ZiZo Online - Laatste nieuws

Van Ghost Rockers tot Dokter Bea: Wie zijn de LGBT+ rolmodellen in Vlaamse jeugdreeksen?

Later ontkende het bedrijf achter 'Sesamstraat' wel de feiten met het argument dat het gewoon handpoppen met menselijke karaktertrekken zijn. Dat is ergens wel logisch, want who cares wat voor een relatie Bert en Ernie hebben? Toegegeven, geen peuter stond daar ooit bij stil, ik dus ook niet.

Maar hoe zit het bij ons? Homoseksuele handpoppen zal ik waarschijnlijk niet meteen vinden in ons (kinder)medialandschap, maar ik wil wel weten hoe het gesteld is op vlak van rolmodellen voor onze huidige jeugd. Daarom vroeg ik aan de programmamakers van onze kinder- en jeugdmedia hoe zij LGBT+ rolmodellen voorstellen en diversiteit in hun shows verwerken.

Prinsesje en Superman

“In mijn ervaring is er steeds meer en meer aandacht voor LGBT+ personages en verhaallijnen in jeugdreeksen”, vertelt Tom Vermeyen, ex-medewerker bij Studio 100. “Een goed voorbeeld is 'Ghost Rockers', een jeugdserie die we voor Ketnet hebben gemaakt. Daarin spelen Wout Verstappen en Michiel Demeyer een homokoppel en geen enkel personage in de serie maakt daar een probleem van, ze waren er zelfs heel positief over.”

Zodra Mega Mindy bijvoorbeeld smacht naar agente Ella in plaats van agent Toby denk ik dat we er ongeveer zijn - Tom Vermeyen (ex-Studio 100)

Scenaristen hebben tegenwoordig een reflex om zo veel mogelijk thema’s te verwerken in tv-programma’s. “Het is ook zeker belangrijk dat we clichés vermijden als we nieuwe series ontwikkelen. Een lesbienne in houthakkershemd zie ik nog te vaak terugkomen”, verduidelijkt hij. Is er buiten die clichés dan geen probleem?

“Er is uiteraard nog werk aan de winkel. Zo kunnen zenders zeker een belangrijke rol spelen door LGBT+ personages  eens in de hoofdrol te zetten. Zodra 'Mega Mindy' bijvoorbeeld smacht naar agente Ella in plaats van agent Toby denk ik dat we er ongeveer zijn”, concludeert Vermeyen.

Ook K3 draagt hier een steentje bij  in het Studio 100 verhaal. Al twee jaar geleden intussen brachten ze een single uit genaamd 'Prinsesje en Superman'. ‘Soms houden prinsesjes van prinsesjes en een meisje mag ook eens  superman zijn’, zo luidt de tekst. Kortom, bij Studio 100 mag iedereen zijn wie hij of zij is.

screenshot_ghost_rockers.jpg Jules en Alex uit Ghost Rockers | © Studio 100 Regenboogkleurige toekomst

Al jaar en dag is Ketnet er  voor  elk kind. In hun producties wordt niets uitgesloten en wordt er nooit in hokjes gedacht. Maarten Janssen, netmanager van Ketnet, heeft dat altijd als normaal beschouwd: “We willen met Ketnet alles bespreekbaar maken. Neem nu bijvoorbeeld Karolien Debecker en Kobe Van Herwegen. Zij zijn allebei Ketnet-wrapper geweest. Hun holebiseksualiteit is nooit weggestoken maar is ook nooit actief aan bod gekomen. We willen kinderen onder meer klaarstomen voor de puberteit door bijvoorbeeld in 'De Dokter Bea Show' al te praten over seksualiteit, met daarin ook het thema ‘holebi’s’.” 

“Bij Ketnet ben je nooit alleen in een situatie”, zegt Janssen overtuigd. “Zo introduceerden we in de reeks '4eVeR' een personage met een mama en een plusmama. De reacties daarop waren over de hele lijn positief. De aflevering van Dokter Bea over holebiseksualiteit heeft wel uit een bepaalde hoek kritiek gekregen. Voor die mensen is het nog altijd niet wetenschappelijk bewezen dat holebiseksualiteit normaal is en  geen ziekte. Wij antwoorden daar dan professioneel op: we hebben die aflevering in overleg met Sensoa (het Vlaams expertisecentrum voor seksuele gezondheid, red.) gemaakt.” 

Kinderen hebben altijd een brede blik op zulke zaken, en wij willen dat zo lang mogelijk zo houden. Iedereen kan er maar baat bij hebben dat ze ook op latere leeftijd open-minded blijven - Maarten Janssen (Ketnet)

Volgens Janssen kan het zeker geen kwaad om kinderen met  die  thema’s in contact te brengen: “Een kind denkt daar ook helemaal anders over, zij zijn namelijk niet bevooroordeeld. Dat maakt het zo leuk om programma’s voor een jong publiek te maken. Kinderen hebben altijd een brede blik op zulke zaken en wij willen dat zo lang mogelijk zo houden. Iedereen kan er maar baat bij hebben dat ze ook op latere leeftijd open-minded blijven.”

Kinderen kunnen alvast uitkijken naar begin volgend jaar, wanneer onze nieuwe serie '#LikeMe' van start zal gaan. In die nieuwe fictiereeks wordt het leven van schoolgaande jongeren gecombineerd met musicalnummers van Vlaamse en Nederlandse oorsprong. “Daarin zal een  homokoppel  te  zien zijn, gespeeld door Sven De Ridder en Gunther Levi”, vertelt Janssen verder. Waarschijnlijk voor velen en zeker voor mij al een nieuwe guilty pleasure. Bij Ketnet ziet de toekomst er dus regenboogkleurig uit.

dokter_bea.jpg Dokter Bea in haar dokterskabinet | © Ketnet Gay romance op het strand

“Momenteel ligt de focus vooral op de aankoop en screening van series”, vertelt Kim Vandevenne, verantwoordelijke voor planning en strategie bij VTM Kids, de jongerenafdeling van Medialaan. “Ik vind het persoonlijk wel ontzettend belangrijk om onze doelgroep zo groot mogelijk te zien en iedereen aan te spreken. Dat doe je door te voldoen aan diversiteit en ook personages met verschillende etniciteiten in programma’s te verwerken.”

“Tegenwoordig spelen LGBT+ thema’s steeds meer op onze vloer, dus staan we er zeker voor open in de toekomst. We zullen echter nooit thema’s integreren in programma’s omdat wij of anderen vinden dat het nodig is, maar we zullen dat vooral doen als de serie zich daartoe leent. Je mag het zeker en vast niet gaan uitbuiten.”

Deze zomer kreeg 'VlogLab', een serie waarin kinderen en jongeren vlogs maken, een realityreeks als zusterprogramma onder de naam 'VlogLab Beach'. Een toffe, energieke groep jongeren trok naar onze Belgische kust om er tal van leuke avonturen te beleven en fratsen onder elkaar uit te halen. De serie haalt allerhande situaties aan die uit het leven van alledaagse jongeren gegrepen zijn. Zo ontstond er een romance tussen strandredder Leandro, gespeeld door Marco Rondas - bekend van de app TikTok - en een andere jongen.

Tegenwoordig spelen LGBT+ thema’s steeds meer op onze vloer, dus staan we er zeker voor open in de toekomst - Kim Vandevenne (VTM Kids)

“Er was vooraf een beetje gezonde stress, maar die viel al snel weg toen ik de persoon ontmoette die mijn vriendje speelde”, licht Rondas toe.  “Iedereen van het team deed er natuurlijk over, niemand maakte er een probleem van. Alles verliep vlot, en het was heel aangenaam om deel uit te maken van die opnames. De dag waarop de aflevering werd uitgezonden was ik bang voor eventuele negatieve reacties, maar dat was eigenlijk niet nodig. Er is ook helemaal niets mis met holebiseksualiteit dus ik heb de rol ook met volle overtuiging gespeeld.”

De toekomst

Tot mijn verbazing en opluchting merkte ik vooral dat er in ons medialandschap tegenwoordig redelijk wat aandacht wordt besteed aan diversiteit. Er is zeker nog plaats voor verbetering, maar we kunnen met een positieve ingesteldheid de toekomst tegemoet: jongeren moeten zich vandaag doorgaans geen zorgen maken dat ze zich niet zouden herkennen in hun vertrouwde kindernetten en jeugdseries - al moet ik daarbij wel toegeven dat ik mezelf ook niet uitgesloten voelde bij mijn favoriete jeugdseries van toen. Al had het kabinet van Dokter Bea, wat mij betreft, zeker een paar jaar eerder haar deuren mogen openen.

w817.jpg De bende van W817 © Ketnet Çavaria Media Award

Ketnet won in 2018 de Çavaria Media Award naar aanleiding van hun geïntegreerde en niet-problematiserende aanpak van diversiteit doorheen hun programmatie. Met programma’s als 'De Dokter Bea Show' informeert de zender over seksuele diversiteit en genderdiversiteit op maat van kinderen en jongeren. Bovendien komen holebi- en transgenderthema’s als vanzelfsprekend aan bod. De positieve invloed die zij op die manier al twintig jaar hebben op de maatschappelijke evolutie in Vlaanderen is groot. In 1999 won het Ketnetprogramma 'W817' de zogenaamde Homofolieprijs omdat de reeks het LGBT+ thema aankaartte en met Steve een homopersonage op een niet-stereotiepe manier voorstelde.
 

Nog nooit zo veel tranen als voor Dodie Clark

Dodie Clark is niet zo gekend in België, maar binnen de LGBT+ internetgemeenschap heeft iedereen al weleens van haar gehoord. Net als Troye Sivan is ze namelijk gekend van YouTube. Dodie is een singer-songwriter uit het Verenigd Koninkrijk. Een album heeft ze nog niet, maar wel al drie EP’s: 

  • 'Intertwined' (2016)
  • 'You' (2017)
  • 'Human' (2019)
Vroege vogels

Als je een goed plaatsje wou bij Dodies concert, had je vroeg moeten opstaan. De eerste fans stonden namelijk al aan te schuiven rond zes uur in de ochtend. In de namiddag begon het zeker druk te worden. Zo druk dat zelfs VTM Nieuws een bezoekje bracht om te zien wat al die jongeren daar al zo vroeg deden. 

Dat vertelt natuurlijk meer over Dodies fans dan over haarzelf. Hoewel je toch niet kan ontkennen dat er toch iets goeds moet zijn aan Dodie als haar fans hun hele zondag voor een plaats op de eerste rij opofferen.

orla_1.jpg Het voorprogramma Orla Gartland | © Margot Lissens Geluk en tranen

Eens de deuren opengingen, haastte iedereen zich dan ook naar binnen met kreten van puur geluk wanneer iemand een plaatsje op de eerste rij te pakken kreeg.
Het voorprogramma, Orla Gartland, viel erg goed in de smaak van het publiek. Ze was dan ook wel gekend bij een deel ervan. Orla is namelijk een vriendin en bandlid van Dodie. Sommigen kenden de teksten van haar liedjes al, waardoor er luidkeels meegezongen werd. Orla ging ook veel in interactie met het publiek, wat altijd een pluspunt is. Haar taak om het publiek op te warmen was zeker goed gelukt.

Maar toen Dodie als een engel op het podium verscheen, ging het publiek helemaal uit zijn dak. Tranen van geluk liepen vrijuit over de wangen van verschillende fans. Ze schreeuwden de teksten van alle liedjes luid mee en na elk lied klapte het publiek uitzonderlijk lang. Dodie was zelf aangedaan door de appreciatie die ze van hen kreeg.

De zangeres is gekend om haar emotionele liedjes. Veel terugkomende thema’s zijn mentale gezondheid en liefde, zowel de positieve en negatieve kanten ervan. Je kon dus wel bij elk liedje nieuwe tranen zien verschijnen, wat alleen maar een bewijs is van hoe accuraat haar teksten zijn en hoe gemeend ze die overbrengt.

dodie_2.jpg Dodie Clark in De Roma | © Margot Lissens Muzikale duizendpoot

Zelfs als je het concert zonder geluid zou bekijken, zou je kunnen vaststellen dat Dodie een muzikale duizendpoot is. Ze schrijft niet alleen haar eigen liedjes, maar kan ook een handjevol instrumenten bespelen. Dat deed ze dan ook heel het concert door, er waren niet veel liedjes waar ze geen instrument in haar handen had. Ze speelde piano, gitaar, verschillende ukeleles en ook een trommel.

Wanneer Dodie geen instrument bespeelde, was ze wel aan het rondspringen of dansen op het podium. Desondanks zong ze toch goed live, ook de uitdagend hoge noten zaten goed.
Daarnaast was het ook leuk om de interactie tussen Dodie en haar band te zien. Je merkte dat ze allemaal een goede band hadden en graag samenwerken. Ieder bandlid kreeg een of meerdere solomomentjes waarop de spotlight volledig op hen gericht was en zij het centrale aandachtspunt van het moment waren. Zo zag je dat het optreden niet rond Dodie, maar rond muziek draaide.

Kortom het was een hele belevenis om Dodie live te zien, maar dat zou het wachten en vroeg opstaan honderd procent waard zijn.

Meer Dodie? Check haar YouTubekanaal.
 

Jupiler Pro League organiseert regenboogcampagne tegen holebifobie, racisme en andere vormen van ongelijkheid

Hoewel de regenboogkleuren staan voor de LGBT+ communicaty, wil het Belgisch voetbal niet enkel een statement maken tegen holebifobie, maar ook tegen racisme en andere vormen van ongelijkheid, kortom een actie voor diversiteit in de breedst mogelijke zin: gender, cultuur, religie, huidskleur, ... 

Door de kleuren van deze vlag tijdens de campagne op te nemen in het logo van de clubs en van de Pro League, wil de voetbalwereld het signaal uitsturen dat iedereen welkom in de sport. Deze boodschap zit ook vervat in haar naam: FootbALL. 

Portretten van voetbalfans

Naast de spelers op het veld, vormen 4 getuigenissen het gezicht van de campagne. In vier portretten vertellen voetballiefhebbers (David, een Joodse voetbalfan, Kenny een holebi-supporter, profvoetballer Mbaye Leye en Brian Tevreden, CEO van KSV Roeselare) over hun liefde voor onze sport, maar ook over de confrontatie met spreekkoren of gezangen die hen raken in hun identiteit en hoe zij hier proberen mee om te gaan. 

Fondation Ihsane Jarfi

De opbrengsten van de veiling van de gesigneerde kapiteinsbanden en de cornervlaggen van deze regenboogspeeldag wordt integraal aan twee initiatieven geschonken: het vormingsprogramma van het museum Kazerne Dossin, dat vanuit het verleden onderzoekt hoe we vandaag kunnen samenleven, en het refugeproject van de Fondation Ihsane Jarfi, een opvangcentrum voor holebi- en transgenderjongeren die omwille van hun seksuele geaardheid thuis niet meer terecht kunnen.

"Dit is uitstekend nieuws", reageert Hassan Jarfi, Vice-Voorzitter van de Ihsane Jarfi Foundation. "Onze missie, strijden voor tolerantie en respect voor diversiteit, kunnen we alleen bereiken door samen te werken. Totnogtoe vonden we onze partners voornamelijk in de politieke en culturele wereld. We zijn enorm verheugd dat ook de Pro League een bondgenoot wordt! We willen hen alvast hartelijk danken voor de uitgestoken hand." 

Met dit campagneweekend willen we duidelijk dat iedereen welkom is in het voetbal en dat elke fan moet kunnen genieten van zijn favoriete sport

"De steun van de Pro League geeft ons ook de mogelijkheden om fondsen te werven voor de verdere uitbouw van ons Refuge-project, vult Vincent Bonomme, Managing Director van de Ihsane Jarfi Foundation, aan. Met dit Refuge-project in Wallonië willen we opvang bieden aan LGBT-jongeren, die omwille van hun seksuele geaardheid thuis niet meer welkom zijn. Helaas gebeurt dit nog al te vaak." 

"De Pro League zet met dit campagneweekend haar communicatiekanalen en die van de clubs in om duidelijk te maken dat iedereen welkom is in het voetbal en elke fan moet kunnen genieten van zijn favoriete sport. Maar onze inspanningen en ons engagement gaan uiteraard veel verder. We gaan nu, met de steun van de Federale Overheidsdienst Gelijke kansen, en de FOD Binnenlandse Zaken, vormingen en andere initiatieven uitwerken om op een positieve manier om te gaan met de diversiteit in onze clubs en in de samenleving", aldus Stijn Van Bever, woordvoerder Pro League.

Leather & Fetish Pride hoopt dit weekend de kaap van 10.000 bezoekers te overschrijden

“Traditioneel zakken veel Nederlanders en Britten naar Antwerpen af voor de Leather & Fetish Pride”, zegt organisator Jeroen Van Lievenoogen aan ZIZO. “De laatste jaren vinden ook Duitsers in groten getale de weg naar het festival en dit jaar kochten ook 300 Amerikanen een ticket.”

Bijna uitverkocht

Darklands is een indoor fetisj festival (vooral) gericht op homo- en bi-mannen met darkrooms en een fetisjmarkt. Op Darklands kan je demo’s en workshops volgen, mensen ontmoeten tijdens culturele activiteiten zoals 'Classic Meets Fetish', of genieten van koffie en taart. Gebarentolken zijn aanwezig voor slechthorende of dove bezoekers. Daarnaast feesten de bezoekers er ook op los op een van de feestjes die de Leather & Fetish Pride organiseert.

“Een resem activiteiten zoals diners en workshops zijn al uitverkocht. Voor de meeste party’s zijn er nog een beperkt aantal tickets beschikbaar, snel zijn is dus de boodschap”, aldus Van Lievenoogen. "We hopen dit weekend voor het eerst de kaap van de 10.000 bezoekers te overschrijden."

Fetish is meer mainstream dan vroeger binnen de gay community omdat clubs zoals Cargo Club en La Démence geregeld themafeesten organiseren waar jongeren in contact komen met fetish gear

Voor elk wat wils

“De gemiddelde leeftijd van de bezoekers ligt bij ons lager dan gelijkaardige evenementen in het buitenland. Dat komt doordat er tijdens het weekend voor elk wat wils is. Zowel liefhebbers van hardcore als softcore komen aan hun trekken”, zegt Van Lievenoogen.

“Daardoor is de Leather & Fetish Pride in Antwerpen laagdrempeliger. Zeker tijdens het dagfestival waar er geen kledingvoorschriften zijn en nieuwkomers kennis kunnen maken met de verenigingen”, vervolgt Van Lievenoogen.

Mainstream geworden

“Fetish is meer mainstream dan vroeger binnen de gay community omdat clubs zoals Cargo Club en La Démence geregeld themafeesten organiseren waar jongeren in contact komen met fetish gear. Zo is het harnasje ondertussen al goed ingeburgerd.”

Tijdens de Leather & Fetish Pride worden ook een aantal Mister verkiezingen georganisserd: Mister Leather Belgium, Mister Rubber Europe, Mister Superhero en Mister Puppy.

Meer info op www.leatherpride.be

Prides in België: voor elk wat wils

Leather & Fetish Pride

De Leather & Fetish Pride in Antwerpen bijt de spits af. Van 22 t.e.m. 25 februari organiseren ze de tiende editie van het festival. Het evenement gaat gepaard met veel feesten. Daarnaast organiseren ze ook Darklands, een indoor fetisj festival (vooral) gericht op homo en bi mannen met darkrooms en een fetisjmarkt. Op Darklands kan je demo’s en workshops volgen, mensen ontmoeten tijdens culturele activiteiten zoals 'Classic Meets Fetish', of genieten van koffie en taart. Doventolken zijn aanwezig voor slechthorende of dove bezoekers.

Tijdens de Leather & Fetish Pride worden ook een aantal Mister verkiezingen georganisserd: Mister Leather Belgium, Mister Rubber Europe, Mister Superhero en Mister Puppy.

31290685_772932372910416_4710565867912429568_n.jpg © Leather & Fetish Pride Fiertés Namuroises

Voor de tweede Pride van het seizoen is het tot 3 en 4 mei wachten op onze Waalse vrienden. In Namen gaat de tiende editie van Fiertés Namuroises door. Hun programma is nog niet bekend. Hou hun Facebookpagina in de gaten.

Trans March Brussels door Transemble

De eerste nieuwkomer van het jaar is Transemble, een nieuw collectief van trans*, non-binaire en gender non-conformerende mensen. Voor, tijdens en na hun Trans March maken ze een veilige(re) ruimte voor trans*, non-binaire, gender non-conformerende en intersekse personen waar ze hun identiteiten, hun lichamen en zichzelf kunnen vieren. Ze brengen een boodschap van radicale inclusie, diversiteit en zelfliefde.

“Om die diversiteit te tonen, hebben we een project opgezet dat trans*, non-binaire, gender non-conformerende en intersekse personen uitnodigt om hun verhaal te delen via gedichten, beelden, video’s, tekstjes, … ” vertelt Transemble aan ZIZO. “Dat verhaal wordt dan gedeeld op de Facebookpagina om meer zichtbaarheid te geven aan de gemeenschap. Stuur ons dus zeker een mailtje of een berichtje via Facebook als je geïnteresseerd bent!”

Trans March brengt een boodschap van radicale inclusie, diversiteit en zelfliefde

In de aanloop naar hun Trans March kan je op 23 maart alvast een kijkje nemen op hun fundraiser, Transendance, in Barlok (Brussel). Je kan hier in een queer-vriendelijke ruimte samen zines maken, kleren uitwisselen, make-up testen, gezellig eten en natuurlijk je helemaal laten gaan op de dansvloer.

trans_march.jpg © Trans March Queer Pride Gent

De week na Transemble is het aan de tweede nieuwkomer. Queer Pride Gent op 11 mei is een grassroots collectief (het initiatief komt van de basis van de beweging, red.) dat een Gents geluid wil laten horen. Ze leggen de focus expliciet op inclusie, appreciatie en maatschappelijk engagement. Vijftig jaar na de Stonewall Riots willen ze terugkeren naar die kernboodschap: Pride is a Protest.

Dat de eerste editie in Gent doorgaat is geen toeval. “De troef van Gent is dat ze het sociaal en cultureel kapitaal heeft om samen te werken aan een meer sociaal gelijke en rechtvaardige stad”, licht Martin Zebracki van de Queer Pride Gent toe aan ZIZO. Ze nodigen iedereen uit om deel te nemen aan de workshops, de Queer Fair te bezoeken, te luisteren naar optredens en debatten en een kijkje te nemen op de familiedag.

Queer Pride Gent wil de onderdrukking, pijn en uitsluiting van seksueel en sociaal gemarginaliseerden een gezicht geven

Bovendien wordt er een verdere invulling gegeven aan een LGBT+ monument. Een resem activiteiten. Om dat allemaal in goede banen te leiden werken ze samen met activisten en vrijwilligers, waaronder de initiatiefnemers uit #LHBTMonumntGent, Queer It Up, Casa Rosa en Bebe Books.

Op de vraag “waarom nu?” antwoordt Queer Pride Gent duidelijk: “Het is een reactie vóór maatschappelijke verbinding en tégen vooroordelen, onbegrip en agressie. Queer Pride Gent wil de onderdrukking, pijn en uitsluiting van seksueel en sociaal gemarginaliseerden een gezicht geven. Het is een activistisch project, een kritische totaalaanpak van ongelijkheid en onrechtvaardigheid.” Daarom maakt ze ook ruimte voor andere stemlozen in de maatschappij; “denk maar aan niet-stemgerechtigden, werk- en daklozen, mensen met een niet-Westerse migratieachtergrond, mensen met beperkingen, en mensen wiens levensovertuiging niet ‘past’ bij traditionele normen,” zo klinkt het bij Queer Pride Gent.

50900068_2238553096412105_5675276786007539712_n.jpg © Queer Pride Gent Belgian Pride 

Daarna is het aan de Belgian Pride, de oudste nog steeds lopende Pride in België. Zoals vorig jaar, organiseert de Belgian Pride twee weken aan activiteiten in aanloop tot de Pride Parade op 18 mei dit keer onder het thema kruispuntdenken en de hastag #AllForOne

Hun programma is nog niet volledig, Volg hun Facebookpagina voor updates.

51261451_2341458865872917_6506117490496503808_o.jpg © Belgian Pride Antwerp Pride

De tweede grote Pride in België, Antwerp Pride, is toe aan hun elfde editie. Als thema kozen ze ‘Riot, 50 years of Stonewall’. Behalve dat de parade plaatsvindt op zaterdag 10 augustus, is hun programma nog niet bekend. Houdt dus een oogje op hun Facebookpagina.

antwerp_pride.jpg © Antwerp Pride B Curious 

B Curious is ondertussen toe aan de derde editie. Het is een dag geweid aan zichtbaarheid voor biseksualiteit. Zichtbaarheid die broodnodig is, gezien de vooroordelen waarmee biseksuele personen kampen.

De precieze datum en locatie zijn nog niet bekend. B Curious zal waarschijnlijk plaatsvinden in september.

L Pride

Na een succesvolle eerste editie van L Pride in 2018, gaan de organisatrices van L Day en L Pride er opnieuw voor. Over waar en wanneer het precies doorgaat, wordt nog druk overlegd. Wat al wel geweten is, is dat het in oktober 2019 zal zijn.

L Day is een ontmoetingsdag voor vrouwen die (ook) van vrouwen houden, waarop allerlei leuke activiteiten staan gepland, van workshops tot een standenmarkt en een L café om elkaar beter te leren kennen. Vorig jaar organiseerden ze hun eerste Pride met groot succes. Op deze manier geven ze zichtbaarheid aan vrouwen die (ook) van vrouwen houden, geen overbodige luxe in onze maatschappij. En, zoals ze het tijdens het debat op SPARKLE zo mooi verwoorden; ze besteden ook aandacht aan en maken ruimte voor ‘grijze’ vrouwen die (ook) van vrouwen houden, en zij mogen ook wel eens in the spotlights staan.

Bear Pride

Of je nu behaard of niet behaard was, slank of gezet... In bear gemeenschap kon je zijn wie je bent. Van 2 tot 6 oktober is het Bear Week in Brussel met als kers op de taart de Bear Pride op 2 oktober. Hou hun kanalen in de gaten voor meer informatie over het programma.

T-day

En tenslotte is er T-Day, een dag die focust op de noden en behoeften van trans* personen en de mensen in hun omgeving. Het zal een dag worden vol workshops en ontmoetingen.

De locatie en datum zijn nog niet bekend, maar de editie van 2019 zal waarschijnlijk doorgaan in november

Brief aan mijn toekomstig kind, of het kind dat ik nooit zal hebben

Liefste X,

Ik weet nog niet of ik je papa ga worden. Ik ben er nog niet uit of ik dat wil, of ik dat kan. Misschien ben je een pleegkindje, misschien een kindje ter adoptie, misschien ben je nog een zaadje in mij. Misschien word je nooit mijn klein pandaatje.

Met veel enthousiasme en nog meer liefde zou ik je papa zijn. Ik zou je overstelpen met cadeautjes, ook al is dat pedagogisch onverantwoord. Wil je die grote Playmobil-villa waar ik als kind altijd van heb gedroomd, ik loop naar de speelgoedwinkel. Wil je morgen naar Disneyland, we springen op de trein. Financiële verantwoordelijkheid zou je nooit  van mij leren, maar je zou leven, liefste.

Als je ziek wordt, zou ik tilt slaan maar desnoods naar fucking China reizen om je de beste zorgen te geven

Ik zou er kapot van zijn mocht iemand je ooit verwijten dat ik van mannen hou. Zou je boos op mij zijn? Zou ik mijn beslissing beklagen en denken dat ik egocentrisch ben geweest? Zou je een avond niet tegen mij spreken? Een week, een maand, of zou je het mij altijd kwalijk blijven nemen?

Ik zou je overbeschermen. Ik krijg het nu al moeilijk als ik denk aan het onrecht en leed dat je als ieder mens zou moeten verdragen. Als je  op  school wordt gepest, zou ik je in mijn armen nemen en niet meer lossen voor je beseft dat het allemaal goedkomt. Als je ziek wordt, zou ik tilt slaan maar desnoods naar fucking China reizen om je de beste zorgen te geven.

Je zou de schoonste kleertjes dragen. Bij de andere ouders, juffen en meesters zou je als ‘het best geklede kindje uit de klas’ bekendstaan. Je zou uniek zijn. Je zou me later vervloeken voor alles wat ik je heb laten dragen - die oranje winterjas, die groene broek, die schattige schoenen - maar hopelijk zou je  ook inzien dat je voor mij altijd een diamantje bent geweest. Een briljantje dat ik altijd wilde doen schitteren.

Je vriendjes en vriendinnetjes zou ik omarmen. Iedereen die ook oprecht van je houdt, zou ik koesteren. Ze zouden je sowieso eens pijn doen, dat doen mensen die elkaar graag zien, maar ik zou het hen vergeven.

Ik heb weinig vertrouwen in mezelf, zou ik dat op jou overplaatsen?

Waarom ik twijfel? Vrienden zeggen me dat ik een goede papa zou zijn en in één adem voegen ze eraan toe dat een kind me rustiger zou maken. Zij zien dat als iets positiefs, maar is dat wel een goede reden om jou te krijgen? Om gemoedsrust te vinden?
 
Ik weet niet of ik hier sterk genoeg voor ben. Ik heb weinig vertrouwen in mezelf, zou ik dat op jou overplaatsen?   Dat zou ik verschrikkelijk vinden. Misschien kan ik je alles in de wereld geven, behalve het meest essentiële wat er is: zelfvertrouwen. Het is het mooiste en misschien meest noodzakelijke wat ouders aan hun kind kunnen geven, vertrouwen in hun eigen kracht. Een leven met een geringe dosis is moeilijk.

Liefste, misschien zien we elkaar snel. Misschien ook niet.

Ik hou sowieso heel erg van je.
Papa/een vreemde
 

Eerste overwinning voor intersekse personen in Europa, maar buit is nog niet binnen

Een unicum dat veel te lang op zich liet wachten, want LGBTI-rechten mogen er dan wel op vooruitgegaan zijn in de Unie, toch worden intersekse personen nog dagelijks het slachtoffer van discriminatie en geweld. Iets waar ook het Europees Bureau voor de Grondrechten reeds in 2015 op stuitte.

Het doet geen belletje rinkelen

Het is helaas een verdoken problematiek die tot op vandaag weinig aandacht kreeg van beleidsmakers en die bij veel mensen geen belletje doet rinkelen. Nochtans is de trieste realiteit iets wat iedereen zou moeten wakker schudden. Intersekse personen worden niet alleen het slachtoffer van alledaagse discriminatie en geweld, hun interseksualiteit wordt door de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) nog steeds geclassificeerd als afwijking of ziekte. 

Verschillende personen zullen zich niet goed voelen bij het geslacht dat voor hen werd uitgekozen

Daaruit voortvloeiend worden er zeer veel behandelingen en ingrepen uitgevoerd op boorlingen terwijl die medisch niet noodzakelijk zijn en ouders onvoldoende geïnformeerd worden over de gevolgen van zulke ingrepen. 

Want vergis je niet, deze vorm van genitale verminking kan drastische en levenslange gevolgen met zich meebrengen, zoals trauma’s en fysieke beperkingen, en verschillende personen zullen zich niet goed voelen bij het geslacht dat voor hen werd uitgekozen.

Geen toestemming kunnen geven

Deze drang naar correctie heeft uiteraard ook te maken met de wettelijk keuze die in de meeste landen gemaakt moet worden, is het nu een man of een vrouw? En zelfs al is het wettelijk niet verplicht om een keuze te maken, dan nog zorgt het sociale verwachtingspatroon ervoor dat ouders en dokters zich verplicht voelen, ook al heeft het kind in kwestie nooit zelf de toestemming kunnen geven. 

Bovendien hebben zij later vaak geen toegang tot hun medisch dossier. Als ouders en artsen het thema niet aanhalen, zijn intersekse personen soms zelf niet op de hoogte van hun interseksualiteit of weten ze niet dat ze een bepaalde ingreep hebben (moeten) ondergaan. 

hildevautmans.jpg Hilde Vautmans: "De eerste stap is gezet maar er is nog een lange weg te gaan." | © Hilde Vautmans Pioniers Malta en Portugal

Om deze onrechtvaardigheden tegen te gaan is het dan ook essentieel dat er maatregelen worden getroffen en dat intersekse mensen beter beschermd worden door onze wetgeving. 
Zo is het duidelijk dat voormelde behandelingen en ingrepen bij boorlingen verboden moeten worden wanneer deze medisch niet nodig zijn. Iets wat momenteel enkel het geval is in Malta en Portugal. 

Daarnaast hebben deze kinderen en volwassenen, alsook hun naasten dringend nood aan juiste informatie en een degelijke begeleiding en moeten ze altijd toegang hebben tot hun eigen medisch dossier. 

Niet langer als ziekte beschouwen

Bovendien is het uiterst belangrijk dat we interseksualiteit niet opvatten als een ziekte of iets abnormaal. Daarvoor moet men deze variaties niet alleen uit de huidige lijst van het WGO halen, maar moeten we ook onze binaire gender systemen en sociale verwachtingspatronen wijzigen. 

Ook de juridische erkenning van iemands genderidentiteit op basis van de voorkeur van de persoon in kwestie en het voorzien van een derde, genderneutrale optie voor identiteitskaarten zijn maatregelen die hiertoe kunnen bijdragen.

Europa moet erop toezien dat er geen enkele euro naar schadelijke medische projecten vloeien die enkel en alleen de rechten van intersekse personen verder schenden

Rol van Europa

Maar het is zeker geen strijd van individuele lidstaten alleen. Ook de Europese Unie zal haar steentje moeten bijdragen. Zo kan ze alvast beginnen met het erkennen van seksekenmerken als grond van discriminatie om ervoor te zorgen dat slachtoffers ten minste toegang hebben tot justitie en gerechtigheid. 

Bovendien moet Europa erop toezien dat er geen enkele euro naar schadelijke medische projecten vloeien die enkel en alleen de rechten van intersekse personen verder schenden. 
Daarentegen kan men deze fondsen beter gebruiken om het betrokken middenveld te steunen en om studies die hen te goede komen, te financieren. Tot slot vormt onze Unie het uitgelezen forum waar goede praktijken met elkaar gedeeld kunnen worden. 

Nog een lange weg te gaan

De resolutie die afgelopen donderdag werd goedgekeurd, is alleszins een eerste overwinning. De stem van intersekse personen wordt eindelijk gehoord en de eerste krijtlijnen voor een beter beleid worden getekend.

Maar we hebben nog een lange weg te gaan. De wetgeving kan niet alleen beter, er is ook een fundamentele mentaliteitsverandering nodig en dat vraagt tijd. Daarom is het van groot belang dat we het bewustzijn voor deze verdoken vorm van discriminatie blijven aanscherpen en dat we de slachtoffers eindelijk erkennen en ondersteunen zoals het hoort.

Hilde Vautmans, Europees Parlementslid, Open Vld - ALDE

ZIZO wil een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over LGBT+ thema’s. Daarom publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van hun/haar/zijn vereniging en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.

Nu out, straks ook ou(d/t): Mister Gay Belgium Bart Hesters start campagne voor inclusieve woonzorgcentra

Vandaag is Mister Gay Belgium Bart Hesters nog dartel en fris, maar hij denkt al wel eens aan zijn oude dag. Zijn eigen werk als zorgkundige in een woonzorgcentrum (wzc) zit daar voor veel tussen. Als hij later zelf oud is, zal hij dan nog onbekommerd out kunnen zijn? Een zeer relevante vraag naar inclusie in een vergrijzende samenleving.

Daarop bedacht Hesters met de MGB-organisatie en rusthuisreus Armonea de campagne ‘Out nu, straks ook ou(d/t)’. Door het thema onder de aandacht te brengen in de media, sensibilisering door de Regenboogambassadeurs en workshops in woonzorgcentra, hopen ze dat LGBT+ mensen zich ook op hun oude dag aanvaard voelen en zichzelf kunnen zijn. 

Out in een wzc: geen evidentie

“Ik begon aan MGB met een doel voor ogen”, steekt Bart Hesters van wal, “namelijk ervoor zorgen dat senioren in woonzorgcentra ook gewoon zichzelf kunnen zijn. Een thema dat me nauw aan het hart ligt, want ik werk in de sector. Tijdens mijn finalistenperiode ontmoette ik een aantal mensen die het aangedurfd hadden om zich te outen. Dat vond ik zo mooi om te horen. Maar ik zag ook al met eigen ogen dat dat helaas niet altijd geval is. Als een nieuwe bewoner intrekt, neemt hij zijn vertrouwde spulletjes mee. Een tijdje geleden durfde een man geen foto van hem met zijn overleden partner in zijn kamer zetten. Enorm confronterend. Ik vroeg mezelf af: als ik later oud ben, zal ik dan diezelfde angst hebben?”

Zelfs in een woonzorgcentrum ontstaan nieuwe liefdes en komen sommigen pas uit de kast - Bram Bierkens

De campagne is op een ludieke manier opgevat. Bart: “In het filmpje zie je mij eerst in mijn dagelijkse werkuniform en word ik geleidelijk aan ouder, tot ergens in de tachtig. Ik zat er meer dan zes uur voor in de schminkstoel! Maar ik had het ervoor over, zo kon ik mijn steentje bijdragen om ons doel te bereiken.” 

Ook MGB-organisator Bram Bierkens benadrukt het belang van de campagne: “Zelfs in een wzc ontstaan nieuwe liefdes en komen sommigen pas uit de kast. We zien dat andere mannen daar soms raar op reageren en dat willen we eruit krijgen.”

 

Armonea wil een thuis zijn voor iedereen

Het project ligt in het verlengde van Barts campagne als finalist voor MGB, maar nu krijgt hij ook de steun van Armonea, zijn werkgever. Het is met 85 vestigingen de op een na grootste koepel van wzc’s in België. Daarnaast is de groep ook actief in Nederland, Duitsland en Spanje. Bart is duidelijk opgetogen: “Zo is het zeker dat de campagne op heel wat plaatsen te zien zijn. Al blijft het natuurlijk ook de bedoeling dat we andere wzc’s zover krijgen mee op de kar te springen.”

“We vinden het heel belangrijk dat Armonea met ons de overeenkomst heeft om inclusief te zijn en het signaal wil geven dat iedereen welkom is”, gaat Bram verder. “De campagne is daarom niet alleen gericht op holebi’s en transgenders, maar ook op mensen die een ander geloof hebben of die niet-binair zijn. Iedereen moet een gelukkig leven kunnen leiden, ook in een wzc.”

Bart Hesters en Bram Bierkens verwelkomen Chantal Colsoul van de Regenboogambassadeurs op het podium | © David Degelin In het spoor van 80 tinten grijs

In 2017 lanceerde Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) daarvoor al met KliQ vzw het project ’80 tinten grijs’. Het doel was om woonzorgcentra intensief te begeleiden rond seksuele diversiteit onder hun bewoners. En daar raakt Bram een teer punt aan: “Het project werd stopgezet om financiële redenen. Enorm jammer, want als organisatie vinden we het belangrijk dat er acties zijn voor elke leeftijdsgroep. We zijn dan ook trots dat we met deze campagne ook voor deze doelgroep verder actie te kunnen voeren.”

Bart vult aan: “80 tinten grijs’ was een goede leerschool omdat ik er een aantal instrumenten heb meegekregen die me helpen bij deze campagne. Zo is het de bedoeling om samen met de Regenboogambassadeurs met workshops langs wzc’s te trekken en het LGBT-thema aan te kaarten.”

We beperken ons trouwens niet alleen tot zorgverleners als we personeel uitnodigen. Ook de poetskrachten tot zelfs de directeur zijn welkom - Bart Hesters

Die workshops zijn bedoeld voor bewoners, het personeel en zelfs niet-bewoners. Bart: “We beperken ons trouwens niet alleen tot zorgverleners als we personeel uitnodigen. Ook de poetskrachten tot zelfs de directeur zijn welkom, onze ambitie is om zo veel mogelijk mensen te laten aansluiten.”

Bram bracht heel wat kennis en bewezen aanpak mee vanuit MGB. “We hebben bekeken wat we extra konden doen om de campagne zichtbaarheid te geven. Naast de samenwerking met Armonea zetten we daarom ook een vereniging in de kijker. Voor deze campagne zijn dat de Regenboogambassadeurs, een vereniging die zich inzet om oudere LGBT’ers binnen woonzorgcentra letterlijk een stem en gezicht te geven."

Al te vaak zien we dat roze ouderen géén andere optie hebben dan terug in de kast te kruipen, eens externe hulp noodzakelijk wordt. De Regenboogambassadeurs organiseren daarom activiteiten en geven vormingen rond seksuele diversiteit en genderidentiteit in dienstencentra, senioren verenigingen, studenten zorgkunde en verpleegkunde... 

Bart Hesters stelt het campagnebeeld voor | © David Degelin In de startblokken

Bart popelt alvast om eraan te beginnen: “Ik sta volledig achter de campagne, omdat het vanuit mijn eigen hart komt.” En wat na 1 juni, als Bart zijn opvolger gekroond heeft? “Ook dan gaan we verder met het project. De campagne is voor mij geslaagd als we enkele woonzorgcentra bezoeken waar de zorgkundigen mee op de wagen springen en we de mindset kunnen veranderen. Ik hoop mijn collega’s wakker te schudden en ervan te overtuigen dat we aan de slag moeten.” 

Bram zit met zijn hoofd niet alleen bij de MGB-verkiezing, maar ook bij de politieke verkiezingen: “Wij zullen tevreden zijn als morgen alle media de campagne tonen en als de (volgende) minister van Welzijn denkt: ‘We moeten misschien toch nog wat geld vrijmaken voor '80 tinten grijs'.”

“Onlangs hoorde ik een mooie slagzin op een opleiding bij Armonea: ‘de tijd is ons aan het inhalen’. Dat is zo, dus reden te meer om eraan te beginnen”, sluit Bart af, klaar om morgen de handen opnieuw uit de mouwen te steken.

Primeur op de Vlaamse tv: Trans jongen Emile vertolkt trans jongen Lewis in Ketnetreeks '4eVeR'

De serie vertelt het verhaal van vier tieners en hun omgeving. Jacobs is zelf trans en speelt trans jongen Lewis. Bij Lewis’ eerste verschijning op beeld vertelt hij ook onmiddellijk dat hij transgender is, en van school veranderde omdat hij op zijn vorige school gepest werd.

Jacobs vertelde tijdens het Radio 1-programma 'Bij Debecker' dat zijn eigen coming-out gelukkig beter verliep: “Ik kijk op naar Bo Van Spilbeeck: ze heeft mij een mentale boost gegeven om uit de kast te komen in de klas. Zonder haar stond ik niet waar ik nu sta. En ik heb geen negatieve reacties gehad, ik heb hier geen spijt van. Ik ben blij hoe het gegaan is.”

Representatie noodzakelijk

Voor de Vlaamse televisie is het de allereerste keer dat een trans rol ook effectief door een trans persoon vertolkt wordt. En dat is belangrijk. In de eerste plaats omdat wereldwijd trans rollen nog vaak door cis personen worden opgenomen.

Dat is jammer, want het geeft veel trans personen indirect de boodschap dat zij zelf hun eigen verhaal niet kunnen of mogen brengen. Daarnaast worden trans personen in de kunstwereld vaak als een rariteit gezien en gediscrimineerd door hun cis collega’s en moet er nog volop gewerkt worden aan gelijke kansen voor trans acteurs, regisseurs, producers, ...

De blijvende onderdrukking van trans personen in onze samenleving maakt het des te belangrijker om hen altijd een stem te geven als er over hen gepraat wordt. Ten laatste zorgen cis regisseurs, acteurs en producers (vaak onbedoeld) voor misrepresentatie en de bekrachtiging van stereotypes omdat zij zelf niet voldoende geïnformeerd zijn over het onderwerp.

Jonge transgenders helpen

In De Morgen vertelt Jacobs dat hij een voorbeeld wil zijn voor trans jongeren: “Ik wil trans-zijn bij het Ketnet-publiek bespreekbaar maken. En ik wil jonge transgenders helpen eindelijk zichzelf te zijn, net zoals Bo (Van Spilbeek, VTM-journaliste, red.) en Mats (De Leender, In 2016 verscheen deze trans jongen in het VTM-programma 'Over De Streep', dat over mentale gezondheid bij jongeren ging, red.) mij hebben geholpen. Ze moeten weten dat ze er niet alleen voor staan.”

Ik heb er geen probleem mee dat Victor Polster in de film 'Girl' de rol van Lara heeft vertolkt - Emile Jacobs

Is het voor hem belangrijk dat enkel trans acteurs trans rollen spelen? “Ik vind het belangrijk dat trans acteurs die rollen spelen. Maar ik heb er bijvoorbeeld geen probleem mee dat Victor Polster in de film 'Girl' de rol van Lara heeft vertolkt. De gevoelens en het verhaal kwamen zo echt over, dat ik absoluut geen probleem had met het feit dat Victor een cis-jongen is.”

Bewuste keuze van Ketnet

Uit verschillende hoeken klinkt kritiek op de inclusie van een trans personage in de Ketnetserie. Ketnet zelf blijft er echter bij dat het echt belangrijk is. In 'Bij Debecker' benadrukt Annemie Gulickx, aanbodverantwoordelijke van Ketnet dat het gaat om een bewuste keuze, die past binnen het belang dat Ketnet hecht aan diversiteit.

Ik schrik er eigenlijk van dat mensen dit zien als een probleem - Annemie Gulickx

"Ik schrik er eigenlijk van dat mensen dit zien als een probleem. We hebben ervoor gekozen om plaats en tijd te maken om het hierover te hebben. We zoeken altijd onderwerpen die leven bij kinderen tot twaalf jaar. We willen dat kinderen zich herkennen in wat ze zien. Dit is iets wat bestaat: niet iedereen voelt zich hetzelfde en dat is goed. Wij willen kinderen op een juiste manier tonen wat er leeft. Want ze zien hoe dan ook allerlei dingen zonder context via het internet. Dit heeft niets te maken met een onderwerp zogenoemd hypen."

Jacobs is het eens: “Trans personen zijn absoluut geen hype. Wij zijn mensen die proberen onszelf te zijn ondanks het feit dat we elke dag met vooroordelen moet leven. We zijn er, we bestaan en we zijn gewone mensen, geen hype.”

Gay-Straight Alliance

Nog niet zo lang geleden liep Jacobs nog school op Don Bosco in Haacht. De school startte in 2017 een Gay-Straight Alliance (GSA), die acties organiseert om het welbevinden van holebi- en transleerlingen te verbeteren. Ze maken van de school een veilige en aangename omgeving voor holebi- en trans jongeren, en tonen aan dat diversiteit voor iedereen een meerwaarde is. Vorig jaar waren ze nog genomineerd voor de Çavaria Campaign Award.

Katrien De Groot, één van de leerkrachten achter de GSA, glimt van trots: “Emile is altijd nauw betrokken geweest bij de GSA-werking op school. De opstart van het project, de Çavaria-nominatie op SPARKLE, de acties, ... Nu nog steeds probeert hij aanwezig te zijn op onze vergaderingen. We zijn onwaarschijnlijk trots op hem! Hij is absoluut een voorbeeld en pionier voor vele jongeren vandaag in Vlaanderen."

We moeten onze LGBT+ scholieren blijven steunen en voor een veilig schoolklimaat zorgen - Katrien De Groot

"Het sterkt ons ook in de noodzaak van het bestaan van onze GSA en het zichtbaar en bespreekbaar maken van het transgender-thema in de klas", vervolgt De Groot. "We moeten onze LGBT+ scholieren blijven steunen en voor een veilig schoolklimaat zorgen. En zo’n dag als gisteren, zo’n dag vol emotie en trots, dat sterkt me alleen maar in deze missie… ”

Emile Jacobs is trouwens niet de enige die deze week als nieuw potentieel rolmodel het beeldscherm in Vlaamse huiskamers siert: vrijdag zendt VTM de eerste aflevering van de nieuwe reeks van 'The Voice van Vlaanderen' uit. Een van de deelnemers is trans man Stefaan Degraeve.

Zit je zelf met vragen rond gender of seksuele voorkeur? Lumi biedt een luisterend oor. Bellen kan op maandag, woensdag en donderdag van 18u30 tot 21u15 op het nummer 0800 99 533. Of je kan mailen naar [email protected]. Op maandag, woensdag en donderdag kan je via lumi.be, chatten van 18.30 tot 21.15 uur.

Voor vragen rond zelfdoding kan je 24/7 terecht bij de zelfmoordlijn op het nummer 1813. Je kan ook mailen of chatten via zelfmoord1813.be.

Heterohaat

“Nee. Natuurlijk niet. Hoe bedoelt u?”, vroeg ik – om tijd te winnen in de hoop de drijfveer achter zijn vraag te ontrafelen. “Haat u mensen die hetero zijn?”, herhaalde hij vriendelijk. Het rumoer dat in de zaal ontstond, voornamelijk een soort verontwaardigd gelach, stelde me een beetje gerust. 

Het komt wel vaker voor dat ik voor een publiek spreek dat niet vertrouwd is met de thematiek van deze lezing. Dat is uiteindelijk ook de reden van de lezing. Ik spreek over de meest uiteenlopende dingen. Van het belang van LGBTQ-representatie en rolmodellen over gender als spectrum tot queer art of de geschiedenis van Pride.

En ik ben intussen ook al wel wat gewend, wat vragen uit het publiek betreft, zoals de sarcastische platitudes “wanneer de hetero-pride georganiseerd wordt”, “hoe we bepalen wie het meisje in de relatie is” en “of er geen belangrijkere dingen zijn om het over te hebben, zoals het klimaat bijvoorbeeld” (gurl, please). Maar deze vraag had ik nog niet gehad. 

Loslopend wild

Dat het niet aan mij lag, zou snel blijken. De vraagsteller verklaarde dat hij enkele jaren geleden een Pride parade had bijgewoond en dat hij zich daar enerzijds niet welkom voelde en anderzijds loslopend wild voor enkele opgehitste halfnaakte mannen. 

Ik werk al jaren rond gender en seksuele identiteit en leef in een soort queer bubble waar weinig of geen heteromannen deel van uit maken

Ik besefte al snel dat de afstand tussen onze leefwerelden niet groter had kunnen zijn. De vraagsteller had weinig of geen affiniteit met de LGBTQ-gemeenschap en daarbovenop een kennelijk negatieve ervaring. Ik werk intussen al enkele jaren rond gender en seksuele identiteit en leef bovendien in een soort queer bubble waar weinig of geen heteromannen deel van uit maken.

De wereld draait door

Het hoeft eigenlijk niet te verbazen dat er op die manier een soort wij/zij-narratief ontstaat dat in se nergens op gebaseerd is, maar uiteindelijk als vanzelf uit het debat ontspringt: de verongelijkte, heteroseksuele machoman versus de niet-binaire, anti-normatieve LGBT-extremist. 

Ik kon hem enkel maar verzekeren dat hij zoveel man mag zijn als hij zelf wil

Het is een situatie waar ik de laatste tijd wel vaker in terecht lijk te komen. Enkele maanden geleden werd ik uitgenodigd in een radiostudio om mijn kijk op het genderdebat te verwoorden. Een man belde in om te zeggen dat hij vond dat de wereld doordraaide en dat het maar gedaan moest zijn met die genderhysterie (“het is tegenwoordig precies een schande om man te zijn – alsof we allemaal homo moeten worden”).

Ik kon hem enkel maar verzekeren dat hij zoveel man mag zijn als hij zelf wil, zo hetero als maar kan en dat niemand hem iets zal afpakken of opdringen. Want dat is uiteindelijk waar het allemaal om gaat: dat iedereen zichzelf kan zijn, compromisloos en zonder consequenties. 

Schijntolerentie op de schroothoop

De vraag die ik me daarom sindsdien vaker stel, is hoe we meer common ground kunnen vinden. Waar we elkaar kunnen tegenkomen. Want begrijp niet verkeerd: we moeten het debat voeren op het scherpst van de snee. De schijntolerantie mag eindelijk de schroothoop op, de normatieve definities van mannelijkheid en vrouwelijkheid moeten dringend herschreven worden en holebi- en transfobie moet stevig aangepakt worden.

We kunnen niet eeuwig geduldig blijven in het (nu al wel erg langdurende) proces naar gelijkwaardigheid en acceptatie van heel het LGBTQ-spectrum, maar we zullen ook waakzaam moeten zijn voor de argwaan en de misverstanden die in de kantlijnen van het debat kunnen ontstaan. 

Ik zal die vragen met veel plezier en tot in den treure blijven beantwoorden

Ik heb de vriendelijke vraagsteller uiteindelijk gerustgesteld: ik voel geen enkele haat tegenover hetero’s. Zelfs niet wanneer er gevraagd wordt “wanneer de hetero-pride georganiseerd wordt of wie het meisje is in de relatie”. Ik zal die vragen met veel plezier en tot in den treure blijven beantwoorden. Al hoop ik uiteraard dat er een dag komt dat dat niet meer nodig zal zijn. 

 Neal Leemput is performer, theatermaker en artistiek onderzoeker aan het Conservatorium van Antwerpen. Daarnaast schrijft hij opinieteksten en columns over wat hem bezighoudt. 
 

Optimalisatie transwet: uitspraak pas tegen de zomer verwacht

"De huidige wet helpt de non-binaire en genderfluïde personen niet verder. Er zijn namelijk maar twee genderaanduidingen mogelijk, M of V. Bovendien heeft de wet een onherroepelijk karakter waardoor je maar één keer de administratieve procedure kan volgen. Als je terug wilt wijzigen, dan moet je het gaan uitleggen op de rechtbank. We willen met deze procedure duidelijk maken dat de wetgever in de nieuwe genderregistratiewet non-binaire en genderfluïde personen discrimineert. Die discriminatie willen we wegwerken”, klonk het toen bij çavaria.

Wat vooraf ging

Op 10 juli 2017 heeft het Belgisch Staatsblad de zogenaamde Transgenderwet gepubliceerd. De wet schaft de diagnose en sterilisatie-eis af voor wie op officiële documenten de 'M' wil omzetten in een 'V' of de 'V' in een 'M'. Ook voor een voornaamswijziging zijn er niet langer medische attesten nodig. 

Op 3 januari 2018 ging de wet in voege, vanaf dan kun je aan het loket van de burgerlijke stand de wijziging van registratie van je M/V in je geboorteakte, en bijgevolg ook je e-ID kaart, aanvragen. 

Een week later, op 10 januari 2018, maakte çavaria bekend dat ze, samen met RainbowHouse Brussels en Genres Pluriels, de twee lacunes in de Transgenderwet wil aanvechten bij het Grondwettelijk Hof. Dat was voor velen een verrassing. Het wekte een aantal vragen op waarop çavaria aan ZIZO antwoorden gaf.

Vanaf 1 augustus 2018 kan je ook voor een voornaamswijziging terecht aan het loket van de burgerlijke stand.

Stand van zaken

Een dik jaar later zijn beide partijen gehoord en bezorgden ze hun argumenten ook schriftelijk aan het Hof. Nu neemt het Hof de tijd om de argumenten te bestuderen. Een uitspraak wordt rond de zomer verwacht. 

Van theorie naar praktijk

Om de twee lacunes in de wet iets tastbaarder te maken voor buitenstaanders, vroeg ZIZO aan redacteur Inke Gieghase (die niet-binair is) om te omschrijven welke invloed dit heeft op haar/hun dagelijks leven.

Inke over het ontbreken van een derde genderaanduiding (X):

"Mijn identiteitskaart ontkent nog steeds het bestaan van mijn genderidentiteit. Ik pas niet in het hokje van V en al zeker niet in dat van M. Bevestiging hebben van die identiteit kan een grote meerwaarde betekenen voor zowel mijzelf als de maatschappij rondom mij. Elke keer als ik mijn pas uit mijn portefeuille moet halen, wordt mijn genderdysforie groter. De letter die ze daarop lezen, is niet wie ik ben. Problemen met mentale gezondheid zijn buiten proporties binnen de trans, non-binaire en gendervariante community. Een correcte letter, of helemaal geen, op je identiteitskaart kan een stap zijn richting de oplossing."

Ik spring liever over hokjes heen dan eronder verpletterd te worden

Inke over het onherroepelijke karakter van de huidige transwet:

"Het feit dat de aanpassing van die letter maar een keer wordt toegelaten, is fout. Dat zou impliceren dat een persoon gedurende de rest van hun leven in dat ene hokje blijft zitten. Dat is absoluut niet het geval bij sommige mensen. Ik ben geen fan van labels. Ik spring liever over hokjes heen dan eronder verpletterd te worden. Mijn gender en genderexpressie fluctueren en die regenboog aan diversiteit wil ik niet laten vastpinnen door een letter."

Hopelijk leest het Grondwettelijk Hof mee en maakt het binnen enkele maanden de juiste beslissing zodat de transwet niet-binaire en genderfluïde personen niet langer discrimineert.

Sven Ratzke: "Transformatie biedt veel mogelijkheden"

Ik zit aan een tafeltje in Joe’s Pub, door 'Rolling Stone' uitgeroepen tot een van de tien beste clubs van Manhattan en de plaats waar zowel Amy Winehouse als Adele hun Amerikaanse concertdebuut maakten. Het publiek is doodstil, barst dan weer in lachen uit, zingt mee, of houdt zijn adem in. Sven Ratzke staat op het podium in een door Thierry Mugler geïnspireerde, paarse onesie en draagt laarzen met vleugels. Een briesend volbloed renpaard en Le Petit Prince in één lijf.

Nummers van David Bowie en eigen werk wisselen elkaar af. Hij raast, wordt dan weer ingetogen, verleidt, is grappig, zingt, danst en vertelt. De ene emotie tuimelt over de andere heen en na afloop vraag je je af waar je net bent geweest. “I shut my eyes and all the world drops dead. I lift my lids and all is born again. I think I made you up inside my head.” De quote van Sylvia Plath, geciteerd in het albumboekje van zijn nieuwe plaat, had niet accurater kunnen zijn.

De dag na de show wacht hij me op in zijn favoriete koffiebar en gaan we met onze beker naar een van de volkstuinen aan Avenue A waar we op een  gammele bank zitten in het groen. Een kleine oase, weg van alle drukte van de stad.

I’m the Rock ’n’ Roll sand man blowing stardust deep inside your mind

Waarom Bowie?

Sven Ratzke: “Omdat ik hem een geweldige componist en schrijver vind. Ik zie zijn werk als een toneelstuk of een stuk literatuur waar ik mijn eigen vorm aan geef door er dingen van mezelf aan toe te voegen. Ik wilde een personage neerzetten dat is gerelateerd aan Ziggy Stardust. Een tijdsreiziger die als in een LSD-trip de aarde bezoekt; hij gaat naar Londen, naar LA, New York, de plaatsen die voor Bowie belangrijk waren. Ik ben heel dankbaar dat hij me  de  toestemming gaf zijn muziek te gebruiken en die van een eigen interpretatie te voorzien. Ik heb geen interesse in het vertellen van een biografie, dus zijn het niet zomaar covers. Het is storytelling.”

© Hanneke Wetzer Geen grenzen

Absurde en onwerkelijke verhalen zijn ondertussen je handelsmerk geworden.
 
“Ik wil mensen meenemen naar een andere wereld. Ik wil verbazen, ontroeren en verleiden. Door verhalen, door muziek. Het is theater en al mijn shows spelen zich af in een absurdistische droomwereld. Verhalen en eigen nummers die het geheel mee helpen dragen. Er zijn letterlijk geen grenzen aan het vertellen van een verhaal. In Duitsland gebruiken ze het mooie woord Kopfkino. De film die zich afspeelt in je hoofd. Ik ben opgegroeid met de Duitse hoorspelen. Toen ik tien was hoorde ik 'Lord of the Rings' op de radio. Elke zaterdag één aflevering, gemaakt met geweldige acteurs, geluidscollages en gecomponeerde muziek. Waanzinnig fascinerend. Zoiets doet veel met je verbeelding.”

In elke voorstelling kies je voor sterke personages. Tot waar gaat de identificatie?

“In elk personage herken ik mezelf. Je kan het bekijken als een traject waar je door verschillende fases reist. Je start met Brecht en gaat zo naar de jaren 60, naar de 'Hedwig and the Angy Inch'-voorstelling. Hedwig was geïnspireerd door Bowie, dus maakt dat de stap naar Starman heel logisch. In 'Homme Fatale' krijg ik bezoek van Mefisto die me door nummers van Reed, Bowie, Iggy Pop, ... laat kennismaken met fatale mannen. Alle shows volgen elkaar  als  het  ware op en alle personages, hoewel ze zijn gebaseerd op echte figuren, komen voor het grootste deel voort uit mezelf. Op een bepaald moment in de voorstellingen word ik gewoon weer Sven Ratzke.”

In mijn werk lopen de geslachten in elkaar over. In alles wat ik doe is er ambiguïteit

Hedwig was een Duitse transgender zangeres, Bowie speelde met androgynie. Vanwaar die voorkeur?

“Ik hou van de transformatie en de mogelijkheden die het biedt als entertainer. Als vrouw zijn mijn mogelijkheden helemaal anders dan als man. Journalisten vragen me dikwijls of ik van jongs af aan al aan drag deed. Ik zei altijd nee, maar onlangs had ik een herinnering uit mijn kindertijd. Met carnaval moest je altijd verkleed naar school komen. Jongens verkleedden zich als ridder of prins, maar ik kwam als diva. We woonden toen op het platteland en ik moest met de bus naar het station en dan te voet naar school. Ik herinner me die hakken, pruik en lippenstift weer. Ik was niet verlegen, want ik wist hoe ik eruit wilde zien.

"Op de een of andere manier  heb  ik altijd geweten dat als ik in theater zou gaan, ik het in de grootste transformatie zou doen. Als vrouw.”

© Hanneke Wetzer Bekend zijn is een beetje eng

Je nieuwe show heet 'Homme Fatale', met een extra ‘e’.

“In mijn werk lopen de geslachten in elkaar over. In alles wat ik doe is er ambiguïteit. Is het een man, een vrouw? Wacht hij of zij op een man of op een vrouw? Ik doe niet aan grenzen, alle opties staan open. Ik beschouw mezelf graag als een tussenwezen.”

Zijn je voorstellingen politieke statements?

“Ik blijk dit onbewust te doen. Mijn moeder zegt vaak dat ik de zeitgeist heel erg aanvoel en ik zal haar gelijk moeten geven. 'Homme Fatale' gaat bijvoorbeeld over fatale mannen en een maand na de première startte de #metoo-beweging. De show is echter geen bewust politiek statement. 'Homme Fatale' gaat over mannen en vrouwen in al hun facetten.

“Met 'Hedwig' wilde ik dan weer een universeel thema neerzetten: het zoeken naar je andere helft. Hedwig is geen  man en geen vrouw. Hedwig zit er tussenin. Dat roept veel vragen op en voor sommige mensen is dat verwarrend, voor anderen een warm bad. Hedwig hoort nergens thuis, heeft geen label. Ik relateer hier graag aan. Maar om op je vraag terug te komen, nee, ik doe niet bewust aan politiek. Daarom spreek ik hier in New York in mijn shows ook niet over president Trump, ook al maak  ik een paar referenties. Een beetje zoals je ook de naam Voldemort niet uitspreekt.”

Als ik door een bos wandel, is er altijd wel iemand die achter een boom vandaan komt en ‘Hi Sven!’ roept

Je bent ondertussen een bekend figuur. Hoe ga je daarmee om?

“Ik ben geïnteresseerd in faam en wat dat met je doet, maar ik heb het pas sinds kort leren aanvaarden. Ook al vind ik het nog steeds een beetje eng. Als ik door een bos wandel, is er altijd wel iemand die achter een boom vandaan komt en ‘Hi Sven!’ roept. Of ik word aangesproken in de sauna. Naakt.

“Sinds een jaar laat ik de bekendheid echter toe omdat ik het belangrijk vind er ook naast het podium voor mijn publiek te zijn. Daarvoor was ik heel afhoudend. Ik besef echter dat er mensen zijn die al jarenlang naar mijn shows komen en dat ik die energie ook moet teruggeven. Zowel op het podium als daarnaast. Dat maakt het menselijk. Het is wel altijd mijn bedoeling geweest om goed te zijn. Mocht bekendheid mijn hoofddoel zijn dan had ik andere keuzes gemaakt. Zoals televisie.

“Niettemin blijft het een fascinerend concept en het is zowel inspirerend als confronterend te zien hoe mensen littekens kunnen overhouden aan faam. Hoe zeker en onzeker het je kan maken. Je staat voor een volle enthousiaste zaal, maar je herinnert je die ene persoon die de voorstelling haat. Het is een vreemd beroep.”

© Hanneke Wetzer Sympathiek maar schaamteloos

Geen enkele show is dezelfde heb ik me laten vertellen.

“Ik geef mezelf de vrijheid tot improvisatie. Mensen gaan naar een personage kijken met een verleden,  heden en toekomst. Dat zorgt ervoor dat elke voorstelling anders is. Ik maak notities en probeer dingen uit terwijl ik perform. Ondertussen ben ik al bijna twintig jaar aan het werk en ik word steeds overtuigender in hoe ik mezelf moet presenteren. Hoe ik persoonlijke dingen moet doseren, hoe ik vanuit een personage terug tot mezelf kom. De rode pruik  die ik oorspronkelijk droeg in Starman, heb ik na twee weken weggelaten. Het personage was sterk genoeg en maakte de imitatie overbodig.”

In je shows ben je zeer expliciet, ook seksueel. Ik kan me voorstellen dat het publiek niet altijd even open-minded is.

“De meeste mensen zijn rechtlijnig en de groep mensen die breed denken, is best wel klein. Soms zie ik iemand in het publiek zitten met gekruiste armen en opgetrokken wenkbrauwen, zichzelf inhoudend om niet ‘Homo!’ te roepen. Kijk, als ik die mens kan overtuigen mee te gaan in mijn verhaal, dan heb ik iets moois bereikt. Ik wil een energie overbrengen die vrij is van angst. Sympathiek maar toch  schaamteloos. Ik probeer iedereen een zijweg te laten zien. Soms hobbelig en vol stenen, maar ik probeer hen te verleiden om met me mee te gaan naar de niet-betreden paden.

“Ik wil graag ooit een eigen interpretatie maken van 'The Rocky Horror Picture Show'.  Die show was zo over the top en zo extreem voor die tijd: schaamhaar, mannen in jurken, interseksualiteit, ... Alles is zo braaf tegenwoordig, dus wil ik testen of ik het kan maken met dezelfde rauwheid, zonder te moeten polijsten want dan heb ik geen interesse meer. Ik doe niet aan begrenzing dus doe ik alles zelf. Dat is hard werken, maar het voordeel is dat ik de vrijheid heb in wat ik doe. Want ik ben natuurlijk rebels en ik wil kijken hoe ver ik kan gaan.”

Sven Ratzke treedt nog t.e.m. 16 ferbuari op met Saint Amour 2019.
Meer info: www.begeerte.be

 

Nieuwe Netflix-serie 'Pose' heeft grote transgender cast

'Pose' is een Amerikaanse televisieserie over de ballroomgemeenschap van New York in de jaren 80. Ryan Murphy (Glee, American Horror Story) is de bedenker van de serie.

Het New York van de jaren 80 was niet de beste plek om openlijk LGBT+ te zijn. De aidsepidemie was in volle opgang en een groot deel van de publieke opinie zag de ziekte als een straf van God. De tolerantie ten opzichte van LGBT+ personen was ver te zoeken. Velen werden na hun coming-out verstoten door hun familie. Daarom verzamelde de LGBT+ gemeenschap zich in houses. Die huizen kwamen samen op balls waar wedstrijden hielden in categorieën zoals dragraces, catwalkwedstrijden en danscompetities. Die balls waren veilige plekken waar iedereen helemaal zichzelf kon en mocht zijn.

© FX Networks Grote trans cast

Maar liefst vijf trans acteurs hebben een grote terugkerende rol in de reeks, nooit gezien een televisieserie.

Die vijf acteurs zijn:

  • MJ Rodriguez (The Carrie Diaries en Nurse Jackie) die Blanca Evangelista speelt;
  • Indya Moore (Saturday Church) die de rol van Angel Evangelista  vertolkt;
  • Dominique Jackson als Elektra Abundance speelt;
  • Hailie Sahar (Mr. Robot en Transparent) die te zien is als Lulu Abundance;
  • Angelica Ross (Transparent en Claws) die de rol van Candy Abundance beet heeft.
© FX Networks Waarheidsgetrouwe weergave

Recensenten strooien complimenten in het rond voor de serie, niet in het minst omdat 'Pose' niet alleen vrolijk op de vlakte blijft. Naast alle pruiken en extravagante jurken toont de reeks ook de moeilijke weg de LGBT+ gemeenschap heeft moeten afleggen om te staan waar ze vandaag staan. Zo komen de aidsepidemie, de conflicten tussen de houses onderling, de discriminatie van de homogemeenschap ten opzichte van de transgemeenschap en sociale en politieke problemen ook aan bod. 

Daarnaast krijgt de show ook veel lof van de hedendaagse ballroomgemeenschap zelf. Waarom? Simpel, omdat de makers van de serie moeite hebben gestoken in het doorgronden van de gemeenschap, om deze zo waarheidsgetrouw mogelijk te kunnen weergeven. Het resultaat laat niet op zich wachten: de ballroomcommunity zegt dankbaar te zijn dat 'Pose' een historische spotlight laat schijnen op hun tradities en verleden.

Maar ook GLAAD, een Amerikaanse organisatie die de representatie en afbeelding van LGBT+ beoordeelt, is positief over 'Pose'. Volgens de organisatie is de reeks, samen met 'Supergirl', de beste afbeelding van trans personen die nu te zien is op televisie.

Pose is in België te zien op Netflix. 

Dit zijn de 12 finalisten voor Mister Gay Belgium 2019

Voor de finalisten bekend gemaakt werden, kwam de regerende Mister Gay Belgium Bart Hesters aan het woord. Als voorvechter van gelijkheid en de mening dat iedereen overal honderd procent zichzelf moet kunnen zijn, ook binnen woonzorgcentra, wil hij zijn boodschap blijven verspreiden met als doel de aandacht te vestigen op de problematiek rond ouderen LGBT’ers in woonzorgcentra. Onder dat motto lanceert hij de ‘Nu out, straks ook ou(d/t)’- campagne i.s.m. Armonea.

Daarnaast werd Hesters ook een Regenboogambassadeur. De Regenboogambassadeurs is een vereniging die zich inzet om ouderen LGBT’ers binnen woonzorg- of dagcentra letterlijk een stem en gezicht te geven. Binnenkort lees je hier meer over op ZIZO in een uitgebreid interview met Hesters.

Daarna werden de finalisten voorgesteld. De voorbije weken heeft Mister Gay Belgium-organisator Bram Bierkens deze 'gouden twaalf' gekozen uit 114 inschrijvingen.

Denley Blanchard

Leeftijd: 20
Woonplaats: Retie (Antwerpen)
Studie: Biomedische wetenschappen
Geout sinds: 2011
Thema: Bloeddonatie door homomannen

denley.jpg Dieter Celis

Leeftijd: 19
Woonplaats: Sint-Truiden (Limburg)
Job: Horecamedewerker
Geout sinds: 2018
Thema: Zelfdoding en depressie bij LGBT's

dieter.jpg Matthias De Roover

Leeftijd: 25
Woonplaats: Lokeren (Oost-Vlaanderen)
Job: Auditor bij PwC
Geout sinds: 2013
Thema: LGBT's in de sportwereld

matthias.jpg Dylan Du Bois

Leeftijd: 26
Woonplaats: Kessel-Lo (Vlaams-Brabant)
Job: Sales advisor Pull&Bear
Geout sinds: 2015
Thema: Doof & LGBT+

dylan.jpg Aaron Hanssens

Leeftijd: 20
Woonplaats: Brugge (West-Vlaanderen)
Job: Monteur in de metaalsector
Geout sinds: 2015
Thema: LGBT's in plattelandsgemeenten

aaron.jpg Kiren Laureyns

Leeftijd: 26
Woonplaats: Sint-Niklaas (Oost-Vlaanderen)
Job: Arbeider in een beschutte werkplaats
Geout sinds: 2012
Thema: LGBT's met beperking / adoptie

kiren.jpg Geoff Fontignie

Leeftijd: 35
Woonplaats: Brussel
Job: Real time planner Lineas
Geout sinds: 2007
Thema: Diversifiëren van het onderwijs

geoff.jpg Jochem Smits

Leeftijd: 18
Woonplaats: Edegem (Antwerpen)
Studie: Volwassenonderwijs kapper
Geout sinds: 2016
Thema: Onderwijs & Gay-Straight Alliance

jochem.jpg Thierry Toebat

Leeftijd: 40
Woonplaats: Geluwe (West-Vlaanderen)
Job: Kapper
Geout sinds: 1998
Thema: LGBT-kinderverstoting

thierry.jpg Joris Van Damme

Leeftijd: 27
Woonplaats: Erpe-Mere (Oost-Vlaanderen) 
Job: Uitzendconsulent bij Accent
Geout sinds: 2010
Thema: Discriminatie op de werkvloer

joris.jpg Niels Van Den Steen

Leeftijd: 24
Woonplaats: Erpe-Mere (Oost-Vlaanderen)
Job: Bankbediende bij KBC
Geout sinds: 2011
Thema: Discriminatie en vooroordelen

niels.jpg Jelle Vervloessem

Leeftijd: 28
Woonplaats: Leuven (Vlaams-Brabant)
Job: Leraar Aardrijkskunde
Geout sinds: 2006
Thema: LGBT's met een kinderwens

jelle.jpg

Years & Years: persoonlijk, integer en ontwapenend

Het succes lijkt hen niet naar het hoofd gestegen. “Oh, fans! Wat zijn er veel van jullie!” merkte frontman Olly Alexander op terwijl hij de zaal in tuurde, alsof hij zijn eigen succes nog steeds niet geloofde. Toch zouden ze er ondertussen aan gewoonmoeten zijn. Het Antwerpse concert was alweer de laatste Europese stop van de Palo Santo Tour, naar het gelijknamige tweede album van de band. De meeste nummers van het optreden kwamen van hun meest recente plaat.

Martha Da’ro verzorgde het voorprogramma. De artiste is ook bekend als Martha Canga Antonio, de Belgisch-Angolese duizendpoot die als actrice doorbrak in de film Black, maar die ook aan haar muziekcarrière werkt.

De lyrics van de songs op het vorige album, 'Communion', waren nog redelijk ambigu – maar nu is er geen sprake meer van zelfcensuur

Onbevangen queer

Years & Years begon met het meeslepende ‘Sancitify’, één van meerdere nummers die gaan over Olly’s relaties met mannen die zich als hetero identificeren. De lyrics van de songs op het vorige album, 'Communion', waren nog redelijk ambigu – maar nu is er geen sprake meer van zelfcensuur. Tijdens het concert nam Olly geen blad voor de mond. Hij noemde een aantal fans cute, gaf positief commentaar op de regenboogvlaggen in de zaal en grapte over het feit dat hij van make-up routine is veranderd: “Als dat maar goed komt.”

Later, net voor het nummer ‘Preacher’, deelde Olly nog een persoonlijke ervaring. “Ik wilde eigenlijk meer vertellen over de songs. Natuurlijk betekenen ze ook gewoon wat je wil dat ze betekenen, maar deze gaat over een kerel die ik een tijdje zag zitten, maar die in de knoop lag met zijn seksuele geaardheid. Dat lijkt me vaak te overkomen.” Het optreden was onbevangen queer – beginnend bij de kleren en de verschijning van de frontman, tot de teksten en de commentaren.

Een intiem moment op het podium © Laura Liems Rijzende ster

De show was ook visueel grootser dan die van het vorige album. Het projectiescherm achter de band toonde soms stukken van hun videoclips, maar gaf meestal een aangenaam kleurrijk schouwspel. Tijdens de titelsong van de tour, ‘Palo Santo’, werd Olly Alexander op een lift gezet, terwijl er rond hem een doek met glitters werd gespannen. Achter hem was er een vollemaan op het scherm. Als een rijzende ster steeg hij zingend ten hemel, terwijl de fans aan zijn lippen hingen.

Visueel zat de show goed in elkaar © Laura Liems Persoonlijk, integer en ontwapenend

Geluidstechnisch was het concert niet perfect. Olly’s toonvastheid viel tijdens enkele nummers weg – soms zelfs omdat de frontman in de lach schoot. Net daarom is het ook moeilijk om hem dat kwalijk te nemen. De muziek en de teksten hebben iets ontzettend persoonlijks en integer, waardoor een paar valse noten makkelijk te vergeven zijn.

Sommige nummers zijn bijna poëtisch en evoceren een sfeer en emotie, die tot leven geroepen wordt door het kenmerkende stemtimbre van de zanger. Ze spreken de luisteraar aan met een rauwe eerlijkheid die moeilijk te negeren is. De persoon van Olly Alexander zelf is ontwapenend en al even eerlijk als zijn muziek. Hij spreekt zijn publiek aan alsof ze vrienden in zijn huiskamer zijn, zonder pretentie. “Ik probeer elke avond iets anders te zeggen,” vertelde Alexander net voor het nummer 'Eyes Shut',”maar dan komen er onzinnige zinnen uit.” Zelfs in zijn excentrieke outfits bleef hij steeds zichzelf. Na een kostuumwissel kon hij het zelfs niet laten om rond te draaien en met de kwasten van zijn tenue te spelen.

De band sloot af met een genereuze set van drie bisnummers

Oude en nieuwe favorieten

De groep bracht ook oudere nummers zoals de hit ‘Desire’ - dat het publiek door het dak liet gaan - en een van de persoonlijke favorieten van deze redacteur, ‘Ties’. Ook de backing vocalists kregen hun kans om te schitteren, met hun versies van ‘No Tears Left to Cry’ en ‘Like a Prayer’.

De band sloot af met een genereuze set van drie bisnummers: ‘All For You’, ‘Play’ (een collaboratie met Jax Jones) en het geliefde nummer “King”.

Dit alles maakt dat de Palo Santo Tour een ontzettend fijn optreden is om te beleven en de fans met een blij gevoel achterlaat. Wie het concert gemist heeft, moet niet te zwaar treuren: deze zomer staat Years & Years alweer op Werchter. Een aanrader.

My Porny Valentine brengt ethische porno op Valentijn

Doorbreek het cliché en ga op 14 februari naar My Porny Valentine  in de Beursschouwburg om te genieten van ethische porno. Je kan er samen met je partner of date naartoe, met je vrienden of gewoon lekker met jezelf.

Porno is niets nieuw

Wat is porno? Erotische afbeeldingen zijn door bijna elke beschaving, oud en nieuw, voortgebracht. In Aziatische landen zoals India, Nepal, Sri Lanka, Japan en China hebben voorstellingen van seks en erotische kunst een duidelijk spirituele betekenis binnen de inheemse religies: hindoeïsme, boeddhisme, shintoïsme en taoïsme. De oude Griekse en Romeinse kunstvoorwerpen en versieringen met een erotisch karakter waren geïntegreerd in hun godsdienstige opvattingen en culturele gebruiken. Sinds de opkomst van het christendom is het afbeelden van seks gecriminaliseerd. Je kan stellen dat door het criminaliseren van porno uitbuiting in de hand werd gewerkt.

'Gloaming' vertelt het verhaal van twee lichamen die elkaar ontmoeten en verkennen © Four Chambers Een alternatieve benadering

Porno is een onmiskenbaar onderdeel van onze samenleving. Toch zit bij velen porno nog in de kast. Er rust een groot taboe op porno, het is voor 'viezerikjes'. Niets in minder waar. Porno an sich is niet verkeerd, maar mainstreamporno geeft vaak een vertekend beeld van wat seks en een aantrekkelijk lichaam moet zijn. Vaak vormt mainstreamporno de seksuele opvoeding van mensen die voor het eerst seks gaan hebben en dat maakt mensen onzeker of laat hen dingen doen die voor beide partijen niet aangenaam zijn.

Porno an sich is niet verkeerd, maar mainstreamporno geeft vaak een vertekend beeld van wat seks en een aantrekkelijk lichaam moet zijn

Tijd dus om porno van zijn clichés te ontdoen en op zoek te gaan naar de mooie kant, naar alternatieve indieporno. En Valentijn is hier de ideale gelegenheid voor. My Porny Valentine is een honingzoete reactie op de verdorven mainstreamporno.

Het morele oordeel wordt daarmee dus teruggebracht tot de mate van keuzevrijheid waarin de porno tot stand komt en geconsumeerd wordt. En bovenal erkent het de grote diversiteit van seksuele interesses, lichaamstypes, behoeftes, seksuele geaardheid, identiteit, ...

Drie queer performers gaan naakt en worden high in 'Intoxicate Yourself' © Theo Meow Is porno slecht?

Tot porno behoren alle beelden die scènes met een seksueel karakter bevatten. Hiertoe behoort dan ook die ene seksscène in een romantische komedie. Toch zien de meeste mensen dit niet als porno. Erotische afbeeldingen hebben een evolutie doorgemaakt van luxeartikel voor de weinigen tot propagandamiddel en uiteindelijk een gebruiksartikel voor alledag. Vooral in christelijke en feministische kringen wordt porno als iets slechts gezien.

Voor de meeste mensen is prono een persoonlijke aangelegenheid die niet verworpen kan worden zolang volwassenen er niet onder dwang aan meedoen

De redenen variëren sterk. Sommige mensen zeggen dat porno seksualiteit in een kwaad daglicht stelt door het te ontdoen van liefde en genegenheid. Anderen noemen porno denigrerend voor vrouwen omdat ze als een lustobject worden afgebeeld dat onderschikt is aan de mannelijke driften. Het meest orthodoxe standpunt is dat het opwekken van lust op zichzelf al verwerpelijk is. Toch is er intrinsiek niets mis met pornografie. Voor de meeste mensen is het een persoonlijke aangelegenheid die niet verworpen kan worden zolang volwassenen er niet onder dwang aan meedoen. 

'The Riding Lesson', of wanneer hechte vriendschap naar lust evolueert. © Rachel Lamb Goede porno is niet gratis

Inderdaad. Goede porno. Hoe dan? Ethisch & esthetisch, feministisch & queer. Het slechte nieuws is dat wie gratis kijkt, bijna per definitie onethisch bezig is. Psycholoog David J Ley verdeelde ethische porno in ethische consumptie en ethische productie. Ethische consumptie van porno is overwogen, bewust, verantwoordelijk en wordt gekenmerkt door seksuele integriteit.

Ethische porno buit geen mensen uit, de pornosterren noch de consument

Ethisch geproduceerde porno is porno waarbij alle partijen het eens zijn met wat er gebeurt en waar de acteurs een eerlijk salaris krijgen voor de dingen die ze doen. Ethische porno buit geen mensen uit (de pornosterren noch de consument) en behandelt seksualiteit op een gezonde manier.  Het draait om verantwoordelijkheid en het bewust steunen van ethische seksuele waarden.

De screenings op My Porny Valentine zijn allemaal films van projecten of filmmakers die zorgen voor een uitbuitingsloze creatie. Acteurs die volledige consensus geven en een eerlijke verloning ontvangen. Wanneer je surft, probeer daarnaar te surfen, er is voldoende eerlijk materiaal te vinden. Net zoals bij ethische kleding ligt ook bij ethische porno de verantwoordelijkheid ook bij de consument.  

Interesse? Verdiep je dan in het volledige programma van My Porny Valentine.

Heather Peace over vrouwen in de muziekwereld: "De ware betekenis van feminisme is gelijkheid"

ZIZO sprak met haar over haar carrière, familie en de zichtbaarheid van vrouwen in muziek.

Waarom dacht je aan het starten van het DIVA Music Festival?

"Dit idee speelt al acht jaar. Ik had in gedachten om het in een vakantiepark te organiseren. Ze doen hetzelfde bij L-Beach in Duitsland. Ik was daar geweest en heb er een paar keer gespeeld. De sfeer was geweldig!

"Ik ben een groot voorstander van lesbische en biseksuele vrouwen die een eigen plek hebben waar ze hun haar kunnen los zwieren en zich veilig kunnen voelen. Ze sluiten zo snel: plaatsen voor lesbische en biseksuele vrouwen waar ze elkaar kunnen ontmoeten. Gelijkheid is toegenomen en niemand stoort zich er nog fel aan als je een lesbisch koppel in een bar ziet. Maar ik denk nog steeds dat er iets speciaals is aan een ruimte te hebben die helemaal van jezelf is.”

Ik ben een groot voorstander van lesbische en biseksuele vrouwen die een eigen plek hebben waar ze hun haar kunnen los zwieren en zich veilig kunnen voelen

Wat was je visie voor dit festival?

"Ik wilde een muziekfestival waar vrouwelijke artiesten met hun volledige band naartoe konden gaan. Ik stelde me voor dat er ongeveer twee grote headliners zouden zijn en dat er dan andere ongelooflijke artiesten zijn die de rest van het festival ondersteunen. Ik schrijf voor DIVA Magazine, een tijdschrift voor lesbische en biseksuele vrouwen, en zij zijn mee op de boot gesprongen. Ik had niet gedacht dat ze dat zouden doen. Daarna kwam ik erachter dat er geen festival was in het VK met een volledig vrouwelijke line-up, en in Europa ook niet echt.

"Plots was er nogal wat persinteresse uit het VK. Waarschijnlijk vanwege alles wat er vorig jaar is gebeurd met betrekking tot vrouwenrechten, #MeToo bijvoorbeeld. Dat was niet de reden dat ik het deed, maar ik voelde wel dat vrouwen geen platform hebben. Ik wist ook dat er niet minder vrouwen muziek spelen.”

Wat was een belangrijk doel voor festival van vorig jaar, naast het geven van een platform aan vrouwen in de muziekindustrie?

"KT Tunstall kwam naar het festival en haar manager, Alex, wilde meteen meedoen. Hij zei, als een heteroseksuele, witte man die rondwandelde in het park, dat hij nog nooit zo'n sfeer had gevoeld. Hij vond het inclusief en voelde zich volledig thuis. We willen dat iedereen veilig en welkom is. Dat is het. En ik denk dat we dat dit jaar hebben bereikt. Er waren veel glimlachende gezichten.”

© Rosie Powell Freelance & Michelle Rhodes Feminisme is gelijkheid

Wat betekent het voor jou om een feminist te zijn? Of zou je jezelf geen feminist noemen?

"Ik zou mezelf absoluut een feminist noemen. Het zou gek zijn als je een vrouw bent en je jezelf geen feminist noemt. De ware betekenis van feminisme is gelijkheid en waarom zou je jezelf niet als gelijkwaardig beschouwen? Het is al aangetast in de loop der jaren en door middel van verschillende invloeden als iets anders gezien dan enkel dat. Het wordt zelfs beschouwd als manhatend. Dat is helemaal niet zo. We moeten onze broeders aan boord hebben om ons te steunen en vooruit te helpen.

Waarom mogen de jongens rondvaren als helden op een schip en en mogen de meisjes enkel een mooie jurk aandoen?

"Het patriarchaat heeft veel te lang geregeerd. De mannen die ik ken en feministen zijn, zijn de meest geweldige mannen die je ooit zal ontmoeten.

"Ik heb drie dochters en merk nu ook de ze worden beïnvloed van buitenaf. Mijn meisje van drie en een half was uitgenodigd voor een prinses- en piratenfeest. Waarom mogen de jongens rondvaren als helden op een schip en en mogen de meisjes enkel een mooie jurk aandoen? Dat wil ik volledig uitdagen.”

© Rosie Powell Freelance & Michelle Rhodes Klein verschil gemaakt 

Hoe speelt een lesbische vrouw zijn een rol in je leven?

"Het heeft een invloed gehad, nogal per ongeluk eigenlijk. Het begon met het spelen van een lesbische vrouw in 'Lip Service', jaren geleden. Ik was vijftien jaar lang actrice geweest en was actief in de scene. Ik gaf gewoon weinig persinterviews omdat ik eigenlijk, geloof het of niet, gesteld ben op mijn privacy. Maar toen ik de rol kreeg aangeboden was ik mij er bewust van dat ik erover zou moeten praten. Het is soort plicht voor mezelf.

"Het heeft ook een invloed gehad op de acteerrollen die ik kreeg aangeboden. Zonder de lesbische en bi-gemeenschap, zonder mijn fans, had ik geen muziekcarrière gehad. Ik heb beslist geen spijt van de beslissingen die ik heb genomen. En hopelijk heb ik een klein verschil gemaakt door zichtbaar te zijn.”

Je kunt het allemaal hebben, ook als je queer bent

Hoe blijf je gemotiveerd om te blijven vechten voor vrouwen- en LGBT+ rechten in een wereld waar zoveel weerstand kan zijn?

"Het gaat niet om je gemotiveerd voelen. Het zit in je kern. Het is het feit dat je telkens op café met iemand in discussie zou gaan. Het vergt geen extra motivatie. Het is gewoon niet oké dat het anders zou zijn. Ik heb geen speciale dankwoordjes nodig, want het is gewoon wie we zijn.”

Zie jij jezelf als een rolmodel?

"Ik weet dat ik als een rolmodel gezien wordt en dat maakte me bang toen ik begin dertig was. Ik was toen een feestbeest. Nu maakt het mij niet zoveel uit, want het leven dat ik leid is rustig. Maar als ik negentien was, had ik nooit gedacht dat ik zou trouwen en kinderen zou hebben. Dat was iets waarvan je absoluut wist dat je het opgaf toen je uit de kast kwam. Als dat wil zeggen dat ik een rolmodel ben, dan ja, dan ben ik dat. Je kunt het allemaal hebben, ook als je queer bent.”

© Rosie Powell Freelance & Michelle Rhodes Krant en croissant op zondagochtend

Welk soort advies zou je geven aan vrouwen die zowel een carrière als gezin willen of hebben ?

"Ik moet eerlijk zijn. Het is lastig. Een echtgenote hebben die mij steunt, maakt het makkelijker, maar ik heb geen vrije tijd om een krant te lezen en een croissant te eten op een zondagochtend. Zoiets gebeurt nooit. Het is gewoon timemanagement, en eerlijk zijn met je partner over wat je allebei nodig hebt. Het is teamwork. Ik heb veel respect voor alleenstaande ouders want ik weet niet hoe ze het doen. Alleen doordat mijn vrouw mij steunt, kan ik überhaupt werken.”

Inspireren je kinderen je in jouw muziekcarrière ?

"Ze inspireren me wel in mijn hoofd, maar dan heb ik geen tijd om het neer te schrijven. Ik veronderstel dat als ik nu liedjes zou gaan schrijven voor een album, het niet alleen maar simplistische liefdesliedjes zouden zijn. De ideeën die ik nu heb, gaan over veel complexere onderwerpen. Ik weet niet of dat komt door het hebben van kinderen. Ik denk gewoon dat het gaat om het ouder worden. Je hebt een wijzer overzicht over de wereld en het leven.

Maar ze zijn natuurlijk een inspiratie. Ze maken me vrolijk. Voorafgaand aan mijn kinderen werd ik soms wakker en voelde ik me een beetje down. Ik word nu nooit zo wakker. Mijn dag begint goed als ik hun gezichten zie. Ze zijn niets anders dan een positieve invloed.”

De tijd is zo kostbaar. Ik weet precies wat ik doe met elk uur

Je nieuwe album heet 'Hey Mayhem'. Heeft dit iets te maken met je drukke leven?

"Het heeft te maken met mijn werkelijke leven. Dat is mijn leven. Het is echt een wervelwind. Momenteel probeer ik tijd te vinden voor mezelf. Het klinkt stom, maar ik heb nog nooit een persoonlijke fitnesstrainer gehad. Ik heb gewoon altijd gesport. Een paar weken geleden heb ik een beetje tijd in mezelf geïnvesteerd en een personal trainer aangenomen.

"De tijd is zo kostbaar. Ik weet precies wat ik doe met elk uur. Maar dan wordt een van mijn kinderen ziek en ze bellen je vanuit de crèche om te zeggen dat je ze mee naar huis moet nemen. Dat is mijn schema voor de komende twee weken dat in het water valt omdat ik niet weet hoe ik die acht uur terug krijg. Zo specifiek ben ik met wat ik moet doen. Dat is de chaos (mayhem, red.) ervan.”

Wou je ooit dat je een andere carrière had gekozen ?

“Ik denk van niet. Mijn hobby werd mijn werk, wat niet veel mensen kunnen zeggen. Het enige is dat, als iemand mij de mogelijkheid zou hebben geboden om een mariene bioloog te worden die schildpadden op de Malediven bestudeert, had ik ja gezegd. Ik wist niet dat dat een optie was. Toen ontmoette ik een aantal mensen die dit ook daadwerkelijk deden. Ze waren getrouwd en ze leefden gewoon in de Malediven, ging in het water en filmde schildpadden. Dat had ik misschien in de plaats gedaan. Het was het mooiste leven dat ik ooit heb gezien.”

https://www.heatherpeace.com

Ook dit jaar zet 'Bi My Valentine' biseksualiteit in in de spotlight op valentijn

Rond Valentijnsdag organiseren Casa Rosa, Rebus, Het Roze Huis - çavaria Antwerpen, Holebihuis Vlaams-Brabant en Regenbooghuis Limburg, in samenwerking met de werkgroep Bi van çavaria, valentijnsacties gericht op het zichtbaar maken van biseksualiteit. Beringen, Leuven, Antwerpen Berchem, Brugge en Gent worden opgeleukt door een enthousiaste groep die voorbijgangers oproepen om bi’s te steunen en hen een valentijnskaartje mee te geven met wat meer informatie op.

Het is geen fase

Met de slogan Make Your Love Visible willen we mensen vragen om biseksuele personen een hart onder de riem te steken. Dit door een selfie te posten met de hashtags #bimyvalentine en #bivisibility.

Volgens Michael Van Roosbroeck van de werkgroep ‘Bi’ van çavaria zijn zulke acties ook vandaag de dag nog hard nodig. "Er bestaan nog steeds veel taboes en stereotiepe beelden over biseksualiteit. Mensen denken dat biseksualiteit een fase is, dat je maar heel even bi bent en daarna ofwel terug hetero, ofwel terug homo of lesbisch wordt. Biseksualiteit is echter een volwaardige seksuele oriëntatie en daar willen we met deze actie de aandacht op vestigen."

© çavaria Overzicht van de acties per provincie Antwerpen

Met een groepje enthousiastelingen zal Het Roze Huis - çavaria Antwerpen op donderdag 14 februari van 11 tot 13 uur aanwezig zijn op de Dageraadplaats in Antwerpen-Berchem

Limburg

Het Regenbooghuis Limburg en de bi-vereniging Ertussenin gaan op woensdag 13 februari van 8 tot 12 uur actie voeren op de markt in Beringen.

Oost-Vlaanderen

Casa Rosa laat de bi-vlag op donderdag 14 februari van 12 tot 14 uur wapperen op de Korenmarkt (of bij slecht weer onder de stadshal).

Vlaams-Brabant

Vrijwilligers van het Holebihuis Vlaams-Brabant en de bi-vereniging All Bi voeren op donderdag 14 februari van 16  tot 19 uur staan actie op het Martelarenplein in Leuven.

West-Vlaanderen

Rebus trekt op donderdag 14 februari van 14.30 tot 16.30 uur naar de markt in Brugge.

Win een duoticket voor Querelle in De Studio

De film gaat over de Belgische matroos George Querelle, een moordenaar en een dief, die aanmeert in Brest, een havenstad vol gore cafés en hoerenkoten. Hij komt al snel in La Feria terecht, een beroemd en berucht bordeel uitgebaat door Nono en Lysiane. Hier raakt hij verwikkeld in een web van sadomasochistische spelletjes met Nono, koelbloedige drugsmoorden en een Freudiaanse haat-liefdesverhouding met zijn broer, die er voor zorgen dat Querelle nooit meer de man zal zijn hij daarvoor was…

'Querelle' is een adaptatie van Jean Genet’s homo-erotische boek uit 1947 'Querelle de Brest'. Dit is de laatste film van Fassbinder. Hij stierf uiteindelijk voor de film effectief klaar was.

Meer info

Kans maken op een duoticket voor deze vertoning op maabdag 25 februari om 20.30 uur in De Studio? Neem dan snel deel aan deze wedstrijd.

Jaouad Alloul maakt muzikale voorstelling over een nieuwe Messias

ZIZO interviewde Jaouad Alloul naar aanleiding van de try-out die op 16 februari plaatsvindt in de Rataplan in Borgerhout.

Je nieuwe voorstelling heet ‘#messias’. Is dat een verwijzing naar de Christusfiguur?

"Zeker en vast. Met als knipoog dat er nood is aan een nieuwe Messias. Er zijn veel Messiassen op de wereld die hun boodschap meegeven. Presidenten bijvoorbeeld en voor mij zijn die niet altijd de meest positieve boodschappers. Dat is het achterliggende verhaal."

Zie je die nieuwe Messias weg van religie, zoals ‘ik wil een nieuwe Messias’ in het liedje van Bart Peeters?

"Nee, het is zeker niet antireligieus. Het is met een dikke, vette knipoog. Als vroeger een Jezus en een Mohammed de boodschap hebben gekregen van God, dan heb ik ook een zekere boodschap gekregen van God."


© Sam Bynens Homoseksueel en islamiet

Welke boodschap is dat precies?

"Er worden nog teveel problemen gemaakt rond iets zo eenvoudig als seksuele geaardheid. Mensen worden het leven moeilijk gemaakt omdat ze een andere seksuele geaardheid hebben, maar voor de rest zijn het exact dezelfde mensen met hetzelfde hart en dezelfde gevoelens. Dat is de onderliggende boodschap. Als ik dan een nieuwe Messias zou zijn, zou ik pretenderen dat ik de Messias ben die zegt: 'Iedereen is een kind van God, ook de roze kindjes.' (lacht)."

De boodschap van ‘het is oké als je LGBT bent’ was ook het thema van je vorige voorstelling, ‘Zeemeermin’. ‘#messias’ gaat daarop voort?

"Ja, maar het is wel geëvolueerd. De onderliggende boodschap is zeker, je moet aanvaarden wie je bent. Veel mensen zeggen dat ik hen daarin gesteund heb, wat fijn is. Maar mijn boodschap is eigenlijk: homoseksualiteit komt ook voor in de islamcultuur en ik hoop geallieerden te vinden, die mee op de barricaden willen staan. Dus: je kan homoseksueel én islamiet zijn, ook al staat er in een boek dat het niet mag en we er daarom niet over mogen praten. Dat stadium zijn we echt gepasseerd, vind ik. Het gaat om de zichtbaarheid van homo’s in de islamcultuur."

Mijn geloof is nu een combinatie, onder meer gebaseerd op Islam, Christendom en Oosterse filosofie

Schone lei

Over jouw eigen worsteling daarmee vertelde je in ‘Zeemeermin’.

"In ‘Zeemeermin’ leg ik echt het verschil tussen mijn religieuze achtergrond en mijn seksuele geaardheid uit. Dat ik heel mijn jeugd in een spagaat heb gezeten, om tussen die twee te kiezen. ‘#messias’ is het resultaat van die keuze: ik ben op mijn twintig jaar van thuis vertrokken, ik heb negen jaar mijn familie niet gezien. Op die negen jaar is er veel gebeurd. Ik ben getrouwd geweest en gescheiden. Ik heb travestie gedaan, eigenlijk drag queen, maar mensen noemen het liever travestie. Veel leuke, zotte dingen gedaan om dan terug naar de berg te gaan, zoals Mohammed, en met mijn vader met een schone lei te beginnen, wat er ook is gebeurd."

Is Messias ook voor moslims een bekend begrip?

"Ook voor moslims verwijst Messias naar Christus, die als een profeet wordt gezien. Ik kan trouwens zeggen dat het Christendom mijn redding is geweest. Na mijn vertrek thuis heb ik de Islam achtergelaten, alles van geloof eigenlijk. Dat is veranderd toen mijn vader terugkeerde in mijn leven. Ik ben meer beginnen lezen over het katholicisme en Jezus. Hem vind ik een sterke figuur omdat zijn boodschap van liefde zo krachtig is. Zo ben ik op zoek gegaan naar nieuwe zingeving. Ik noem mij nu een culturele moslim en mijn geloof is vooral verticaal en niet horizontaal. Daarmee bedoel ik dat ik een persoonlijke relatie heb met God en ik me niet bezighoud met hoe anderen Hem ervaren. Mijn geloof is nu een combinatie, onder meer gebaseerd op Islam, Christendom en Oosterse filosofie."


© Sam Bynens Muzikale voorstelling

In ‘Zeemeermin’ werd je begeleid door een muzikante, hoe is de voorstelling nu opgebouwd?

"Ik word begeleid door vijf talentvolle muzikanten. Muziek is mijn eerste discipline, de focus ligt op de muziek."

Ga je zingen dan?

"Ja, het is soulmuziek met invloeden van blues, jazz en elektro, met lichte Arabische invloeden. Tussen de nummers in vertel ik over de relatie met mijn vader en hoe het allemaal is verlopen."

Zijn het nieuw gecomponeerde nummers?

"Ik heb anderhalf jaar aan muziek gewerkt samen met Aiko Devriendt. We kunnen elkaar goed begrijpen op conceptueel vlak. Ik vertelde wat ik had meegemaakt, hij begon te componeren en ik te schrijven."

Ik moet zelf ook verdraagzaam zijn, ook ten opzichte van 'aparte' meningen

Verdraagzaamheid

De boodschap dat anders-zijn normaal is, heb je met ‘Zeemeermin’ in een tournee langs scholen verkondigd en je ging het gesprek aan, ook met moslimjongeren. Hoe heb je dat zelf ervaren?

"Ik leer het meest op het moment dat ik uit de scholen vertrek. Op het moment dat ik in de school binnenstap en met de leerlingen spreek, neem ik de rol van opvoeder aan. Dan, op het moment dat ik vertrek, begin ik alles terug te analyseren: ooit ik heb dat en dat gezegd. En ik mag niet vanuit emotie reageren. Dikwijls zijn er aparte opmerkingen… "

En ‘apart’ is een eufemisme voor negatief?

"Ja (lacht), jongeren van vijftien zijn zo zeker van hun identiteit, terwijl ze die eigenlijk nog niet hebben. Plus de groepsdruk en andere dingen waar we als volwassenen ook last van hebben. Maar ik mag niet zo uit emotie reageren en dan denk ik: volgende keer kan ik het zo aanpakken. Omdat ik het voorbeeld wil zijn. Ik zeg: 'Wees gewoon verdraagzaam' en dan moet ik zelf ook verdraagzaam zijn, ook ten opzichte van 'aparte' meningen."

Try-out in Borgerhout

Maar nu met de muziekband ga je met ‘Messias’ niet naar scholen?

"Nee, de scholen mogen naar ‘Messias’ komen (lacht). Wel ga ik nog steeds met ‘Zeemeermin’ naar scholen. Heel wat voorstellingen zijn al gepland, maar waarschijnlijk zal ik het dit schooljaar afronden. Ik wil wel nog gerust naar scholen gaan om er te spreken, maar niet meer om de monoloog te doen. Ik heb heel wat voorstellingen gespeeld in Vlaanderen en Brussel en ik ben moe (lacht hartelijk). Je bent de eerste tegen wie ik dat luidop durf zeggen, dat het echt genoeg is."

Op 16 februari is de try-out. Wat daarna, zijn de première en een tournee al vastgelegd?

"De try-out is een soort feedbackmoment waarop vele theatermakers komen kijken. Afhankelijk van de die try-out zal ik zien waar de première plaatsvindt. Kom zeker kijken, later ga je het natuurlijk ook nog kunnen zien, maar de try-out is wel speciaal. Het verschil met de première is dat we dan gewoon de voorstelling brengen, maar nu in de Rataplan kunnen we helemaal ons ding doen en zullen we bijvoorbeeld ook de inkom aanpakken in samenwerking met iemand die interieur doet."

Meer info en inschrijvingen.

Pagina's