden gebruikt om het prille geluk van de verliefde protagonisten te schilderen, terwijl Monteverdi zich concentreert op de zoektocht naar Euridice in de onderwereld.
 
Het orgelpunt van deze opname is het magische ‘Possento Spirto’ (Monteverdi) dat hier bij mijn weten voor de allereerste keer op plaat door een contratenor wordt geïnterpreteerd.
 

Schaduw

Philippe Jaroussky is zoals steeds bijzonder goed bij stem. Hij laat heel bewust vocale acrobatieën achterwege en klinkt sober, beheerst en akelig zuiver. Hij wordt bijgestaan door de Hongaarse sopraan Emőke Baráth. Hun timbre, kleur en stemhoogte liggen zo dicht bij elkaar dat ze tijdens de duetten als wijnranken met elkaar vergroeien en zo op sublieme wijze de innige liefde van de protagonisten verbeelden. Mooi is een understatement, en ik had bijna ‘pure bel canto’ geschreven, had deze term niet pas 200 jaar na Monteverdi uitgevonden geweest. Diego Fasolis zorgt dankzij een strakke en sobere begeleiding voor een orkestrale ondersteuning die het drama ondersteunt.
 
Alles aan deze productie is af en ‘La Storia di Orfeo’ is zeker opnieuw een parel in de reeds rijke kroon van Philippe Jaroussky. Het enige nadeel is dat de plaat veel te snel uitkomt na het sublieme ‘Bach - Telemann: Sacred Cantatas’. Ik ben nog steeds niet helemaal bekomen van de perfectie van die plaat, die ik nog steeds regelmatig beluister. ‘Orfeo’ zal door deze overhaaste release steeds in de schaduw ervan staan.

Recensies | ‘Macy Gray - Stripped- 2017 European tour’: ruwe soul

Macy Gray’s concert in de Roma in Antwerpen was een verrassing vol kostuumwissels en onverwachte covers, die ze alle eer aandeed met haar soulvolle, doorleefde en ruwe stem. Elk lied werd aaneengeschakeld door een gesprek met het publiek. Macy Gray spreekt het publiek over liefde, en over de moed om te houden van wie je houdt en te zijn wie je bent.
Het concert komt traag op gang maar na enkele nummers heeft Gray het publiek mee en ontstaat er een heerlijke jazzy sfeer. Met haar rasperige stem zingt ze een cover van Radiohead's nummer Creep waarbij het publiek van zijn sokken geblazen wordt wanneer haar stem als een sloophamer uitbreekt. De rest van het concert krijgt ze alles van het publiek gedaan en gaan de armen omhoog wanneer zij het vraagt, zingen we mee, en springen we erop los.
Gray zelf, met haar drugsverleden, maakt een wat vreemde indruk. Recht blijven staan kost haar moeite en soms lijkt het alsof ze even niet meer weet waar ze is. Dit samen met haar diva-attitude geven haar een soort van cultstatus.
In België is Macy Gray vooral bekend van de monsterhit “I Try”, dat haar bisnummer werd.
 

Message in a bottle: Coopers onder vuur door Bible Society video

Brouwerij Coopers heeft naar aanleiding van de 200ste verjaardag van de non-profitorganisatie Bible Society die de slogan “live light” heeft, een beperkte oplage Coopers Premium Light bier versierd met verschillende verzen van de Bijbel. Ze heeft ook een video uitgebracht waarin de liberale  Andrew Hastie en Tim Wilson debatteren over het homohuwelijk. In de luchtige clip, die aangekondigd wordt als de eerste in een reeks, gaan de twee politici akkoord dat ze niet voor het homohuwelijk zijn en dit terwijl ze gezellig een paar Coopers Premium Light biertjes drinken. Hastie, die zichzelf beschrijft als een bijbel lezende christen, wil enkel traditionele huwelijken in Australië. Aan het einde van de discussie brengt de moderator, Matt Andrews, een toost uit op de Bible Society, “keeping it light for 200 years”.
 
Verschillende bars reageerden op de video, en gaven aan dat ze Coopers' bier niet meer zullen verkopen in hun bar. Bijvoorbeeld ‘The Old Bar’ in Melbourne verkondigde op zijn facebookpagina dat zijn waarden te veel verschillen van die van Coopers, zodat het bier uit het aanbod geschrapt wordt.
 
Brouwerij Coopers reageerde dat ze zelf geen standpunt heeft ingenomen betreffende het homohuwelijk. Ze wilde enkel het debat openen. Toch vinden velen dat Coopers door het uitbrengen van de video zichzelf zeer openbaar op één lijn met de kerk heeft geschaard.
 
Na de vele negatieve reacties en slechte reclame werd de video door Coopers offline gehaald.

Genderneutrale kledingwinkel opent de deuren in Gent

De winkel opende in februari de deuren. Alle kleren hangen door elkaar in de winkel. Op deze manier kan iedereen een outfit samenstellen zonder opdeling tussen wat “mannelijke” en “vrouwelijke” kleding is. De winkel bevindt zich in de Ajuinlui 9 in Gent.

Litouws boek over LGBT genomineerd

Het boek is genomineerd voor de Rainbow-categorie. Het bundelt de verhalen van honderd LGBT+-mensen en is te koop in zo’n honderd boekenwinkels in Litouwen en online. Onder andere çavaria is een van de sponsors.

Naar aanleiding van het boek komt er een tentoonstelling met een selectie van foto’s die in het boek voorkomen. Zij zal plaatsvinden in het Litouwse Parlement in mei voor IDAHOT.

Pagina's