ZiZo Online - Laatste nieuws

Nooit eerder zoveel deelnemers aan Baltic Pride

“Ik wou hier vandaag zijn om de Letse LGBT+ personen een hart onder de riem te steken en samen met hen gelijke rechten te eisen,” vertelt Bruno De Lille. “Het is ook voor ons in België belangrijk dat de maatschappij hier meer ruimdenkend wordt naar holebi- en transpersonen toe. België is geen eiland, en zolang LGBT+ personen zelfs binnen de landen van de Europese Unie niet allemaal dezelfde rechten en bescherming genieten, kunnen wij ook nooit helemaal gerust zijn.”

Indrukwekkende veiligheidsmaatregelen

In Letland hebben LGBT+ personen nauwelijks rechten, het land staat dan ook op de 40ste plaats van de 49 landen in de ILGA Europe ranking. Kristīne Garina en Kaspars Zalitis, de coördinatoren van de Baltic Pride in Riga, eisten in naam van de deelnemers dan ook een anti-discriminatiewet en een wet die het partnerschap van personen van hetzelfde gender zou toelaten.

De organisatoren en de politie waren bang voor agressieve tegenbetogers en daarom waren er indrukwekkende veiligheidsmaatregelen genomen. Het park waar het Baltic Pride Festival doorging, was volledig afgezet met hekken en politieagenten. Ook de optocht zelf werd begeleid door een groot aantal agenten, waarvan de meesten in gevechtskledij. Gelukkig waren er geen confrontaties, het aantal tegenbetogers was dan ook heel erg laag. Amper een twintigtal mensen protesteerden met borden met daarop slogans over zonde en de bescherming van het traditionele gezin. De meeste deelnemers lieten het niet aan hun hart komen en namen zelfs selfies met de tegenbetogers.

Morele steun

In de Baltic Pride in Riga liepen voor het eerst drie politieke partijen mee en was er een delegatie van een commercieel bedrijf. Gezien de negatieve houding van een groot deel van de Letse bevolking ivm LGBT+ personen werd dit door de meeste deelnemers van de Pride gezien als een moedig statement. Verder was er morele steun van een dertiental ambassades. Na de optocht volgden speeches en optredens op het Baltic Pride Festival. Een van de optredens dat het meeste weerklank vond, was dat van de Brusselse La Diva Live. 

De Baltic Pride gaat in 2019 normaal gezien door in Vilnius, Litouwen.
 

Canadese mannen kunnen feiten gelinkt aan homoseksualiteit op hun strafblad laten wissen

In Canada werd donderdag wet C-66 goedgekeurd. Deze wet laat Canadese mannen toe om drie feiten gelinkt aan homoseksualiteit van hun strafblad te laten wissen: sodomie, grove onfatsoenlijkheid en anale geslachtsgemeenschap. Ook familieleden van overleden personen kunnen een aanvraag indienen om postuum het strafblad van hun overleden dierbare te zuiveren. 

Historisch excuus

De wet is een gevolg van een historisch excuus die Justin Trudeau, de Canadese eerste minister, vorig jaar uitte naar aanleiding van LGBT+ discriminatie binnen het leger. Canadezen kunnen nu zeer makkelijk en gratis de feiten uit het strafblad laten verwijderen.

Trudeau

Trudeau zegt dat zijn regering op vele vlakken bezig is met het verbeteren van LGBT+ rechten. Zoals bijvoorbeeld het makkelijker maken voor homoseksuelen om bloed te doneren. Trudeau zegt dat hij in Canada een volledige gelijkheid wil in rechten voor de LGBT+ gemeenschap. Momenteel werken ze aan problematiek zoals het aantal daklozen bij LGBT+ jongeren en transgeweld.

WIN | Duotickets Sing-Along: Mamma Mia!

Had je ook zoveel moeite om niet hardop mee te zingen met de hits van ABBA toen je Mamma Mia! voor het eerst in de cinema zag? Geen nood! Want tijdens de speciale ‘Sing-Along’-screening van Mamma Mia! op vrijdag 29 juni is het net de bedoeling dat jullie luidkeels de tijdloze teksten meezingen. Kinepolis meets karaoké dus ;-)

Smeer alvast je stembanden en neem deel aan deze wedstrijd.

Meer info

COLUMN | We maken een kringetje van jongens en van meisjes

Die nostalgie is comfort food voor mijn ziel. Dan zie ik flitsen voor me van de kleine jongen die op Heaven is a Place on Earth van Belinda Carlisle stond te dansen in de keuken, van de knaap die liever met poppen speelde dan met auto’s, van de zachtaardige bengel die op de speelplaats vooral bij de meisjes stond. Zaken waar ik toen niet bij stilstond, maar waarvan ik later ontdekte dat ze toch niet ‘de norm’ waren.

Tra la la

Kinderen zijn genderblind maar worden door onze maatschappij tegen wil en dank in een hokje geduwd. We maken een kringetje van jongens en van meisjes, we maken een kringetje van tra la la. Zelfs in een onschuldig kinderrijmpje schuilt een binaire boodschap. O wee als je niet aan die definitie voldoet, dan hoor je letterlijk niet in de kring thuis.

Drie decennia later is er weinig evolutie in het maatschappelijk bewustzijn op het vlak van genderdiversiteit. Ook bij heel wat holebi’s en transgenders heerst er over dat thema nog veel onwetendheid, soms zelfs onverschilligheid. Voor sommigen is de strijd al gestreden want we mogen trouwen, we kunnen kinderen adopteren en we komen al eens op tv.

Melancholie

Het klopt dat we op het vlak van holebi- en transgenderrechten sinds de jaren 80 grote sprongen voorwaarts gemaakt hebben. De meest recente sprong maakten we begin dit jaar toen de nieuwe transgenderwet in werking trad. Daar mogen we als LGBT+ beweging trots op zijn. Zeker en vast.

Toch smaakt de melancholie uit mijn kinderjaren bitterzoet als ik erbij stilsta dat transgenders toen nog geen juridische erkenning hadden. Gebrek aan erkenning, dat ervaren de niet-binaire personen nog steeds. En die discriminatie moeten we als gemeenschap aanvechten, met z’n allen.

We dream the same dream, we want the same thing”, zong Belinda Carlisle in de 80’s. Anno 2018 heeft onze LGBT+ beweging die droom nog steeds. Of je nu op mannen, vrouwen of personen valt. Of je nu een trans*, intersekse, niet-binaire of genderfluïde persoon bent. Of je nu monogaam, polyamoureus, aseksueel of aromantisch bent. We willen allemaal gewoon zijn wie we zijn.

Pim Lammers wint Zilveren Griffel voor 'Het lammetje dat een varken is'

Vanmiddag maakte  CPNB (Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek) de winnaars bekend van de Griffels en Penselen, de grootste literaire kinderboekenprijzen in Nederland.

Pim Lammers ontving  een Zilveren Griffel voor de tekst van het boek 'Het lammetje dat een varken is'. Dit prentenboek snijdt op een ongedwongen manier het transgenderthema aan voor jonge kinderen. Een belangrijke en opmerkelijke bekroning dus.

Wereldgezondheidsorganisatie schrapt transgender-zijn van lijst mentale stoornissen

De WGO heeft de voltooiing van de ICD-11 aangekondigd en de officiële online versie vrijgegeven. ICD-11 staat voor International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, de internationale lijst met alle ziektes en stoornissen zeg maar. De nieuwe ICD-versie wordt in mei 2019 ter goedkeuring voorgelegd aan de World Health Assembly.

Historische stap

Alle transgerelateerde categorieën zijn verwijderd uit het hoofdstuk over mentale en gedragsstoornissen. Daarnaast zijn er twee nieuwe transgerelateerde categorieën geïntroduceerd in het hoofstuk over seksuele gezondheid: 'Genderincongruentie in adolescentie en volwassenheid' en 'Genderincongruentie bij kinderen'. 

Een historische stap, maar nog niet de laatste. Er moet verzekerd worden dat transgender-zijn niet langer als een ziekte beschouwd wordt én dat trans* personen recht moeten hebben op specifieke gezondheidszorg, die toegankelijk, betaalbaar en gebaseerd is op mensenrechten, zonder dat hiervoor een psychologische diagnose moet worden gesteld.

Bezorgdheid

Ilga Europe is bezorgd dat de diagnose 'Genderincongruentie bij kinderen' wordt behouden in de ICD-11, terwijl gendervariatie in de kindertijd niet altijd medische interventies vereist. Een kind heeft vooral behoefte aan een ondersteunende thuisomgeving en een school waar ze hun genderidentiteit kunnen ontdekken.

Ondanks het feit dat talloze internationale mensenrechtenorganisaties, onnodig medische behandelingen bij interseksuele kinderen veroordelen, blijft in ICD-11 de term  'Stoornissen in de seksuele ontwikkeling' behouden. Zo blijft men gendervariatie toch als een pathologische aandoening beschouwen. Hierdoor wordt de lichamelijke integriteit van interseksuele kinderen geschonden, meent Ilga Europe.

Er is dus nog werk aan de winkel. Ilga Europe zet de strijd voort en blijft erop aandringen om de gezondheid van transmensen te respecteren en te beschermen.
 

Amandla Stenberg komt op Instagram uit de kast

De 19-jarige actrice Amandla Stenberg kwam op Instagram uit de kast als lesbienne. De actrice is voornamelijk bekend door haar rol als kleine Rue uit The Hunger Games. Op Instagram plaatste ze een kleurrijke foto met eronder 'out and proud'. De actrice zei dat ze moest huilen van geluk toen ze eindelijk haar seksuele oriëntatie begreep. 

Nederlands homoblad L'HOMO. lanceert coming out-wenskaarten

Hoofdredactrice Lebele van der Meulen van L'HOMO. vond het gek dat men een kaartje stuurt voor een nieuw huis, een baby... maar niet voor een belangrijk levensmoment als uit de kast komen.

Daarom bracht L'HOMO. een collectie wenskaarten uit om je coming out te vieren. Deze zijn te koop via Greetz.

Hoera! Het is een homo

Op de flashy kaarten staan teksten als ‘Kasten zijn voor kleren’ en ‘Hoera! Het is een homo’. Naast de coming out-felicitaties zijn er ook kaartjes met andere inspirerende (en hele gay) quotes.

Kritiek

Nadat L'HOMO. op Twitter de kaarten bekend had gemaakt, kwam er onmiddellijk veel kritiek. Deze kritiek kwam voornamelijk in de vorm van GIFs. Volgens velen sloeg L'HOMO. de plank mis met de kaarten. De kaarten waren volgens velen heteronormatief en kwamen eerder over als badinerend en infantiel. Terechte kritiek of vergezochte verontwaardiging? Oordeel vooral zelf.

De kaarten kan je bestellen via https://www.greetz.nl/lhomo

 

 

6.000 deelnemers voor Pride in Kiev

Ongeveer 6.000 mensen verzamelden in de straten van Kiev om te demonstreren voor meer gelijkheid voor de LGBT+ gemeenschap in de post-Sovjetrepubliek.

Één van hen was Ulyana Movchan (Insight NGO). “Ondanks de bedreigingen, voelde ik me er erg gelukkig. Voor één keer voelden LGBT+ personen zich veilig op straat. Het is bemoedigend om te zien hoe de Pride hier ieder jaar groeit”, aldus Movchan aan ZiZo. 

Een grote politiemacht moest de Pride dit jaar beschermen. Maar liefst 5.000 agenten werden ingezet. 2.500 daarvan vormden een menselijke ketting rondom de Pride om te beletten dat nationalisten LGBT+ activisten konden bereiken. Je kon enkel maar in de beveiligde zone komen als je door de metaaldetectors aan het begin van de Pride passeerde. 

Na de Pride moesten alle deelnemers in ontruimde metrostellen stappen. Daaropvolgend werden ze naar een metrostation buiten het centrum gebracht, waarvan enkel de ordediensten de locatie wisten. Deze maatregel werd genomen uit vrees voor aanvallen op LGBT+ activisten buiten de beveiligde zone. 

De organisatie riep na de Pride ook alle demonstranten op naar huis te gaan en niet terug te keren naar het stadscentrum. Ze vreesden dat nationalisten LGBT+ activisten daar aan het opwachten waren. 

Politieke steun

Verschillende Oekraïense parlementsleden namen deel aan de Pride. Één van hen is Svitlana Zalishchuk. “Dit is het derde jaar op rij dat de Pride vredevol kan verlopen. LGBT+ rechten zijn niet enkel belangrijk voor de LGBT+ gemeenschap, maar voor het hele land. Landen met meer LGBT+ gelijkheid, hebben ook een hoger bruto binnenlands product.”

Lid van het Europees Parlement Rebecca Harms (The Greens/EFA) nam dit jaar ook deel aan de Pride.

Nationalisten opgepakt

C14, een nationalistische groepering, probeerde te beletten dat de Pride kon doorgaan. Ongeveer 150 nationalisten probeerde de straten waar de Pride zou passeren te blokkeren. 

Nadien kwam het ook nog tot een aanvaren tussen de politie en de nationalisten aan de Opera van Kiev. Daar werden uiteindelijk 56 nationalisten opgepakt. Verschillende politieagenten raakten gewond bij het incident.

European Lesbian* Conference trekt in 2019 naar Kiev

De eerste EL*C bond plaats in Oostenrijk in 2017. Een vijfhonderd lesbische politici, kunstenaars, journalisten en academici van over heel Europa en Centraal Azië kwamen samen voor een succesvol, historisch en memorabel evenement. Een broodnodig evenement, dat de noodzaak voor meer aandacht voor de situatie van lesbiennes in Europa en Centraal Azië in de verf zette. De samenkomst kon enkele belangrijke beslissingen voor lesbiennes uit de brand slepen, zoals bijvoorbeeld de Lesbian visibility day in het Europees parlement.

Waarom Oekraïne voor de tweede editie?

De jongste jaren raakten in vele Europese landen individuen en bewegingen verkozen die gevaarlijk zijn voor de LGBT+ gemeenschap. Om antwoorden te bieden op deze trend en een ander gezicht van Europa te laten zien, zal EL*C plaatsvinden één maand voor de Europese verkiezingen van 2019.

Waarom in Oekraïne? Het is de beste locatie voor de conferentie in termen van de geopolitieke situatie. Volgens Olena Shevchenko, Oekraïens lid van EL*C, zal het de mogelijkheid geven om West en Oost samen te brengen in dialoog. “Lesbiennes zijn in Oekraïne onzichtbaar en de meest kwetsbare gemeenschap, ze hebben te maken met seksueel en huiselijk geweld, discriminatie en worden gestigmatiseerd”, gaat Shevchenko verder.

In Oekraïne is lesbienne een vuil woord, waardoor de meeste lesbiennes zichzelf als gay profileren. Hierdoor worden ze nog meer onzichtbaar. De conferentie kan zichtbaarheid bieden, de noden van lesbiennes verwoorden en een gemeenschap creëren in Oekraïne.

Voor meer informatie over EL*C kan je terecht op: https://europeanlesbianconference.org/

M/V/NIX? Waarom genderinclusieve taal nodig is

Taal is een reflectie van onze leefwereld. Door te kijken naar welke woorden we gebruiken, en hoe vaak precies, kunnen we achterhalen hoever we staan als samenleving. Dat komt omdat we vaak niet bewust letten op onze woordkeuze en niet beseffen hoe diep sommige woorden geworteld zijn. Uit onbewuste, onbewaakte uitspraken blijkt vaak hoe we als maatschappij naar de wereld rondom ons kijken en wat - en wie - we bestempelen als ‘anders’ (en dus ‘minderwaardig’).

Net daarom zijn discussies over woordkeuze zo belangrijk. Het toont niet alleen hoe we de mensen rondom ons beter kunnen respecteren, maar ook hoeveel moeite we daarvoor willen doen, want ons taalgebruik aanpassen is niet evident. Als persoon zonder lichamelijke beperkingen is ondergetekende na drie jaar nog steeds bezig met het elimineren van ableistische woorden uit hun dagelijks taalgebruik, om maar een voorbeeld te geven.

2 become 3

Door als cis/het persoon je taalgebruik genderinclusief te maken verwelkom je non-binaire personen in je leefwereld. Je praat letterlijk een opening in de spreekwoordelijke bubbel rond je wereld en nodigt ons uit om ook daar te gaan en staan, vriendschappen op te bouwen, lief te hebben, te leven. Door ostentatief ‘die/hun’-voornaamwoorden te gebruiken wanneer iemand dat vraagt, erken je hun als persoon.

Het is dan ook geen verbod op gegenderde woorden; mannen en vrouwen, meisjes en jongetjes zullen blijven bestaan, net zoals de woorden die naar hen verwijzen. Je creëert gewoon ruimte voor mensen die zich niet aangesproken voelen door deze woorden. Niet-binaire mensen willen niet dat M/V geschrapt wordt, ze vragen enkel dat er een derde optie aan toegevoegd wordt: M/V/X.

In de praktijk lijkt Nederlands echter een erg stugge taal op vlak van genderinclusieve woordenschat. We hebben bijvoorbeeld geen ‘sibling’ (woord voor zus/broer) zoals het Engels of ‘hän’ (voornaamwoord) zoals het Fins. Wat zeg je dan tegen een persoon die niet in het hokje M of V past?

Bedrijf zkt. m/v/x

Het is erg irritant om elke keer door een existentiële crisis te gaan wanneer je jezelf als non-binair persoon voor een simpele nieuwsbrief wilt inschrijven. Meneer, mevrouw en zeker het ergerlijke juffrouw. Het voelt allemaal zo beperkend. Waarom is het zo belangrijk dat anderen weten wat er in je broek zit? Je wilt gewoon op de hoogte blijven van het laatste nieuwe kookboek van Jeroen Meus. 

Wanneer je over straat loopt en een interimkantoor voorbijkomt, is het altijd even spannend: gebruiken ze genderinclusieve taal? Verwelkomen ze ons ‘x-jes’ expliciet in dit bedrijf? Het zijn kleine dingen, maar ze maken een wereld van verschil. Je weet dat een bedrijf dat op zoek is naar een ‘Logistiek Medewerker (m/v/x)’ alvast op de hoogte is van je bestaan, al is het maar in theorie.

Een ander klein ding dat een wereld van verschil maakt, is de signatuur onderaan je mails. Als je het onderwerp aansnijdt op je werk, krijg je soms te horen dat gendervrije bewoording  van functies de zichtbaarheid van vrouwen naar beneden haalt en dus geen goede zaak is. Dat is waar. Genderneutraal taalgebruik in een maatschappij waar (cis) mannen de norm zijn, komt vooral neer op mannelijke woorden voor mannelijke functies, net zoals genderneutrale kledij vaak een broek en een T-shirt betekent, zeker geen rok en bikinitopje.

Genderneutrale taal betekent echter niet dat vrouwelijke collega’s zichzelf niet mogen omschrijven als ‘Directrice Datamanagement’. Als jij je als vrouw identificeert, heb je het recht om een vrouwelijke titel te eisen. Net zoals non-binaire personen een titel mogen eisen die aansluit bij hun genderidentiteit. Bovendien moet een genderinclusief alternatief niet ingewikkeld zijn; denk aan ‘ombudspersoon’ in plaats van het klungelige slash-gebruik bij ‘ombudsmanombudsvrouw’.

Taal(r)evolutie

Ook kan je onderaan je mail voornaamwoorden toevoegen. Dat is niet alleen een voordeel voor trans* personen die zich wel goed voelen bij het label vrouw of man (ze kunnen zo duidelijk hun gender aangeven). Het is ook gewoon praktisch voor de lezer(es) van de mail als die niet goed weet of Sam nu een man, een vrouw of geen van beiden is.

Op vlak van voornaamwoorden, is ‘die/hun’ ook hier een eenvoudige, logische oplossing. Non-binaire personen zijn het er zo’n beetje unaniem over eens dat 'hij/zij' niet alleen ongemakkelijk en wat lomp klinkt, maar ook dat het ons uitsluit. Het impliceert nog steeds een binariteit waar wij niet bij horen. Taalpuristen opperen graag dat de voornaamwoorden ‘die/hun’ ‘niet grammaticaal’ zijn. Aan hen kan ik enkel zeggen: leve de taalfout! Want de taalfout van vandaag is het cliché van morgen en de taalregel van volgende week, zoals Kees van Kooten dat zo mooi zei. Een levende taal zoals het Nederlands evolueert. Het wereldbeeld van taalpuristen evolueert dan maar beter mee.

Queer

Ook binnen onze LGBT+ gemeenschap kunnen we aandacht geven aan diversiteit en zo een inclusiever verhaal brengen. Als je enkel over relaties praat die niet heteroseksueel zijn, is het acroniem ‘holebi’ wat je zoekt. Niet alleen erken je expliciet lesbische relaties, je vermijdt ook ‘bi erasure’. Een biseksueel persoon in een monogame relatie is nog steeds biseksueel, en sommige biseksuelen vinden het belangrijk dat hun biseksualiteit zichtbaar blijft – ook binnen een monogame relatie.
Als je breder gaat en over de gemeenschap in het algemeen wilt spreken, kan je het woord ‘queer’ gebruiken, één van de weinige woorden die in oorsprong neutraal tot negatief waren en die we toch heroverden.

Het woord ‘queer’ kan naar zowel gender als seksualiteit verwijzen en vraagt niet om verdere duiding. Het omarmt dus ook mensen die niet precies kunnen of willen zeggen wat hen niet cis/het maakt, alsook mensen die geen behoefte hebben aan een haarfijn omlijnde identiteit. Het geeft ook een woord aan intersekse personen (die zich niet altijd als trans* identificeren) en aseksuele en/of aromantische personen; zij zijn immers ook deel van onze familie.

Zo zie je maar dat zelfs een taal als het Nederlands, schijnbaar in de greep van een tweeledig (gender)idee, relatief makkelijk aan te passen is. Taal evolueert dan ook. Laten we mee (r)evolueren. 
 

COLUMN | Vrij

Soms zou ik slechts een druppel water willen zijn te midden van de immense oceanische massa. Of een grijze garnaal onopvallend tussen miljoenen andere grijze garnalen in zwemmend. Veilig en anoniem. Onopgemerkt!

En toch koester ik het volkomen tegenstrijdige gevoel als mens uniek te zijn. Alsof ik niet één maar twee buitenbeentjes ben. Waarmee ik geleerd heb,  stap voor stap,- mijn eigen innerlijke evenwicht te vinden. En onbekende paden te verkennen. Er is niemand die mij tegenhoudt. Er is niemand die iets opmerkt. De stappen die ik zet lijken volkomen normaal. Ik bewandel slechts mijn levenspad. Net zoals miljoenen anderen. En wanneer er vroeg of laat  dan toch iemand zich vragen begint te stellen, dan houdt hij of zij die meestal voor zich! Heimelijk! Waardoor ik mij na een tijdje weer buitengesloten voel. Door een gebrek aan openhartigheid.  

Ach wat is het soms vermoeiend. Het lijkt wel alsof ik in een éénrichtingsstraat tegen de lange sliert toeterende auto’s in fiets. Ja dat mag volgens het verkeersreglement! Maar je moet zo hard opletten, permanent! Of er komt rotzooi van. Je gewoonweg met de stroom mee laten drijven lijkt zoveel gemakkelijker.  Maar ik ben nu eenmaal van nature uit zo, tegenstrooms! De kop vooruit, gespitst. De watermoleculen om je snuit uiteen voelen drijven en je achterlijf  terug in laten sluiten. Volkomen ondergedompeld tegen de bedding van de stroom aangedrukt, laat je nauwelijks sporen na. Het is enkel wanneer je boven water komt, om eventjes naar lucht te happen, dat zich een schuimspoor vormt.

Als een vis in zuiver water, zo zou ik mij willen voelen. Levend in een samenleving zonder toxische vooroordelen, die mij de ruimte geeft om mij te ontplooien als mens. Met mijn eigen onvolmaaktheden, mijn hebbelijkheden en mijn ochtendhumeur. Maar ook met humor en optimisme. 
Ik wil de tegendruk van het water om mij heen voelen die mij als een dobber steeds weer naar boven drijft. Vrij!  Zonder die onzichtbare hand die mij optilt, ben ik niemand. De krachten in de samenleving die mij accepteren zoals ik ben. Mij aanvaarden zonder er verder woorden aan vuil te maken. Geen sensatie, roddel of pers. Geen rolmodel. Neen, dank u wel! Ik ben slechts de auteur van een bescheiden column, waarin ik als een oprisping aan het wateroppervlak, even mijn verzuchtingen kwijt kan. 

Zoals een vallende druppel verdwijnt in de anonimiteit: met een korte plof, een lichte rimpeling. Stil en onopgemerkt. Onhoorbaar in de kolkende massa die dagelijks om ons heen raast. Maar wanneer we ’s nachts de slaap niet kunnen vatten en we in piekerend stilzwijgen over de rafelige rand van onze ziel heen proberen te klauteren, dan wordt de inslag van elke druppel plots hoorbaar. En weerkaatst als een stuiterende bal elk uitgesproken woord. Als een kortstondige zilverlichte glinstering op het wateroppervlak.

Piya Deseure is geboren in Ieper. Ze studeerde geografie en werkte in de industrie. Piya is actief lied van verscheidene transgenderorganisaties en schrijft ook regelmatig gedichten.  
 

RECENSIE: 'Mijn versie van jou' van Christina Lauren

Tanner, een biseksuele jongen, woont in een conservatieve, mormoonse stad in Utah. Zijn ouders weten van zijn seksuele geaardheid en hebben hier geen enkel probleem mee. Omdat de moeder van Tanner als mormoon is opgegroeid, heeft ze wel schrik voor de reacties van de gemeenschap. Zelf heeft ze immers jaren geleden ervaren hoe haar zus geëxcommuniceerd werd na haar coming-out. Als gezin beslissen ze dan ook dat Tanners seksuele geaardheid geheim blijft  in deze stad tot hij naar de universiteit gaat.

De Cursus

In het laatste semester van zijn laatste jaar volgt Tanner samen zijn beste vrienden het vak 'De Cursus'. Doel van De Cursus? Je eigen boek schrijven. Tanner heeft geen flauw idee waarover hij wil schrijven totdat de mentor, Sebastian, het klaslokaal binnenstapt.

Tanner kan zijn ogen niet afhouden van Sebastian en al snel wordt hij hopeloos verliefd. De situatie wordt nog ingewikkelder wanneer blijkt dat Sebastian de zoon is van de bisschop, en hijzelf ook strenggelovig is. Toch zoekt Sebastian ook contact met Tanner.

Emotionele rollercoaster

Het is lang geleden dat een boek mij stil heeft weten te krijgen. Dit boek weet je te raken op zoveel vlakken en op onnavolgbare wijze. De roman blinkt uit op het gebied van vriendschap, moed, familiebanden en liefde. Wees gewaarschuwd: dit prachtige boek doet je als lezer in een emotionele rollercoaster belanden.

Onmogelijke liefde

Mijn versie van jou gaat over een onmogelijke liefde. De Kerk zou het namelijk nooit accepteren moest de zoon van de bisschop uit de kast komen. Bovendien zou Sebastians familie hem niet meer als zoon zien na een coming-out. Het kan zijn dat je onmogelijke liefdes niks vindt, omdat het uiteindelijk allemaal 'toch wel goed komt'. Al blijft dit boek verrassend verrassend. Je hebt werkelijk geen idee waar de volgende pagina je zal leiden. Gevolg: je blijft in een ruk doorlezen, tot je aan de slotscène bent beland.

Niet te veel drama

Het overgrote deel van dit boek wordt geschreven vanuit het perspectief van Tanner. Het leuke hieraan is dat Tanner geen problemen heeft met zijn eigen seksuele geaardheid. Aangename keuze van de schrijver: hierdoor is er geen constante strijd van het hoofdpersonage met zichzelf, wat het boek minder dramatisch maakt.

Mijn versie van jou is een hartverwarmend boek over het openstaan voor je seksuele geaardheid, voor jezelf opkomen en durven dromen. Droom dus zelf een beetje mee en haal als de bliksem dit boek in huis. 

Cinema kan een brug zijn tussen je eigen wereld en de wereld van een ander

ZiZo-magazine sprak met Lelio over zijn nieuwste prent, dat meteen ook zijn Engelstalig debuut is met een sterrencast (met Rachel Weisz, Rachel McAdams en Alessandro Nivola)

We zien duidelijk een terugkerend patroon in je werk, want zowel bij Una Mujer Fantastica als bij Disobedience en Gloria zien we complexe vrouwelijke rollen. Is er een reden waarom je graag verhaalt over vrouwen? 

"Ik kan niet ontkennen dat ik een voorliefde heb voor sterke, fascinerende vrouwelijke personages. Ik hou ervan om individuen die zich op het randje van de samenleving bevinden, net in de spotlights te zetten. In Gloria was dat Gloria, een vrouw van middelbare leeftijd, in Una Mujer Fantastica was dat Marina, een transgendervrouw en in Disobedience zijn dat Ronit en Esti, twee vrouwen uit de Joods-orthodoxe gemeenschap die verliefd worden op elkaar."

"Ik hou ervan om deze vrouwen te tonen vanuit elk mogelijk standpunt en om hen onder druk te zetten. Ik laat hen zich afzetten tegen de status quo, tegen de ideeën van hoe het leven zou moéten zijn en ik vind het uiterst fascinerend hoe personages daarop reageren. Ik hou van het rebelse kantje van mensen wanneer ze uiteindelijk beseffen dat ze niets ‘moeten’ en vrij zijn hun eigen keuzes te maken. "

Andere films over lesbische relaties zoals La Vie d’Adèle worden vaak bekritiseerd door hun pornografische seksscènes die dan overduidelijk door een (hetero)man zijn geregisseerd. Wilde jij het bewust anders aanpakken in Disobedience

"De liefdesscène van Disobedience is eigenlijk het hart van de film. Ik ben daar wel mee bezig geweest, ja. Hoe creëer je iets erotisch in een maatschappij waarin porno zo ‘normaal’ is geworden en waarin we eigenlijk afgestompt zijn als het gaat om seks? Ik wilde een zeer erotisch geladen scène maken zonder al te veel naakt, want ik wilde de focus houden op Ronit en Esti: op hun gezichten, op hun uitdrukkingen en op hun intimiteit. Dat was best een uitdaging en ik heb die aanpak ook doorgezet in de rest van de film."

Waarom vond je die private en mysterieuze sfeer van de Joods-orthodoxe gemeenschap in Londen zo’n goede achtergrond voor Disobedience

"Ik had geluk met mijn bronmateriaal (Disobedience is een boekadaptatie van de gelijknamige roman geschreven door Naomi Alderman, auteur van o.a. The Power, red.). Zoals ik al zei vind ik het razend interessant om personages tot het uiterste te pushen. Een lesbische affaire in een traditioneel, mannelijk regime is daar natuurlijk ideaal voor."

In hoeverre wilde je dat Disobedience een statement werd voor de LGBT+ beweging? 

"Als filmmaker ben ik niet vanuit een politiek of sociaal geëngageerd standpunt begonnen aan Disobedience. Ik ben in eerste plaats een cineast en ik ben vooral geïnteresseerd in personages en gebeurtenissen die zich ver buiten mijn eigen leefwereld bevinden. Cinema kan dan een brug zijn tussen je eigen leefwereld en de wereld van een ander en helpt je om anderen meer te begrijpen. De LGBT+ gemeenschap ligt nauw aan mijn hart, maar het was niet de bedoeling om van Disobedience een LGBT+ statement te maken. Als de film met open armen wordt ontvangen door de gemeenschap, dan vind ik dat natuurlijk geweldig. Dat zag ik bijvoorbeeld eerder al gebeuren bij Una Mujer Fantastica." 
 

VIDEO | Nieuwe videoclip Falko

Falko (24), bekend uit Idool 2011 finalist van Mister Gay Belgium 2018 stelde de videoclip voor zijn nieuwe single With You voor. Het nummer staat op zijn eerste album Undercover, dat eerder dit jaar uitkwam.

Pools Hooggerechtshof veroordeelt copycenter dat diensten weigerde aan LGBT+ organisatie

De zaak kwam er nadat een copycenter hun diensten weigerde aan te bieden aan een LGBT+ organisatie. De organisatie nam vervolgens contact op met de Ombudsman van Polen, die de zaak door naar de politie doorstuurde. Een rechtbank besliste dan dat een boete van 200 zloty (ongeveer 50 euro) betaald moest worden door het copycenter. Daarop trok de minister van Justitie de zaak naar zich toe. Hij vond de uitspraak onredelijk en stuurde het door naar het Hooggerechtshof. 

Volgens Kampania Przeciw Homofobii (KPH) is dit een duidelijk signaal van het Poolse justitieel apparaat dat de LGBT+ gemeenschap een gelijke behandeling moet krijgen. “De verdediging van onze waardigheid mag niet afhangen van de persoon waarop we verliefd worden.”

ZiZo had een exclusief interview met Paweł Knut, de advocaat van deze opmerkelijke zaak.


KPH

Komt er nu een algemene anti-discriminatiewetgeving die de rechten van seksuele minderheden in Polen moet beschermen?

Paweł Knut: "Ik hoop het. Het probleem is dat we in Polen al een anti-discriminatiewet hebben. Deze behandelt zelfs al de toegang tot diensten en goederen. Niettemin gelden genderidentiteit en seksuele oriëntatie niet als wettelijke gronden van discriminatie in die wet. Daarom zochten we een andere wet die ons toeliet ons gelijk te halen. Dat vonden we in artikel 138 van het Poolse misdrijvenwetboek." 

"Deze uitspraak bevestigt dat de LGBT+ gemeenschap beveiligd moet worden door de Poolse wet. Maar het einddoel is nog steeds om de LGBT+ gemeenschap te laten opnemen binnen de bestaande anti-discriminatiewet. Ik hoop dat deze uitspraak het debat hiertoe zal openen, al vrees ik dat dit niet zal gebeuren. Het huidige politieke klimaat is zeer conservatief. Enige vooruitgang van deze regering op vlak van LGBT+ rechten moeten we dus niet verwachten."

Had je deze uitspraak verwacht?

"Ja. Ik wist dat ik een sterk dossier had opgebouwd. Voor de beslissing van het Hooggerechtshof, hadden al drie andere rechtbanken me gelijk gegeven. Telkens opnieuw werd het copycenter schuldig bevonden."

Wat was de politieke reactie op de uitspraak? 

"Meteen na de uitspraak hield Zbigniew Ziobro, de minister van Justitie die tevens procureur-generaal is, een persconferentie. Hij bekritiseerde de beslissing van het Hooggerechtshof door te stellen dat dit een voorbeeld van 'staatsgeweld' is. Hij verklaarde dat hij de uitspraak zou aanvechten bij het Grondwettelijk Hof. Als dat niet lukt, zal hij proberen om artikel 138 te laten schrappen uit het misdrijvenwetboek."

"Sinds de hervormingen van het Grondwettelijk Hof van vorig jaar, zijn de rechters er niet echt meer onafhankelijk. We zijn bang dat de procureur-generaal zijn macht daar zal gebruiken om deze uitspraak nietig te laten verklaren."

"Als we een eventuele procedure aan het Grondwettelijk Hof verliezen, zijn we terug bij af. Dan zullen we een nieuwe procedure moeten opstarten bij het Hooggerechtshof. Maar net zoals bij het Grondwettelijk Hof, heeft de huidige regering daar stevige hervormingen gepland. Die hervormingen gaan volgende maand van start en brengen de rechtstaat in gevaar. Ik weet niet of we dan nog een positieve uitspraak zullen moeten verwachten."

Is Polen klaar voor meer gelijkheid voor de LGBT+ gemeenschap? 

"Ik ben er zeker van dat meer dan de helft van de bevolking een zekere bescherming van de LGBT+ gemeenschap in Polen wil. Cijfers tonen aan dat er jaar na jaar meer tolerantie ten opzichte van LGBT+ personen is. Vorige week stapten nog tienduizend mensen mee in de Parada Równości (de Pride in de Poolse hoofdstad Warschau).

 

Designer geeft regenboogvlag inclusieve makeover

Designer Daniel Quasar identificeert zich als queer en non-binair. Hij gaf de traditionele regenboogvlag een makeover zodat de vlag representatief is voor alle personen uit de LGBT+ gemeenschap. De vijf extra pijlvormige strepen staan symbool voor trans* personen enerzijds en gekleurde queer personen.

Zoenende mannen te zien tijdens openingsmatch WK in Rusland

Onder de zoenende mannen staat de tekst 'Love will win tonight'. Dit initiatief wil mensen aansporen om op te komen tegen de onderdrukking van hun rechten omwille van hun seksuele geaardheid. In Rusland is het ’promoten’ van homoseksualiteit strafbaar en in Saoedi-Arabië wordt homoseksualiteit als een misdaad gezien, die zelfs bestraft kan worden met de doodstraf.

Iedereen mag trouwen

In meer dan 80 procent van de landen is het holebihuwelijk nog steeds verboden. Met die teleurstellende gedachte in het achterhoofd lanceerde het merk eerder deze week ‘Marriage Unblocked’. Een online platform waarop iedereen kan trouwen, anoniem of openbaar.

”Wij vinden dat sport liefde is en dat alle liefde gelijk is. De verborgen supportersvlag is onze manier om alle liefde die gedwongen is om verborgen te blijven in deze twee landen, een steuntje in de rug te geven. Het is een eenvoudige boodschap - dat liefde, in the end, altijd overwint. Voor ons is er geen beter moment om dit debat een extra push te geven dan tijdens dit WK in Rusland”, aldus Jonas Lindberg Nyvang, marketingdirecteur van Björn Borg.

De vlag met de kussende mannen was via augmented reality enkel te zien via de smartphone. De supportersvlag kan gedurende het hele WK gebruikt worden. Je vindt hem (via je smartphone) op: tifo.marriageunblocked.com

VIDEO | Sensoa lanceert YouTubefilmpjes over PrEP en veilig vrijen

Volgens Sensoa zijn visueel ondersteunde informatieve filmpjes handig om complexe concepten eenvoudig uit te leggen. Sensoa rekent erop dat deze informatieve video’s vlot gedeeld zullen worden in de netwerken van homo- en bimannen.

Specifieke groepen krijgen sinds 1 juli 2017 PrEP terugbetaald en sindsdien startten al meer dan duizend homo- en biseksuele mannen deze medicatie, die hen beschermd tegen hiv. PrEP is dus naast condooms een effectieve bescherming voor wie een hoger risico loopt op infectie met hiv.

Preventie blijft belangrijk

“In ons land is hiv tegenwoordig een chronische aandoening geworden. Preventie is en blijft evenwel belangrijk, daarom is het goed dat de terugbetaling van hiv-medicatie voor hiv-negatieve personen (PrEP) reeds een jaar in voege is. We steunen onze partnerorganisatie Sensoa hierin om de juiste info te bezorgen aan de beoogde doelgroep,” zegt Jo Vandeurzen, Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin.

Gedurende twintig jaar stond condoomgebruik centraal in de preventie van hiv naar mannen die seks hebben met mannen. Inmiddels zijn er meerdere manieren om veilig te vrijen. Condooms zijn nog steeds de eenvoudigste manier van bescherming tegen hiv en de meeste soa’s, maar PrEP is een bijzonder effectieve manier om hiv te voorkomen. Een andere manier van preventie is regelmatig laten testen op hiv en soa’s, want hoe sneller mensen hun diagnose krijgen en behandeld worden, hoe minder nieuwe infecties er plaatsvinden.
 

Pagina's